«Ηλικία; Τι ηλικία; Και τι τους πειράζει; Άμα φτάσουν στην ηλικία μας, να μην το φορέσουν. Δεν είναι υποχρεωτικό, ο καθένας έχει το δικαίωμα να φορέσει αυτό που τον κάνει να αισθάνεται καλά, να αισθάνεται όμορφα, όπως κάνουν όλοι οι υπόλοιποι. Απλά εμείς κρινόμαστε. Το ότι κρινόμαστε δεν σημαίνει ότι αρέσουμε σε όλους, ούτε εμάς μας αρέσουν όλοι. Είναι καλό να μην κρίνουμε γενικότερα και ιδίως δημοσίως. Έχουμε μπερδέψει τον σχολιασμό σε δημόσιο λόγο με τον σχολιασμό και τον χαβαλέ που κάνουμε με την παρέα μας. Είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα».
Αρχικά, σε ερώτηση για τυχόν ευτράπελα περιστατικά που έχει αντιμετωπίσει κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Έλλη Κοκκίνου δήλωσε: «Μου έπεσε όλο το αριστερό μέρος του φορέματος, γιατί μου έπεσε το κλιπάκι. Κράτησα το δεξί, γιατί είχα το μικρόφωνο εδώ, το σήκωσα και φώναξα τον συνεργάτη μου να έρθει να με κουμπώσει. Το κοινό το διασκέδασα, η μητέρα μου ήταν από κάτω χειροκρόταγε. Το άλλο ήταν που έπεσα στο καμπαρέ και έσπασα τη γνάθο και έκανα χειρουργείο».
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.