Παίρνουν λίπος από νεκρούς για να κάνουν αύξηση στήθους και γλουτών, η νέα τάση που προκαλεί αντιδράσεις

Μια νέα τεχνική στην αισθητική ιατρική, που βασίζεται στη χρήση λιπώδους ιστού από νεκρούς δότες, αρχίζει να κερδίζει έδαφος, προκαλώντας ταυτόχρονα έντονο ενδιαφέρον αλλά και ερωτήματα για την ηθική και την ασφάλειά της.

Η διαδικασία εφαρμόζεται ήδη σε κλινικές στις ΗΠΑ, όπως σε πολυτελές κτίριο της Park Avenue στη Νέα Υόρκη, όπου λειτουργεί το ιατρείο Alpha Male Plastic Surgery, προσφέροντας επεμβάσεις προσαρμοσμένες στις ανάγκες του σύγχρονου άνδρα.

Τι είναι το Alloclae και πώς χρησιμοποιείται

Η νέα μέθοδος βασίζεται σε ένα υλικό που ονομάζεται Alloclae, το οποίο προέρχεται από λιπώδη ιστό νεκρών δοτών. Το λίπος αυτό συλλέγεται, αποστειρώνεται και επεξεργάζεται, ώστε να μπορεί να εγχυθεί στο σώμα ασθενών.

Μέχρι σήμερα, οι αισθητικές επεμβάσεις βασίζονταν κυρίως σε αυτόλογη μεταφορά λίπους, δηλαδή στη λήψη λίπους από το ίδιο το σώμα του ασθενούς και την επανατοποθέτησή του σε άλλα σημεία.

Με τη νέα μέθοδο, ασθενείς που δεν διαθέτουν επαρκές λίπος ή δεν επιθυμούν λιποαναρρόφηση μπορούν να λάβουν ενέσεις από εξωτερική πηγή.

Σύμφωνα με τον πλαστικό χειρουργό Dr Douglas Steinbrech, η διαδικασία είναι ελάχιστα επεμβατική, χωρίς γενική αναισθησία και χωρίς χρόνο αποθεραπείας, χαρακτηρίζοντάς την «gamechanger».

Αυξανόμενη ζήτηση και νέα πρότυπα σώματος

Αρχικά, η χρήση του Alloclae ήταν πιο διαδεδομένη σε γυναίκες για επεμβάσεις σε στήθος και γλουτούς. Ωστόσο, παρατηρείται αυξανόμενο ενδιαφέρον και από άνδρες, κυρίως για ενίσχυση μυϊκών ομάδων όπως το στήθος, οι δικέφαλοι και οι γάμπες.

Η τάση συνδέεται με τα νέα πρότυπα ανδρικής εμφάνισης, που προωθούνται τόσο από τη βιομηχανία του θεάματος όσο και από διαδικτυακές τάσεις όπως το λεγόμενο «looksmaxxing», που εστιάζει στη βελτιστοποίηση της εξωτερικής εμφάνισης.

Σε χαρακτηριστική περίπτωση, 68χρονος ασθενής υποβλήθηκε σε έγχυση 100cc επεξεργασμένου λίπους στο στήθος, με στόχο μια ήπια αισθητική βελτίωση.

Η επίδραση των φαρμάκων απώλειας βάρους

Η αυξανόμενη χρήση φαρμάκων απώλειας βάρους, όπως τα GLP-1 (Ozempic, Wegovy, Mounjaro), έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα στην αισθητική ιατρική.

Πολλοί ασθενείς που χάνουν σημαντικό βάρος εμφανίζουν χαλάρωση δέρματος και απώλεια όγκου σε συγκεκριμένες περιοχές, οδηγώντας σε αυξημένη ζήτηση για επεμβάσεις αποκατάστασης.

Γιατροί σημειώνουν ότι αυτή η εξέλιξη δημιουργεί μια «νέα αγορά» για τέτοιου είδους θεραπείες.

Ζητήματα ασφάλειας και ηθικής

Παρά τα πλεονεκτήματα, η χρήση λιπώδους ιστού από νεκρούς δότες εγείρει ερωτήματα.

Ορισμένοι ασθενείς εκφράζουν ανησυχίες σχετικά με τον κίνδυνο λοιμώξεων ή άλλων επιπλοκών, αν και οι γιατροί επισημαίνουν ότι το υλικό καθαρίζεται από κάθε βιολογικό στοιχείο που θα μπορούσε να προκαλέσει ανοσολογική αντίδραση.

Το Alloclae είναι συμβατό με τους κανονισμούς, αλλά δεν έχει λάβει την ίδια κατηγορία έγκρισης με άλλες αισθητικές παρεμβάσεις, καθώς θεωρείται ήδη υπάρχον ανθρώπινο υλικό.

Ορισμένοι ειδικοί εκφράζουν επιφυλάξεις για την ταχύτητα με την οποία υιοθετείται η μέθοδος, επισημαίνοντας την έλλειψη μακροχρόνιων μελετών.

Πρακτικά ζητήματα και κόστος

Η διαδικασία συνοδεύεται από υψηλό κόστος, καθώς 25cc του υλικού μπορεί να κοστίζουν έως και 5.000 δολάρια, ενώ πιο εκτεταμένες επεμβάσεις μπορεί να φτάσουν ακόμη και τα 100.000 δολάρια μόνο για το υλικό.

Παράλληλα, η διαθεσιμότητα εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα δωρητών, γεγονός που δημιουργεί φυσικούς περιορισμούς στην ευρεία εφαρμογή της.

Από την αισθητική στην αποκατάσταση

Πέρα από τις καθαρά αισθητικές χρήσεις, η μέθοδος εξετάζεται και για αποκατάσταση τραυματισμών ή επεμβάσεων, όπως σε περιπτώσεις σοβαρών τραυματισμών ή μετά από μαστεκτομή.

Γιατροί εκτιμούν ότι μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική λύση σε σχέση με τα εμφυτεύματα σιλικόνης ή άλλες τεχνικές.

Ανάμεσα στην καινοτομία και τον προβληματισμό

Παρά τις αντιδράσεις, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η χρήση ανθρώπινου ιστού από δότες δεν είναι νέα πρακτική στην ιατρική, καθώς εφαρμόζεται εδώ και χρόνια σε ορθοπεδικές επεμβάσεις και μεταμοσχεύσεις.

Ωστόσο, η χρήση του σε αισθητικές παρεμβάσεις φέρνει στο προσκήνιο νέα ηθικά διλήμματα.

Όπως σημειώνουν γιατροί, το βασικό ζητούμενο είναι το αποτέλεσμα να φαίνεται φυσικό — σε σημείο που κανείς να μην μπορεί να διακρίνει τη διαφορά.