Όλα είναι τρόμος: Ημερολόγια θυμάτων αποκαλύπτουν πώς τους «ψάρευε» ο Επστάιν

Τα απομνημονεύματα των θυμάτων του Τζέφρι Έπσταιν, καταγεγραμμένα σε προσωπικά ημερολόγια, ιδιωτικά μηνύματα και εμπιστευτικές νομικές συνεντεύξεις, αποκαλύπτουν τη μεθοδικότητα και τη φρίκη των πράξεών του. Μέσα από τα έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης, οι φωνές αυτών των θυμάτων ακούγονται καθαρά, και οι ιστορίες τους συγκλονίζουν.

Ο λευκός φάκελος της Λόρεν

Το προσωπικό ημερολόγιο της Λόρεν καταγράφει την εμπειρία της με τον Τζέφρι Έπσταϊν, περίπου το 2007, μέσα από τις σκέψεις και τις συναισθηματικές της καταγραφές. Το ημερολόγιο αρχίζει με την εξής φράση:

«Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα αθώο κορίτσι…»

Ακολουθούν ασαφείς σκέψεις και παρατηρήσεις για τις συναντήσεις τους, τα ταξίδια τους και τη σχέση τους, αναδεικνύοντας τη σύγχυση και τον εκνευρισμό της.

Η μαρτυρία της Σαρλότ

Η Σαρλότ καταθέτει σε συνέντευξη με τους αστυνομικούς του Palm Beach το 2005, περιγράφοντας πώς ο Έπσταϊν την χειραγώγησε και την εξανάγκασε να κάνει πράγματα που δεν ήθελε. Η ίδια θυμάται την πρώτη φορά που τον συνάντησε και πώς, παρά τις πρώτες αμφιβολίες, βρέθηκε να συμμετέχει σε άβολες καταστάσεις.

Ερευνητής: Μίλησέ μου για την πρώτη φορά που συνάντησες τον Τζέφρι.

Σαρλότ: Ήταν στο σχολείο και όλοι προσπαθούσαν να βρουν τρόπο να κερδίσουν χρήματα. Είχα δύο δουλειές τότε, νομίζω... Ήμουν 17 χρονών.

Αναφερόμενη στις επισκέψεις της στο σπίτι του Έπσταϊν στο Παλμ Μπιτς, περιγράφει τη συστηματική του προσέγγιση: την προσφορά χρημάτων για να αποκαλυφθεί, τη χειραγώγηση με την υπόσχεση περισσότερων χρημάτων και τις πιέσεις για να κάνει κάτι που δεν ήθελε.

Το Ημερολόγιο της Κίμπερλι

Η προσωπική καταγραφή της Κίμπερλι, γραμμένη σε κώδικα, αποκαλύπτει την τραυματική και εξαντλητική πορεία της μέσω του κόσμου του Τζέφρι Έπσταϊν. Το ημερολόγιο εκφράζει την εξάντληση, την απογοήτευση και τον πόνο της, καθώς παλεύει με την ψυχική και σωματική εξουθένωση που υπέστη.

«Κανείς δεν μπορεί να σε προετοιμάσει για αυτή τη φρίκη. Είμαι τόσο μπερδεμένη και χαμένη».

Αναφέρεται στην εκμετάλλευσή της από τον Έπσταϊν και τους συνεργάτες του, περιγράφοντας με εξαιρετική ακρίβεια τα συναισθήματα απογοήτευσης και την αίσθηση της παγίδευσης που ένιωθε. Η Κίμπερλι καταγράφει την προσωπική της μάχη με την εξουσία που ασκούσαν πάνω της και την πίεση για να συμμετάσχει σε δραστηριότητες που την πλήγωναν.

Σημειώσεις από τη συνέντευξη της Ρέιτσελ

Οι σημειώσεις από τη συνέντευξη της Ρέιτσελ με τους ερευνητές, που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2019, περιγράφουν τις εμπειρίες της με τον Τζέφρι Έπσταϊν και την Γκισλέιν Μάξγουελ από την ηλικία των 13 χρόνων μέχρι την ενηλικίωσή της. Στις σημειώσεις περιγράφεται η συστηματική προσέγγιση του Έπσταϊν για την εκμετάλλευση των νέων κοριτσιών και τις προσπάθειές του να τις χειραγωγήσει.

Ρέιτσελ: Όταν τον γνώρισα, ήμουν 14 και μου είπε ότι ήθελα να μάθω για τον κόσμο. Μου υποσχέθηκε χρήματα και ταξίδια.

Η Ρέιτσελ θυμάται ότι, ενώ ένιωθε περίεργα και αμήχανα, η προσφορά χρημάτων και η αποδοχή από τον Έπσταϊν την οδήγησαν σε κατάσταση εξάρτησης, από την οποία δεν μπορούσε εύκολα να ξεφύγει.

Οι μαρτυρίες των θυμάτων του Τζέφρι Έπσταϊν καταγράφουν ένα αποτρόπαιο μοτίβο εκμετάλλευσης και χειραγώγησης, το οποίο εκτείνονταν σε διάφορες χώρες και κοινωνικά στρώματα. Από τις εμπειρίες που καταγράφηκαν σε προσωπικά ημερολόγια και ιδιωτικές συζητήσεις μέχρι τις ανακρίσεις και τις συνεντεύξεις με τις αρχές, τα θύματα επισημαίνουν την ανηλεή πίεση που υπέστησαν για να ακολουθήσουν τα όσα τους ζητούσε ο Έπσταϊν, σε αντάλλαγμα για χρήματα, ταξίδια και δώρα.

Αυτές οι προσωπικές καταγραφές φωτίζουν τη σκοτεινή πλευρά του κόσμου του Έπσταϊν, καταδεικνύοντας τις αθέατες πλευρές της εκμετάλλευσης και της ψυχικής κακοποίησης, ενώ ταυτόχρονα αποκαλύπτουν την ανεπάρκεια των συστημάτων που επέτρεψαν την ύπαρξη αυτής της τραγωδίας.

Η Γκισλέιν Μάξγουελ και η «ιδανική» προσέγγιση

Ένας από τους πιο καθοριστικούς παράγοντες της εκμετάλλευσης του Έπσταϊν ήταν η Γκισλέιν Μάξγουελ, η οποία διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην «εκπαίδευση» των θυμάτων και στην εξασφάλιση της εμπιστοσύνης τους. Μέσα από τις καταθέσεις, μαθαίνουμε ότι η Γκισλέιν παρίστανε τον «μεγάλο αδελφό» ή την «προστάτιδα» τους, κάνοντάς τους να νιώθουν άνετα και ασφαλή πριν τους παραδώσει στον Έπσταϊν.

Η Γκισλέιν προσέφερε υποσχέσεις για υποτροφίες και καριέρα, χρησιμοποιώντας τις προσδοκίες των θυμάτων για να τα κάνει να υποκύψουν στις πιέσεις του Έπσταϊν. Μέσα από αυτή την ψυχολογική χειραγώγηση, τα θύματα ένιωθαν ότι δεν είχαν άλλη επιλογή, παρά να ακολουθήσουν τις απαιτήσεις του Έπσταϊν και της Μάξγουελ.