Τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας Νικόλαος Γαλάτης και Κυριάκος Καμαρηνός: Ήταν προδότες ή δολοφονήθηκαν άδικα;

Τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας Νικόλαος Γαλάτης και Κυριάκος Καμαρηνός: Ήταν προδότες ή δολοφονήθηκαν άδικα;

Η μεγάλη προσφορά του Γαλάτη που μύησε πολλούς στη Φιλική Εταιρεία - Η αλαζονική και αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του - Η μύηση του Π. Μαυρομιχάλη στη Φιλική Εταιρεία από τον Καμαρηνό - Η δολοφονία του στον Δούναβη

Η Φιλόμουσος Εταιρεία ήταν ελληνική εκπολιτιστική οργάνωση, που ιδρύθηκε το 1813 στην Αθήνα με την ενθάρρυνση κυρίως Άγγλων λόγιων και αρχαιολόγων και πρωτοβουλίες μορφωμένων Ελλήνων, κυρίως απόδημων, για την ανύψωση του πνευματικού επιπέδου του ελληνικού λαού. Ιδρυτές της Εταιρείας ήταν ο Ιωάννης Μαρμαροτούρης, ο Πέτρος Ρεβελάκης, ο Αλέξανδρος Χωματιανός, ο Ιωάννης Τατλίκαρος και ο Γεώργιος Σοφιανός. Όταν έγιναν μέλη της (14/10/1814), ο Άνθιμος Γαζής, ο Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιος και κυρίως ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Ιωάννης Καποδίστριας, η Εταιρεία αναβαθμίστηκε σημαντικά. Μάλιστα ο Καποδίστριας με συναίνεση του τσάρου της Ρωσίας Αλέξανδρου Α' ίδρυσε στη Βιέννη παράρτημά της. Θα λέγαμε έτσι ότι η Φιλόμουσος Εταιρεία της Βιέννης και ανάλογες οργανώσεις Ελλήνων του εξωτερικού (π.χ. η "Ελληνική Εταιρεία" του Παρισιού) αποτέλεσαν τη βάση για την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας.

Η Φιλική Εταιρεία - Η δομή της - Σύντομο ιστορικό

Η Φιλική Εταιρεία ιδρύθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1814 στην Οδησσό από τον Εμμανουήλ Ξάνθο (με καταγωγή από την Πάτμο), τον Νικόλαο Σκουφά (από την Άρτα) και τον Αθανάσιο Τσακάλωφ (από τα Γιάννενα), εμπόρους στο επάγγελμα.
Οι ζυμώσεις για την ίδρυσή της είχαν ξεκινήσει από τον Απρίλιο του 1814. Αρχικά δημιουργήθηκαν οι βαθμοί των μελών της Εταιρείας: Βλάμηδες ή Αδελφοποιτοί (για τους χωρικούς), Συστημένοι (για τους ομογενείς μικροεμπόρους), Ιερείς και Ποιμένες (για τους μορφωμένους) και Αρχιποιμένες (για τους λίγους και εκλεκτούς). Καθιερώθηκαν επίσης και δύο στρατιωτικοί βαθμοί: οι Αφιερωμένοι και οι Αρχηγοί των Αφιερωμένων. Η θέση της γενικής εποπτείας και αρχηγίας της Εταιρείας, η Αρχή, περιβλήθηκε από άκρα μυστικότητα και θρύλους και αρχικά δεν καλύφθηκε από κανένα. Το 1818 προτάθηκε στον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος δεν την δέχθηκε και στη συνέχεια στον Αλέξανδρο Υψηλάντη, ο οποίος στις 12/4/1820 ανέλαβε την αρχηγία της Φιλικής Εταιρείας και την προετοιμασία της Επανάστασης του 1821.



Νικόλαος Γαλάτης: Ικανός, αλαζόνας και απρόβλεπτος

Ο Νικόλαος Γαλάτης γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1792. Καταγόταν από εύπορη αρχοντική οικογένεια. Συστηνόταν μάλιστα ως κόμης και ξάδελφος του Καποδίστρια. Φοίτησε στη Σχολή των Κυδωνιών. Γνώριζε γαλλικά και ιταλικά. Το 1816, από την Κωνσταντινούπολη πήγε στην Οδησσό, όπου μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Προβάλλοντας τον ισχυρισμό του ότι είναι συγγενής του Καποδίστρια, ζήτησε να πάει στην Πετρούπολη να τον μυήσει και να του προσφέρει την ηγεσία της Εταιρείας. Περνώντας από τη Μόσχα ο Γαλάτης μύησε τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο τον Φιραρή (1754-1819) (όχι τον γνωστό μας κι από τη μάχη του Πέτα Μαυροκορδάτο), καθώς και άλλους επιφανείς Έλληνες. Αν σκεφτούμε ότι σε δύο χρόνια στη Φιλική Εταιρεία είχαν γίνει μόνο τρεις (!) μυήσεις, η προσφορά του Γαλάτη ήταν σημαντική, γιατί έφερνε στους κόλπους της Εταιρείας ανθρώπους με επιρροή και οικονομική επιφάνεια. Στην Πετρούπολη δεν είχε ανάλογη επιτυχία, γιατί οι φλογεροί επαναστατικοί του λόγοι φαίνεται ότι ανησύχησαν τον Καποδίστρια. Μετά από εντολή του τσάρου, συνελήφθη και ανακρίθηκε από τις ρωσικές αρχές. Σώθηκε χάρη στην επέμβαση του Καποδίστρια και του Έλληνα αρχηγού της Αστυνομίας, στρατηγού Γοργόλη (ρωσικά Γκοργκόλιν). Οδηγήθηκε στο Ιάσιο της Μολδαβίας, όπου έμεινε υπό την επιτήρηση του Ρώσου πρόξενου Πίνι. Την επιτήρηση του πρόξενου ο πανέξυπνος Γαλάτης την παρουσίασε ως προστασία. Κατάφερε έτσι να μυήσει τον γραμματέα του εκεί ρωσικού προξενείου Γεώργιο Λεβέντη.


Άρχισε να αλληλογραφεί χρησιμοποιώντας τα ψευδώνυμα Αλεξιανός και Αλέξανδρος Δημητρίου, ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιούσε εράνους με φορτικό τρόπο. Ξεπέρασε όμως κάθε όριο, όταν στον γάμο του ανιψιού του μητροπολίτη Μολδαβίας Βασιλίτζα διέλυσε τη νυφική πομπή, χτυπώντας με μαστίγιο ακόμα και τη νύφη (!). Αυτό οδήγησε στην απέλασή του από το Ιάσιο. Το αρχείο του κατασχέθηκε και αν δεν καιγόταν έγκαιρα, το μυστικό της Φιλικής Εταιρείας θα είχε προδοθεί. Στη συνέχεια πήγε στο Βουκουρέστι, όπου συνέχισε να μυεί νέα μέλη στη Φιλική Εταιρεία, αλλά παράλληλα να προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια. "Μισογενές τέρας" τον αποκαλούσε ο μυημένος απ' αυτόν στη Φιλική Εταιρεία Θεόδωρος Νέγρης.


Το 1818 ο ετοιμοθάνατος Νικόλαος Σκουφάς κάλεσε τον Γαλάτη στην Κωνσταντινούπολη κι εκείνος πήγε ελπίζοντας να γίνει αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας, φιλοδοξία που ποτέ δεν έκρυψε. Όταν όμως έφτασε εκεί, ο Σκουφάς είχε πεθάνει και είχαν συντελεστεί αλλαγές στην "κορυφή" της Εταιρείας. Έγινε όμως δεκτός με ευμένεια από τον Παναγιώτη Σέκερη και τους άλλους αρχηγούς της Εταιρείας. Ο Γαλάτης πικράθηκε πολύ και σκέφτηκε να προδώσει τα μυστικά της Εταιρείας στον Χαλέτ Εφέντη. Ένας Ιθακήσιος πλοίαρχος, που συνάντησε στον δρόμο του, κατόρθωσε να τον μεταπείσει. Ο Γαλάτης επέστρεψε στον χώρο συζητήσεων των άλλων αρχηγών και τους είπε τι πήγε να κάνει, γεγονός που επιβεβαίωσε και ο Ιθακήσιος πλοίαρχος. Τότε αποφασίστηκε η καταδίκη του σε θάνατο.




Του ανατέθηκε λοιπόν η μύηση νέων μελών στη Μάνη. Στο ταξίδι του τον ακολούθησαν ο υπηρέτης του, ο Αθανάσιος Τσακάλωφ και ο φιλικός Παναγιώτης Δημητρόπουλος. Στην πορεία τους προς τις Σπέτσες αποβιβάστηκαν στην Ερμιονίδα για να επισκεφθούν κάποιο πύργο. Στα παράλια της Ερμιόνης ο Δημητρόπουλος πυροβόλησε τον Γαλάτη, που τραυματίστηκε και επιτέθηκε εναντίον του με το σπαθί του. Τότε ο Δημητρόπουλος του έριξε και δεύτερη σφαίρα. Πεθαίνοντας ο Γαλάτης του είπε: "Αχ! Μ' εφάγατε! Τι σας έκαμα;". Κλαίγοντας ο Δημητρόπουλος του είπε: "Δεν ήθελα να το κάνω αυτό, αλλά δεν υπήρχε άλλος τρόπος διά να γλιτώσομεν από την ανοικονόμητόν σου κακίαν." Επίσης σκοτώθηκε κι ο υπηρέτης του Γαλάτη. Ο Τσακάλωφ με τον Δημητρόπουλο φιλοξενήθηκαν αρχικά από τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και στη συνέχεια κατέφυγαν στην Πίζα της Ιταλίας. Η δολοφονία του Γαλάτη έγινε το 1819. Η ακριβής ημερομηνία της δεν είναι γνωστή.




Κυριάκος Καμαρηνός: Το δεύτερο θύμα

Ο Κυριάκος Καμαρηνός γεννήθηκε στην Καμάρα της Μεσσηνίας το 1781. Ο πατέρας του λεγόταν Κωνσταντίνος Κυριακός, γι' αυτό ο Κυριάκος ονομάστηκε Καμαρηνός, για να ξεχωρίζει από τους άλλους Κυριακούς. Ήταν έμπορος στην Κωνσταντινούπολη και τη Μολδαβία. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Παπαφλέσσα στην Κωνσταντινούπολη στις 15 Ιουλίου 1818. Λίγο αργότερα, ονομάστηκε απόστολος της Εταιρείας, με ειδική αποστολή τη μύηση του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, η οποία έγινε στις 2/8/1818. Αργότερα, ο Καμαρηνός επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1820, ο Μαυρομιχάλης με γράμμα του ζήτησε να πάει στον Καποδίστρια για να εξασφαλίσει οικονομική βοήθεια για τον Αγώνα.



Αν και δεν είχε εξουσιοδότηση από την Αρχή της Εταιρείας και στην Οδησσό οι μεγαλέμποροι και Φιλικοί Ηλίας Μάνεσης και Γιάννης Αμβροσίου προσπάθησαν να τον εμποδίσουν, ο Καμαρηνός έφτασε στην Πετρούπολη. Ο Καποδίστριας, τον οποίο συνάντησε, δεν τον βοήθησε και έπειτα ο Καμαρηνός πήγε στη Βεσαραβία, όπου συνάντησε τον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Από αυτόν ζήτησε 2.000.000 γρόσια για την εξέγερση της Μάνης. Το ποσό αυτό όμως δεν μπορούσε να διατεθεί. Ο Καμαρηνός άρχισε να συκοφαντεί τον Υψηλάντη και να απειλεί ότι θα διαδώσει στον Μοριά τις αδυναμίες της Εταιρείας και ότι ο Καποδίστριας αποδοκίμαζε τον ένοπλο αγώνα. Κάτι τέτοιο θα ματαίωνε την Επανάσταση στην Πελοπόννησο. Έτσι, οι άλλοι Φιλικοί αποφάσισαν τη δολοφονία του. Στα τέλη του 1820, λοιπόν, καθώς ο Καμαρηνός περνούσε με ένα ποταμόπλοιο τον Δούναβη, δολοφονήθηκε από τους Ευμορφόπουλο, Σφαέλλο, Καραβιά κ.ά.

Δυστυχώς φωτογραφικό υλικό για τον Καμαρηνό δεν μπορέσαμε να βρούμε.
Κλείνοντας, να γράψουμε ότι δεν έχει αποδειχθεί ως σήμερα προδοσία του Γαλάτη ή του Καμαρηνού.
Οι κίνδυνοι όμως που αυτοί δημιουργούσαν με τη συμπεριφορά τους και η ανάγκη να προστατευθούν με κάθε τρόπο τα μυστικά της Φιλικής Εταιρείας οδήγησε τα ηγετικά της στελέχη στην απόφαση της δολοφονίας τους,παρά τις αναμφισβήτητες ικανότητές τους.




ΣΧΟΛΙΑ (27)

Γιώργος Πλουμάς

Συγχαρητήρια και πολλά μπράβο Μιχάλη Στούκα. Έχω μια απορία απ' τα γυμνασιακά μου χρόνια: " Γιατί στο πρώτο ελληνικό Σύνταγμα στην εθνοσυνέλευση της Πιάδας, 20η Δεκαμβρίου 1821, η Φιλική Εταιρεία, "λάμπει δια της απουσίας της";;"

Αλλος

Ευχαριστούμε πολύ για τις τόσο διαφωτιστικές πληροφορίες. Βέβαια, το ερώτημα που διαχρονικά πλανάται (όσο αυτονόητο και εάν ακούγεται) είναι το εξής: Ποιοί προσπαθούν όλα αυτά τα χρόνια, με επιτυχία, να παραπληροφορήσουν τον Έλληνα, προσφέροντάς του μέσα στα σχολεία μια ψεύτικη, μονταρισμένη και οφέλιμη για αυτούς ιστορία; Και εάν αυτό το έχουν πετύχει, το έχουν πετύχει με τη βοήθεια των αμόρφωτων δασκάλων;

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Δ.

Τόσο η δολοφονία του Γαλάτη , όσο και του Καμαρινού , έγιναν για να προστατέψουν τα μυστικά σχέδια της Φιλικής Εταιρείας , καθώς και τους μυστικούς αρχηγούς της . Τον τσάρο Αλέξανδρο και τον υπάλληλό του Καποδίστρια. Ο Γαλάτης ισχυρίζονταν ότι ήταν συγγενής του Καποδίστρια και με τον τρόπο αυτό, αργά ή γρήγορα , θα τον ενέπλεκε στα απλά μέλη της Φιλικής Εταιρείας. Η επίσημη ιστορία θέλει τον Καποδίστρια να είναι αρνητικός στην επανάσταση. Δήθεν έλεγε ότι το γένος δεν είναι έτοιμο και ότι πρώτα πρέπει να εκπαιδευτεί , οργανωθεί κλπ. Τα ίδια είπε και στον Καμαρινό , που πήγε ως απεσταλμένος του Πετρόμπεη. Τον διαβεβαίωσε ότι η Ρωσία ποτέ δεν θα στήριζε την επανάσταση. Αυτή η πληροφορία αν έφτανε στον Πετρόμπεη και στους Πελοποννήσιους πρόκριτους, θα ακύρωνε την συμμετοχή τους. Ο Υψηλάντης που ήταν ο μπροστινός της επανάστασης για να τον καθαιρέσει ο τσάρος και έτσι να αποδείξει στους Ευρωπαίους ότι δήθεν δεν την στήριζε , δεν μπόρεσε να αντιδράσει και το κατάπιε. Γιατί και αυτός σχεδίαζε να κατέβει στην Πελοπόννησο για να την ξεκινήσει από εκεί, αλλά τον κορόιδεψε ο άλλος ρώσος πράκτορας ο Ιωάννης Παπαρηγόπουλος, αυτός που παγίδευσε και τον Αλή Πασά για να αποστατήσει , ώστε να έχει πιθανότητα επιτυχίας η Επανάσταση, παρουσιάζοντας το λευκό χαρτί με τις υπογραφές των προκρίτων του Μωριά και γράφοντας αυτός ότι ήθελε. Ο Φιλήμων τα έχει γραμένα όλα αλλά όσο πιστός Υψηλαντικός και να ήταν δεν του χώραγε στο μυαλό ότι ο Τσάρος και ο Καποδίστριας θυσίασαν την Υψηλαντική οικογένεια για να δημιουργήσουν μια ακόμα Βλαχομπογδανία με τους Έλληνες ως τσαράνους και κουλάκους. Ιδιαίτερα η δολοφονία του Καμαρηνού εξηγεί την απέχθεια του Καποδίστρια στη Μαυρομιχαλική οικογένεια , που την καταδίωξε εκδικητικά, επιφέροντας την Μανιάτικη εκδίκηση.

Από που διαβάζεις ιστορία??

"""Καταδίωξε ο Καποδίστριας την οικογένεια Μαυρομιχαλέων εκδικητικά?""" Μην μπλέκεις την ιδεοληψία σου με την ιστορική πραγματικότητα. Οι Μαυρομιχαλέοι, όπως και οι υπόλοιπες οικογένειες προκρίτων, είναι γνωστό ότι εναντιώθηκαν στον Καποδίστρια επειδή θέλησε να στερήσει τα προνόμιά τους. Με διάταγμα του 1830 καθιέρωσε την ιδιοκτησία των κολίγων και δεν θα επέτρεπε πλέον στους άρπαγες προκρίτους (Μαυρομιχαλαίοι και λοιποί...) να κατέχουν τις εθνικές γαίες και να λυμαίνονται τον ελληνικό πλυθησμό. Αυτός ήταν ο βασικός λόγος δολοφονίας του και είναι γνωστός παντού. Όσο για την "καταδίωξη" των Μαυρομιχαλέων, ο Καποδίστριας προσπάθησε να τους πληξει, μόνον όταν ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης επιχείρησε να στασιάσει από το ναύπλιο. Για τους λόγους που ανέφερα. Βγάλε τα ιδεοληπτικά γυαλια σου... η ιστορική πραγματικότητα δεν είναι χώρος ιδεολογιών και εμπαθειών.

ΜΑΝΙΑΤΗΣ

"Εθνικες γαιες" στη Μανη?Απο ποτε??Το νεοσυστατο Ελληνικο κρατος,ως νομικη συνεχεια της Οθωμανικης αυτοκρατοριας,ΔΕΝ ειχε οχι... γαια αλλα ουτε ...κατσαβραχο στη Μανη η οποια ηταν αυτονομη καθολη την Τουρκοκρατια(εχοντας μαλιστα και δικα της τελωνεια)Οσο για το ποιος πρα-γμα-τι-κα σκοτωσε τον Καποδιστρια θα ειχε μεγαλο ενδιαφερον να υπαρξει ενα αντιστοιχο αρθρο απ τον κ.Στουκα ωστε ο καθενας απο εμας να εκφρασει τις οποιες αποψεις του(αντιθετες αποψεις με την επισημη κρατικη εκδοχη οτι τον κυβερνητη δολοφονησαν οι Μαυρομιχαλαιοι υπηρχαν παρα πολλες και τοτε αλλα θαφτηκαν απ τη σκληροτατη λογοκρισια της εποχης και απο ενα δικαστηριο-παρωδια του οποιου προεδρος ηταν ο στρατηγος Φωτομαρας δηλ ο ιδιος ανθρωπος που πυροβολησε τον Κωνσταντινο Μαυρομιχαλη!!!Επαναλαμβανω, αυτος που πυροβολησε τον Κωνσταντινο εγινε προεδρος του "δικαστηριου" που καταδικασε και τον Γεωργιο.............)

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Δ.

Όταν ζούσαν εις ημέρας δουλικάς οι Αθηναίοι δύο ήρωες γενναίοι , ο Αρμόδιος ο ένας κι άλλος ο Αριστογείτων... ....Η σκιά του Καραίσκου εις τους ύπνουε μου εφάνη με το μαλανόν της χέρι εβαστούσ ένα μαχαίρι και έλεγε Μαυρομιχάλη , ο βαθύς σας ύπνος φθάνει! Πάρτε τούτο μου το ξίφος κι εκδικήστε την πατρίδα, Ένας πλάνος Κερκυραίος νόμους, όρους παραβαίνει με το μισθωτόν του χέρι Έλληνας αλυσοδένει .... έμμετρο στην εφημερίδα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ πό τον Παναγιωτάκη Σούτσο πριν σκοτωθεί ο Καποδίστριας ... Ούτω λοιπόν και η αναγεννηθείσα Ελλάς εγένησε τους δύο τυρανοκτόνους ήρωας Μαυρομιχάλας , τον Κωνσταντίνος και τον Γεώργιον, και άμα ήκουσαν ότι εγγενήθησαν τοιούτοι και άλλοτε εις την Ελλάδα, ενεχαράχθη εις τας καρδίας των να καθαρίσουν την αγαπητήν τους πατρίδα από έναν τυρανίσκον άθλιον και άνανδρον και να ανταλλάξουν την ελευθερίαν της πατρίδος με το αίμα των. ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΚΑΝΕΛΛΟΥ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗ, τόμος τρίτος , σελίδα 218,

Χαρης

Ενδιαφέρουσα ιστορική αναφορά. Απλά μια παρατήρηση. Το ιασιο ανήκει στη Ρουμανία. Βρίσκεται κοντά στα σύνορα με τη Μολδαβια.

Μιχάλης Στούκας

Κύριε Χάρη σας ευχαριστώ πολύ.Σήμερα το Ιάσιο ανήκει βέβαια στη Ρουμανία.Από το 1564 ως το 1859 όμως,ήταν πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Μολδαβίας. Από την ένωση αυτού του Πριγκιπάτου, με το Πριγκιπάτο της Βλαχίας,προέκυψε το Βασίλειο της Ρουμανίας το 1859.Έχετε δίκιο όμως,έπρεπε να γράψω "που τότε ήταν πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Μολδαβίας".Και με την ευκαιρία,από το Ιάσιο ξεκίνησε την Ελληνική Επανάσταση ο Αλέξανδρος Υψηλάντης. Σας ευχαριστώ ξανά.Μ.Σ.

Συγχαρητήρια

Συγχαρητήρια στο protothema για την συνεχή αναμόχλευση ιστορικών θεμάτων. Μέσα στην χωματερή άχρηστων ειδήσεων που λαμβάνουμε από παντού καθημερινά, η συγκεκριμένη πρακτική αποτελεί ενθαρυντική εξαίρεση. Συγχαρητήρια και στον κ. Στούκα που μας ενημέρωσε συνοπτικά, για δύο μορφές της Φιλικής Εταιρείας, που κατά πάσα πιθανότητα ποτέ δεν θα ακούγαμε από αλλού.

Φιλιπποπουλος

Πολύ όμορφες ιστορικές αναφορές Μας αρέσουν αυτά τα θέματα

Ουαγκαντούγκου

Ακόμη μία ανιστόρητη αναφορά στην ανυπαρκτη Φ.Ε. που ιδρύθηκε στην ουσία από τους πράκτορες Φιλημονα και Ξανθο αρκετά χρονια μετά τον θάνατο του πραγματικού αρχηγού του Αγώνα, του Ιωάννη Καπιδίστρια, του αρχηγού των Φιλογενών και αφού αλλάζαν κατά το δοκούν πολλακις το παραμύθι τους. ..Η υπόθεση αυτή εχει πολύ ψάξιμο, αρχεία, στοές, επιστολές, ρουφιάνους, πράκτορες, μυστικές υπηρεσίες κτλ

Ταμπουριώτης

Στην Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου ομνύοντο οι Φιλικοί. Έτσι έπαιρναν δύναμη και φώτηση.

Καί πόσοι άλλοι ακόμα θα είχαν "φαγωθεί"!!!!!

Aλλη μια Ιστορική και σωστή...ενημέρωση απο το Π.Θ. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως η Φιλική Εταιρία ήταν και αυτή ένα σκαλί ...της μεγάλης Μασσονικής Σκάλας!!!

...

Φυσικά προδότες. Όλοι προδότες ήταν και είναι εκτός από εμένα και αυτούς που σκέφτονται σαν εμένα.

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

palia-athina_main01

Ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ για το Βασιλικό Θέατρο της Αγίου Κωνσταντίνου όταν πρωτολειτούργησε. Συνοδεύεται από μια περιήγηση στα πέριξ που κάθε άλλο θύμιζαν παρά κουλτούρα...

1