Xρήστος Bαλαβανίδης: «Ο Αγιος Πέτρος» κατεβάζει καντήλια

Ο Χρήστος Βαλαβανίδης δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Ο πολυτάλαντος ηθοποιός έχει παίξει μεγάλους ρόλους σε Εθνικό και Επίδαυρο, έχει κάνει μεγάλες θεατρικές και τηλεοπτικές επιτυχίες, έχει σκηνοθετήσει, έχει γράψει ποιήματα, αλλά ακόμα τον κυνηγάει ο απόηχος της επιτυχίας των τηλεοπτικών «Αυθαίρετων». Συναντηθήκαμε στο σπίτι του στα βόρεια προάστια, σε έναν χώρο που «φωνάζει» για την καλλιτεχνική φύση των ενοίκων του, αφού και η σύζυγός του Ασπασία Κράλλη είναι μια καταξιωμένη ηθοποιός και σκηνοθέτις. Λίγο πριν πατήσει τα 70, ο Χρήστος Βαλαβανίδης σίγουρα έχει πολλά να θυμάται από μια ζωή γεμάτη ανατροπές, επιτυχίες, αναποδιές και κυρίως ρόλους. Αν και ο ίδιος βαριέται, όπως λέει με ειλικρίνεια, να μιλάει για τη δική του ζωή, δεν μασάει καθόλου τα λόγια του όταν πρόκειται να μιλήσει για όσα του έμαθε η ίδια ζωή - γενικώς, αλλά και ειδικώς.

- Πρωταγωνιστείτε στην παράσταση «Τοc Toc» στο θέατρο Ηβη. Τι σας κέντρισε το ενδιαφέρον για να κάνετε θεατρικό comeback; Ημουν αραχτός, είχα βγει στη σύνταξη και μου τηλεφώνησε ο Κώστας Σπυρόπουλος. Μου κέντρισε το ενδιαφέρον το έργο, ο ρόλος μου, αλλά και η οπτική του Κώστα. Διαπιστώσαμε επίσης ότι είχαμε κοινές αναφορές στην ηθική του θεάτρου. Ημουν επιφυλακτικός στο κομμάτι της σκηνοθεσίας λόγω του ότι έχω ανάλογη εμπειρία, αλλά δικαιώθηκα γιατί ο Κώστας ακούει. Οι ατυχίες δε που είχαμε στο θέατρο μας έδεσαν ως ομάδα: κάναμε 20 μέρες πρόβα με μια λάμπα που δανειστήκαμε από το διπλανό κτίριο επειδή είχε πάθει ζημιά ο υποσταθμός κάτω από το θέατρο και δεν είχαμε ρεύμα. Πάντως, όποιος έρθει να δει την παράσταση θα γελάσει πραγματικά. Είναι μια καλή κωμωδία όπου ο κόσμος φεύγοντας παίρνει το γέλιο μαζί του.

- Υποδύεστε τον Φώτη, έναν ηλικιωμένο κύριο που βωμολοχεί ασύστολα γιατί πάσχει από το σύνδρομο Gilles de la Tourette. Εχετε βρει κάποιο κοινό με τον ρόλο σας; Ναι, στη ζωή μου είμαι αθυρόστομος. Μεγάλωσα με έναν πατέρα που δεν έλεγε ούτε «άι στο διάολο» και έχω φάει πολύ ξύλο για να μη βρίζω, αλλά δεν τα κατάφερε. Είμαι 69 ετών και βρίζω ασύστολα στη σκηνή, αλλά και στη ζωή μου. Ωστόσο, επειδή είμαι δημόσιο πρόσωπο δεν βωμολοχώ δημόσια. Ανεβάζω το τζάμι του αυτοκινήτου μου και βρίζω χωρίς να με ακούν (γέλια).

- Χρειάζονται ψυχανάλυση οι Ελληνες; Κατεξοχήν, αλλά ως λαός δεν τη δεχόμαστε εύκολα  επειδή είμαστε κομπλεξικοί. Βέβαια, παλιά στις γειτονιές υπήρχαν οι αυλές όπου συγκεντρώνονταν οι άνθρωποι, έλεγαν τα προβλήματά τους και αυτό ήταν ένα είδος ψυχανάλυσης - όπως και η εξομολόγηση στην εκκλησία. Οι νέες γενιές είναι πιο ψαγμένες. Η επαφή τους με την ξένη κουλτούρα, τα ταξίδια, οι ταινίες και τα διαβάσματά τους τούς έχουν κάνει να δέχονται την ψυχανάλυση σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές.



Με τους συμπρωταγωνιστές του στο θέατρο, Κώστα Σπυρόπουλο και Ματθίλδη Μαγγίρα


- Η κόρη σας, Κατερίνα, είναι ψυχολόγος. Πόσο σας επηρέασε για τον ρόλο;  Με επηρέασε αρκετά. Εγώ και η γυναίκα μου έχουμε ψυχαναλυτική σκέψη: πολλές φορές ανταλλάσσουμε απόψεις μαζί με την κόρη μας πάνω σε περιπτώσεις πελατών της χωρίς να γνωρίζουμε το πρόσωπο. Συζήτησα λοιπόν μαζί της πολλά πράγματα για τον ρόλο μου. Είχα τρακ όταν ήρθε να δει την παράσταση, αλλά γέλασε τόσο πολύ που για μένα αυτό ήταν η επιβράβευση.

- Εχετε κάνει ποτέ ψυχανάλυση; Ποτέ και ούτε θέλω (γέλια). Πιστεύω ότι ένας καλλιτέχνης που γράφει, σκέπτεται και ψάχνεται δεν έχει μεγάλη ανάγκη την ψυχανάλυση. Φυσικά υπάρχουν μπλοκαρίσματα υπαρξιακά, αλλά στην ηλικία μου δεν σηκώνει ψυχανάλυση. Πριν από 20 χρόνια, ίσως.

- Πώς αισθανθήκατε όταν σας έγινε η πρόταση να παίξετε στη διαφήμιση της Wind τον Αγιο Πέτρο ενώ ήσασταν στο νοσοκομείο για μια εγχείρηση; Λίγο προτού γίνει η εγχείρηση με πήραν τηλέφωνο να κάνω τον Αγιο Πέτρο. Ηταν λίγο θρίλερ. Και αν δεν πετύχαινε η εγχείρηση, θα έπρεπε να κατέβω από το υπερπέραν για να κάνω το γύρισμα. Αλλά ευτυχώς ο ασθενής επιβίωσε και έτσι την έκανα. Ηταν σοβαρή εγχείρηση στον προστάτη, πέρασα μεγάλη φουρτούνα και τρόμαξα, ενώ άλλαξε και η οπτική μου στα πράγματα. Συμβιβάζεσαι με το αναπόφευκτο. Αντιλαμβάνεσαι τη ματαιότητα των εγκοσμίων. Αλλά δεν τελείωσε εκεί η συνεργασία μας. Πριν από λίγες μέρες έκανα το δεύτερο διαφημιστικό της Wind, που θα προβληθεί τον Απρίλιο, σε έναν ρόλο-ανατροπή. Νομίζω ότι θα γελάσετε πολύ.



Ο Χρήστος Βαλαβανίδης στη γνωστή διαφήμιση όπου υποδύεται τον Αγιο Πέτρο


- Δεν αποτελεί έκπτωση για τη δουλειά σας η συμμετοχή σε διαφημίσεις; Μου άρεσε το σενάριο και είχα ανάγκη από τα λεφτά. Η κρίση άλλαξε την οπτική του πώς βλέπανε τις διαφημίσεις οι ηθοποιοί και όλοι μου είπαν «μπράβο».

- Σας έχουν προσβάλει στην επαγγελματική σας πορεία;  Πολλές φορές και συνήθως αποχωρούσα, αλλά αναφέρομαι στα τελευταία χρόνια. Γιατί όταν ήμουν νέος και είχα ήδη οικογένεια έβαζα πολύ νερό στο κρασί μου. Τα τελευταία χρόνια, όμως, έκανα επιλογές και όταν κάτι δεν πήγαινε καλά, διέκοπτα βίαια τη συνεργασία μου.

- Ποιο ήταν το μεγαλύτερο επαγγελματικό λάθος σας; Εχω παίξει σε ταινίες χαμηλού επιπέδου την εποχή της βιντεοκασέτας. Με στιγμάτισε για μια περίοδο και κάποιοι άνθρωποι του θεάτρου με θεωρούσαν παρακατιανό. Με σνόμπαραν από δουλειές και με φλέρταρε κυρίως το ελαφρό θέατρο. Αλλά τότε δεν είχαμε πολλές επιλογές. Υπήρχαν δύο κρατικά κανάλια και οι βιντεοκασέτες. Αν δεν ήσουν ημέτερος, την τηλεόραση την έβλεπες με το μακαρόνι. Δεν υπήρξα ποτέ σε κάποιο κύκλωμα, ούτε ήμουν ενταγμένος πολιτικά κάπου. Αν δεν ανήκες σε κάποιον κύκλο, δεν έβλεπες άσπρη μέρα. Γι’ αυτό δεν έκανα τηλεόραση, γιατί δεν έγλειψα κανέναν. Δεν με ενδιέφεραν οι δημόσιες σχέσεις. Είμαι καλλιτέχνης.

- Στην τηλεόραση είχατε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε σίριαλ όπως «Το μινόρε της Αυγής», «Αυθαίρετοι», «Σιγά... η πατρίδα κοιμάται», «Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια», «Λίστα γάμου» κ.ά. Στην πορεία είχατε πολλές προτάσεις κατά καιρούς και αρνηθήκατε. Γιατί; Δεν την επεδίωξα επειδή ήξερα ότι είναι ένα σάπιο σανίδι. Στην τηλεόραση είναι όλοι αναλώσιμοι και πάντα απέφευγα να τυποποιούμαι. Οταν τελείωσαν «Οι Αυθαίρετοι» μου έστειλαν ένα σενάριο ενός επώνυμου σεναριογράφου, όπου πήγα και το πέταξα στον διευθυντή παραγωγής τότε γιατί ήταν κόπια των «Αυθαίρετων». Του λέω «είναι δυνατόν; Τι είμαι, τόπι;».  Δεν είχε αλλάξει ούτε το όνομα της τηλεοπτικής μου κόρης στους «Αυθαίρετους». Τι να παίξω;

- Εχω την αίσθηση ότι είστε λίγο σνομπ με την τηλεόραση. Είμαι σνομπ γιατί της φέρομαι όπως της αξίζει. Κέρδισα αναγνώριση μέσα από την τηλεόραση, γι’ αυτό την εκτιμώ, αλλά ευχαριστώ και τον κόσμο. Ωστόσο, άλλο το κοινό της τηλεόρασης και άλλο οι άνθρωποι που τη διευθύνουν. Αυτοί έχουν την τύχη μας στα χέρια τους και δεν έχω καμία εκτίμηση σε κανέναν. Και η λίστα περιλαμβάνει τους πάντες. Αναγνωρίζω ότι μου χάρισε πολλά, αλλά εγώ της έδωσα πιο πολλά. Οταν το σενάριο μου έκανε «κλικ», το έκανα.

- Υποθέτω ότι θα χάσατε χρήματα με αυτή την τακτική. Εχασα πολλά λεφτά, αλλά και καριέρα. Δεν μετάνιωσα, όμως, γιατί είμαι εδώ, στη θέση μου. Αλλιώς θα γινόμουν δούλος των χρημάτων. Θα πάθαινα αυτό που έπαθαν άλλοι συνάδελφοί μου, που κυνηγώντας την επιτυχία έχασαν την ψυχή τους και συμβιβάστηκαν χάνοντας την ποιότητά τους. Πολλοί από τους πρωταγωνιστές της τηλεόρασης παίζουν θέατρο αλλά είναι μονοσήμαντοι. Χτυπάνε μια νότα, αλλά εμένα μου αρέσει όλη η οκτάβα.

- Εχετε συμμετάσχει κατά το ήμισυ στη συγγραφή δύο τηλεοπτικών σειρών που παίχτηκαν στην ιδιωτική τηλεόραση: το «Πλάκας Μέλαθρον» και το «Οι αθώοι της πτέρυγας 5». Τι γεύση σας άφησαν αυτές οι δουλειές; Μεγάλη πίκρα, γιατί το «Πλάκας Μέλαθρον» δεν το αξιοποίησε το κανάλι και χαντακώθηκε. Οσο για το σίριαλ «Οι αθώοι της πτέρυγας 5», ήταν μια πολύ άτυχη περίπτωση επειδή οι συνεργάτες με τους οποίους έκανα τη συμπαραγωγή ήταν απατεώνες. Πήρα ελάχιστα χρήματα, αφού τα περισσότερα τα εισέπραξαν οι άλλοι και μετά απογοητεύτηκα.

- Πέρα από ηθοποιός είστε και λογοτέχνης, καθώς μέχρι τώρα έχουν τυπωθεί τρεις ποιητικές συλλογές σας. Πώς μπήκε η ποίηση στη ζωή σας; Πάντα υπήρχε η ποίηση στη ζωή μου, απλώς δεν μπορεί κάποιος να ζήσει με την ποίηση. Μόνο να επιζήσει μέσα σε αυτήν. Θυμάμαι στην αρχή, όταν το έλεγα σε γνωστούς μου, με κοιτάγανε σαν ούφο, με ύφος «ωχ, ψώνιο». Οταν όμως διάβαζαν τις συλλογές μου, άλλαζαν γνώμη.

- Πόσο δύσκολο ήταν να αντέξει ο γάμος σας με τη σκηνοθέτιδα Ασπασία Κράλλη; Είναι πολύ δύσκολο - φαντάσου ότι φέτος κλείνουμε 40 χρόνια παντρεμένοι. Για τη σχέση μας ισχύει αυτό που είχε πει μια κοινή μας δασκάλα στη δραματική σχολή: έχουμε τον ίδιο πολιτισμό. Σαν άνθρωποι έχουμε μεγάλες διαφορές - και αυτό ίσως είναι το συναρπαστικό. Αλλά πιστεύω ότι η αμοιβαία εκτίμηση, ο σεβασμός και η υποχώρηση είναι τα βασικά συστατικά που κράτησαν μέχρι και σήμερα ζωντανή τη σχέση μας.