Τζο Τζόνας για τη συνεπιμέλεια των παιδιών του με τη Σόφι Τέρνερ: Οι κόρες μου μου έδωσαν ξανά σκοπό στη ζωή
Μια αγκαλιά από τα παιδιά μου μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα, εξομολογήθηκε ο τραγουδιστής
Γεωργία Κοτζιά
Σκοπό έδωσαν ξανά στη ζωή του Τζο Τζόνας οι κόρες του, όπως δήλωσε ο ίδιος μιλώντας για τη συνεπιμέλεια των δύο παιδιών του με την πρώην σύζυγό του, Σόφι Τέρνερ.
Ο 36χρονος τραγουδιστής αναφέρθηκε στον ρόλο της πατρότητας κατά τη διάρκεια του podcast «Hey Jonas» με τα αδέλφια του, τονίζοντας πόσο έχει αλλάξει τη ζωή του. «Είμαι ένας single μπαμπάς και μοιράζομαι την ανατροφή των παιδιών μου με τη μητέρα τους», είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Τα παιδιά μου μου έχουν δώσει ξανά σκοπό στη ζωή».
Ο ίδιος εξήγησε ότι νιώθει ευγνώμων για τον χρόνο που περνά μαζί τους, ιδιαίτερα μετά το διαζύγιο με την Τέρνερ: «Ο κοινός χρόνος που έχω μαζί τους είναι πολύτιμος και με κάνει να προσπαθώ ακόμη περισσότερο».
Δείτε το βίντεο
Όπως ανέφερε ο Τζόνας, η τρυφερότητα των παιδιών του τον βοηθά να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες που μπορεί να προκύπτουν στην καθημερινότητά του: «Στις πιο δύσκολες στιγμές μου, μια αγκαλιά από τα παιδιά μου μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα, τουλάχιστον στον δικό μου κόσμο», είπε.
Παράλληλα, αναγνώρισε ότι δεν είναι ο μόνος που βιώνει αυτή την πραγματικότητα, τονίζοντας πως πολλοί γονείς μεγαλώνουν μόνοι τα παιδιά τους, ενώ δήλωσε ευγνώμων που υπάρχει ισορροπία στη σχέση συνεπιμέλειας.
Το πρώην ζευγάρι χώρισε το 2023, μετά από τρία χρόνια γάμου, με το διαζύγιό τους να ολοκληρώνεται το 2024, έπειτα από μια περίοδο έντασης γύρω από την επιμέλεια των δύο κοριτσιών.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.