Το συγκλονιστικό ποστ της Σμαράγδας Καρύδη για τη φωτιά στο Μάτι

karidi

«Αφού θα ακούμε τους αρμόδιους να αυτοσυγχαίρωνται για το πόσο αλάνθαστα και τέλεια έδρασαν και μετά απλώς θα ξεσπάμε στο τουίτερ και θα συνεχίζουμε τη ζωή μας»

Η Σμαράγδα Καρύδη αποφάσισε να μοιραστεί τις σκέψεις της με τους διαδικτυακούς της φίλους στο instagram για τις καταστροφικές φωτιές και είπε αλήθειες που πρέπει να ακουστούν.

Όλα όσα έγραψε:

«Μήπως το πιο φοβιστικό πράγμα που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες είναι αυτό το #prayforGreece; Αυτό το μοιραίο και μοιρολατρικό pray; Γιατί όχι ένα χάσταγκ με το change, το work, το responsibility; το πως το λέτε εσείς εκεί γιατί δε θυμάμαι και πως το λέμε εμείς εδώ;

Μόνο εμένα ανατριχιάζει; Τι σημαίνει pray; Ότι Αφού ούτως η άλλως δε μπορεί ν αλλάξει τίποτα, Αφού θα ψηφίζουμε όπως πάντα τους ανίκανους, τους πονηρούς, αφού διαχρονικά θα καίμε τα δάση, θα χτίζουμε όπου και όπως να ναι, αφού και οι επόμενοι που θα ψηφίσουμε θα μας τα νομιμοποιήσουν όπως κι οι προηγούμενοι, αφού θα μπαζώνουμε τα ρέματα, αφού έτσι κι αλλιώς θα αδιαφορούμε για τα σκουπίδια μας για τους δρόμους μας, για το πως οδηγούμε για το που παρκάρουμε, για την κακοποίηση των ζώων, αφού θα αφήνουμε τον συγκυβερνήτη να μας μαλώνει που καήκαμε-γιατί που είχαμε το μυαλό μας; » Αφού θα ακούμε τους αρμόδιους να αυτοσυγχαίρωνται για το πόσο αλάνθαστα και τέλεια έδρασαν και μετά απλώς θα ξεσπάμε στο τουίτερ και θα συνεχίζουμε τη ζωή μας. Χωρίς να ενεργοποιείται το σώμα μας που έχει πάρει το σχήμα του καναπέ.

Χωρίς να ξεσηκωθεί ο παραμορφωμένος μας αντίχειρας απ’ το πληκτρολόγιο. Χωρίς να επαναστατεί ο αυχένας μας σκυμμένος στην οθόνη. Χωρίς να ξεθολώσει το μάτι μας. Θα συνεχίζουμε τη ζωή μας. Αφού δε κάηκε το δικό μας παιδί. Ακόμα. » Αφού το δικό μας σπίτι είναι ακόμα στη θέση του. Αφού όπως κλαίμε τώρα έτσι σε λίγο θα ξεχάσουμε. Αφού θα βγαίνουμε πάλι στους δρόμους μόνο να μη πειραχτούν τα δικά μας προνόμια κι όχι για το περιβάλλον μας, ποτέ για να αναδασωθούν τα καμένα μας, για το πάρκο μας που ρημάζει, δε θα απαιτήσουμε ποτέ να πάψουν τα πανεπιστήμια μας να είναι το λημέρι του κάθε εγκληματία, ποτέ τα νοσοκομεία μας να γίνουν ανάλογα των εισφορών που πληρώνουμε, ποτέ για καλύτερα σχολεία γιατί δε μας ενδιαφέρει να μάθουμε αλλά να να διοριστούμε, αφού το μεγαλύτερο ταμπού μας είναι η αυτοκριτική και η ανάληψη ευθυνών, αφού το αίσθημα ότι όλα είναι μάταια έχει εγκατασταθεί μόνιμα μέσα μας σαν αυτοάνοσο, αφού είμαστε τρομερά συναισθηματικοί και καθόλου ευαίσθητοι, αφού δε θα προστατέψουμε τον ανήμπορο, τον ανάπηρο, τον διπλανό, μόνο θα λυπηθούμε αφού θα έχει καταστραφεί και θα κάνουμε εράνους για να νιώσουμε καλοί και αλληλέγγυοι, αφού δε θα απαιτήσουμε να νομοθετήσουν ΤΩΡΑ τα απαραίτητα μέτρα για να μην ξαναέρθει η συμφορά.

ΤΩΡΑ που ξέρουμε ότι αν καεί το σπίτι του γείτονα θα καεί και το δικό μας, ΤΩΡΑ που ο είδαμε ότι ο πλησίον κι εμείς είμαστε ένα, αφού ενώθηκαν αγκαλιασμένες οι στάχτες των σωμάτων μας για πάντα, αφού δεν κάνουμε και τώρα το πρώτο βήμα της αποδοχής και της αυτογνωσίας μπας και μπορέσουμε να κάνουμε ποτέ και τα υπόλοιπα, αν δεν νιώσουμε την ομορφιά του να αναλαμβάνεις την ευθύνη, τότε ας προσευχηθούμε. Κι αν δε πιάσει κι αυτό ας ξεματιαστούμε ή ας φτύσουμε στον κόρφο μας. Ίσως πράγματι για το μόνο που είμαστε καλοί είναι η προσευχή.

Η προσευχή να μη βρει εμάς το κακό Η προσευχή να μην είναι δικό μας το παιδί που κάηκε. Η προσευχή να είμαστε απ τη μεριά αυτών που δεν έχασαν τίποτα αλλά οργίζονται στο τουιτερ. Και θα βγούμε ξανά θυμωμένοι στους δρόμους για τα εθνικά μας θέματα αλλά όχι γι αυτό το όμορφο γεμάτο ζωή και χαρά κορίτσι που πήδηξε στο γκρεμό. Όχι για τον εννιάχρονο αδερφό της. Όχι για το πατέρα τους; Για την ανείπωτη δυστυχία της μάνας τους. Όχι για αυτά τα δίδυμα παιδιά. Για τους γονείς τους που δε θα σταματήσουν ποτέ να τα ψάχνουν.

Για αυτή τη γυναίκα με κινητικά προβλήματα που δεν μπόρεσε να τρέξει. Για τον άντρα της που δεν την άφησε κι έφυγαν μαζί αγκαλιασμένοι. Δε θα βγούμε για τη Χρύσα, το Δημήτρη, τον Αντρεα, την Αγγελική, το Βικτωρα, την Εβελίνα και τη Μαρίλια. Αυτοί οι άνθρωποι για τους οποίος κηρύττουμε εθνικό πένθος δεν είναι θέμα μας εθνικό; Ω Ναι! Η Μακεδονία είναι ελληνική. Όπως και το Μάτι, ο Μαραθώνας, ο Νέος Βουτζάς, το Πικέρμι, η Ραφήνα Όπως κι η Ελλάδα Η Ελλάδα είναι ελληνική. Δυστυχώς”.

ΣΧΟΛΙΑ (56)

Μαριάνκα

Μιλάει η μαντάμ που βρήκε δουλειά χάριν στους γονείς της και στο instagram διαφημίζει προϊόντα και καλά "το σπίτι μου" (με ένα κουτί kelloggs στο κομοδίνο)...

φυτρος.-

Από το κείμενο της, βλέπουμε μια κάποια σύγχιση νοός. Και δεν βλέπει και τς ευθύνες των υποκριτων....που τα ψεματα τους κατερρευσαν σαν τραπουλοχαρτα.

Σμάραγδος

Η εν Χριστώ ταπεινη και εν μετανοία προσευχή, δεν έβλαψε ποτέ κανέναν άνθρωπο.

κυρια ματινα

ασε μας αταλαντοκαρυδη με την αριστεριζουσα αμπελοφιλοσοφια σου και αντε να φτιαξεις κανενα κεφτεδακι στον Θοδωρή τον κυρη σου

κο κο κο

ΑΣΤΟ ΡΕ ΚΑΡΥΔΗ ...ΕΣΥ ΜΕ ΤΟ ΑΘΕΡΙΔΗ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΕΙΣΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΧΤΕΣ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ....ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΚΑΗΚΕ ΚΟΣΜΟΣ ΣΕ ΕΠΙΑΣΕ Ο ΠΟΝΟΣ ...ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΝ ....ΧΑΝΟΥΝ ΣΠΙΤΙΑ....ΤΡΩΝΕ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ...ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΚΑΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ....ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ.....

Double Standard

Απάντηση στην Κα Καρύδη : Θα διαφωνήσω με την επιφανειακή αξιολόγηση τής τραγωδίας στο Μάτι , καταρχάς . 1). Παρά την αυθαίρετη δόμηση τής περιοχής εν τούτοις οι κάτοικοι φέρουν μικρή ευθύνη για την τραγωδία, ενώ τήν μεγαλύτερη ,ή σχεδόν αποκλειστική ,φέρει η Πυροσβεστική ή ο δήμος. Πράγματι φωτιές θά έχουμε είτε από εμπρησμό είτε από άλλα αίτια είτε με ισχυρούς ανέμους (τό σύνηθες) είτε όχι. Σέ κάθε περίπτωση λαμβάνεται υπόψη τό λεγόμενο Acceptable Risk. Δηλαδή στήν προκειμένη περίπτωση λαμβάνονται υπόψη οι πιθανές απώλειες σέ ανθρώπους καί περιουσίες εάν η φωτιά διέλθει τήν Μαραθώνος. Εάν οι πιθανολογούμενες απώλειες είναι ανεκτές τότε OK. Εάν όμως είναι μη ανεκτές τότε διστάσουμε άμεσα τήν εκκένωση των πιθανών περιοχών όπου θά κατευθυνθεί η φωτιά..!! Επομένως η Πυροσβεστική υπηρεσία έχει όλη την ευθύνη για την τραγωδία..!!! 2). Βέβαια ο παράγων Acceptable Risk ισχύει και γιά όλους μας στήν ζωή αυτή. Πχ ταξιδεύοντας με Αεροπλάνο παίρνουμε ένα ρισκο. Τό ρίσκο αυτό το θεωρούμε αποδεκτό , επειδή τα αεροπορικά ατυχήματα είναι περίπου 0,6 ανά εκατομμύριο πτήσεων. Ανάλογα και οι κάτοικοι που δέν εγκατέλειψαν αμέσως τήν περιοχή , όταν πληροφορήθηκαν φωτιά στον Βουτσά " με ισχυρούς ανέμους" , ανέλαβαν ένα ρίσκο να μη προλάβουν να διαφύγουν καί νά καούν, εάν η 🔥 φωτιά διέλθει τήν Μαραθώνος ..!!!

βασιλης

ασε μας κοριτσακι μου να προσευχθουμε εμεις οι βλακες και εσυ η κουλτουριαρα γραψε καμια παπαρια ετσι για το ξεκαρφωμα...βρε ουστ θολουρα βρε ουστ απο εδω

Ασε μας ρε θειτσα!

Αυτό που ο καθένας χρησιμοποιεί τον ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ του λογαριασμό στο fb ή twitter για να κράξει την ελληνικη πραγματικότητα με ξεπερνά. . Όλο γενικούρες , αερολογίες και τετριμμένες κοινοτοπίες. Μια κακομοζεριά και μια ξινίλα ειστε όλοι ελληναρες.

Το ταγκό της θεατρίνας

Αμπελοφιλοσοφίες ξέχειλες από αριστερίλα.

skeftomenos

ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΑ ΛΕΕΙ Η ΚΥΡΙΑ ΚΑΡΥΔΗ. ΤΕΛΟΣ ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΧΩΡΑ ΟΠΩΣ ΣΤΗ ΔΥΣΗ, ΟΠΟΥ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΖΕΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. ΑΝ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΜΙΑ ΤΑΞΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ. ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ, ΚΑΛΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΥΣΕΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ!

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

kal2

Με ένα κολλάζ φωτογραφιών και ένα συγκλονιστικό κείμενο εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στους ανθρώπους που χάνουν αγαπημένα πρόσωπα και περιουσίες από τη φωτιά  στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού - «Ευχαριστούμε Μάτι» το μήνυμα του Αμερικανού πρέσβη