“Τα αγαπημένα μου σημεία στην Αθήνα” – Τέσσερις αρχιτέκτονες, τέσσερις ιστορίες

Δημήτρης Ποτηρόπουλος, Potiropoulos+Partners

Η Αθήνα είναι μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που αναζητά την ταυτότητά της, γι’ αυτό είναι δύσκολο να την κατανοήσει κανείς. Είναι μια πόλη αντιφατική. Από την άλλη, η σκέψη και μόνο ότι μπορείς να βρεις ό,τι και όποτε το θελήσεις είναι γοητευτική για ανθρώπους που τους αρέσει να αυτοσχεδιάζουν. Το καλό με την πόλη μας είναι ότι ποτέ δεν βαριέσαι. Σαν περιπέτεια χωρίς τέλος που ξετυλίγεται μπροστά σου ενώ ανακαλύπτεις τις άπειρες άγνωστες γωνιές της. Αλλά και τις γνωστές. Ο Εθνικός Κήπος, μια όαση στο κέντρο της Αθήνας μόλις λίγα μέτρα από την πλατεία Συντάγματος. Το βλέμμα γεμίζει με πράσινο, η ατμόσφαιρα γίνεται πιο ανάλαφρη και ο θόρυβος της πόλης σβήνει σιγά-σιγά. Εδώ βρίσκω την ηρεμία που λείπει από την καθημερινότητά μου. Κοντά στην είσοδο από την Διονυσίου Αρεοπαγίτου συναντάει κανείς το μικρό καφενεδάκι που αγαπώ να επισκέπτομαι: μερικά τραπέζια κάτω από την σκιά των δέντρων και η καταπράσινη τοξωτή πέργκολα. Απλό, αυτό ακριβώς είναι που με ξεκουράζει. Μου προσφέρει λίγες στιγμές ηρεμίας μέσα στη φύση, που με ξανασυνδέουν με έναν πιο ανθρώπινο τρόπο ζωής. Άλλοτε με έναν φίλο για να μοιραστούμε μερικές κουβέντες, και άλλοτε μόνος με παρέα ένα βιβλίο, αισθάνομαι σαν να μεταφέρομαι σε άλλο κόσμο.

Kάθε πόλη έχει πολλά πρόσωπα. Εγώ μιλώ για το πρόσωπο που επιφυλάσσει η Αθήνα στους «μυημένους». Eίναι η δυναμική, εξελισσόμενη εικόνα που προκύπτει από την αίσθηση ότι πέρα από τα κτίρια και τους δρόμους, πέρα από τα αστικά προβλήματα που μας ταλαιπωρούν, η πόλη είναι και ο χρόνος που περνάς μαζί της, είναι και οι παρέες σου, είναι και τα στέκια: Το Δίπορτο στην Αγορά, στην πλατεία Θεάτρου. Ο Νικήτας στην πλατεία Ψυρρή, και το Τριφύλλι, δίπλα στο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Είναι τα Άργουρα στις Τζιτζιφιές, τα Κανάρια στο Μοσχάτο, επίσης, ο Τάκης στον Ταύρο, και το Καστέλλο το καρπαθιώτικο καφενείο στην Κουμουνδούρου. Το Στυλ & Καφέ στου Ψυρρή. Αλλά και η Ράτκα στο Κολωνάκι, και πιο δίπλα το Codice Blu. Το Rock n Roll πιο κάτω, και πιο βόρεια το Balthazar. Και ακόμη πιο βόρεια, στο Ψυχικό, το Ombra. Και το Χοχλικάκι. Όσο για βόλτες: στο Θησείο, στο Μοναστηράκι, στου Ψυρρή και στου Φιλοπάππου. Και στο Ψυχικό, το μέρος που μεγάλωσα, και στη Φιλοθέη -με ένα διάλειμμα στην Παλιά Αγορά για καφέ.

Διαβάστε περισσότερα: newmoney.gr