Στο Le Petit Bistrot (πρώην Chez Lucien) για entrecôte. Η Θάλεια Τσιχλάκη δοκίμασε και σχολιάζει.

Ομολογώ πως δεν έσπευσα να επισκεφτώ το νέο «απόκτημα» της οδού Τρώων μόλις άνοιξε. Δίσταζα, καθώς ανήκα σε εκείνους που δεν εκστασιάζονταν με την κουζίνα του Chez Lucien. Αφενός γιατί ποτέ δεν με έπεισε η ποιότητα της πρώτης ύλης του κι αφετέρου γιατί αισθανόμουν πως πάντα απουσίαζε ό,τι κάνει γοητευτικά τα γαλλικά μπιστρό: η γενναιοδωρία τους και η συντροφικότητα που απορρέει από αυτήν.

Αφού πέρασαν τόσοι μήνες, όμως, απαλλαγμένη πια κι από την αγωνία τού «μπήκα πρώτη», ένα βράδυ Παρασκευής, αρκετά νωρίς για τα δεδομένα της γειτονιάς, βρέθηκα στον εντελώς ανανεωμένο χώρο του που παραπέμπει ευθέως σε παριζιάνικο καφέ. Παντού επικρατεί εκείνο το ζωηρό κόκκινο χρώμα, που κάνει έντονο κοντράστ με τις πράσινες πλεκτές καρέκλες και τα μαύρα λιτά τραπέζια. Ακόμα και το όνομα του εστιατορίου χαραγμένο με art deco, χρυσαφί γραμματοσειρά στο τζάμι του παραθύρου- «καρμανιόλα», που τέτοια εποχή ανοίγει συρόμενo κατακόρυφα, θυμίζει Παρίσι.

Περισσότερα στο Olivemagazine.gr