Η Μαρίνα Σπανού μίλησε για την καλλιτεχνική της πορεία, τις προσωπικές της εμπειρίες και τη σχέση της με τους γονείς της. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης που έδωσε στη διαδικτυακή εκπομπή της Άννας Μαρίας Βέλλη στο Youtube, αποκάλυψε ότι ξεκίνησε ψυχοθεραπεία σε ηλικία 17 ετών, έπειτα από το τέλος μιας σχέσης, λόγω κρίσεων πανικού και της τάσης της να έλκεται από χειριστικούς ανθρώπους, κυρίως σε ερωτικό επίπεδο.
Όπως ανέφερε, ήθελε να κατανοήσει γιατί, παρά την ικανότητά της να αναγνωρίζει τέτοιες συμπεριφορές, δυσκολευόταν να τις αποφύγει. «Ξεκίνησα να δουλεύω με τον εαυτό μου από τα 17, πάθαινα κρίσεις πανικού και ένιωθα ότι έχω μία τάση να μπλέκω με ανθρώπους χειριστικούς στη ζωή μου, κυρίως σε ερωτικό επίπεδο, με γοήτευαν αυτές οι υπάρξεις», είπε χαρακτηριστικά.
Δείτε το βίντεο
Η Μαρίνα Σπανού συνέχισε λέγοντας: «Ήθελα να καταλάβω τι μου συμβαίνει γιατί ενώ μπορούσα να το αναγνωρίσω, δεν μπορούσα να το αποφύγω. Έτσι ξεκίνησα ψυχοθεραπεία για να δουλέψω το θέμα μου με το άγχος και το θέμα μου με τις σχέσεις», ενώ πρόσθεσε: «Έδινα πάρα πολλά στους ανθρώπους που δεν δίνανε πίσω».
Η νεαρή καλλιτέχνιδα μίλησε επίσης για το άγχος και τις δυσκολίες στις σχέσεις της, τονίζοντας ότι συχνά έδινε περισσότερα απ' όσα λάμβανε. Επιπλέον, αναφέρθηκε στους γονείς της, οι οποίοι είχαν ήδη ξεκινήσει ψυχοθεραπεία και την ενθάρρυναν να ζητήσει βοήθεια, όταν ένιωσε ότι δυσκολεύεται.
«Ήταν πολύ ανοιχτό στην οικογένεια. Και οι γονείς μου δουλεύουν με τον εαυτό τους, ήταν το πρώτο πράγμα που μου είπαν όταν τους είπα ότι αγχώνομαι και δεν ξέρω και να το διαχειριστώ. Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να έκαναν ψυχοθεραπεία», είπε κλείνοντας.
Για άλλη μια χρονιά, το Stelios Philanthropic Foundation στηρίζει έμπρακτα τη νέα επιχειρηματικότητα, επιβραβεύοντας τρεις νεοφυείς επιχειρήσεις με συνολικά €300.000
Η Μαρίνα-Λύδα Κουταρέλλη και η Τίνα Κίκιζα βρέθηκαν στην ίδια κουζίνα, έβαλαν τις ποδιές τους και ετοίμασαν μια αυθεντική σπετσιώτικη συνταγή με αφορμή το φετινό Spetses Mini Marathon
Παλιά, η ψυχαγωγία ήταν κάτι απλό. Ένα βιβλίο, μία ταινία, μια κούνια στην αυλή, φίλοι στη γειτονιά. Αυτές οι στιγμές μας έκαναν να νιώθουμε μαζί, να φτιάχνουμε εικόνες και μνήμες όλοι μαζί. Στο μέλλον θα δίνει την απάντηση στο ερώτημα «ποιος είμαι».
