Ο Γιώργος Θεοφάνους άνοιξε την καρδιά του και μίλησε για όλα. Για τα δύσκολα παιδικά χρόνια που είχε στην Κύπρο, για την αγαπημένη του μητέρα, για τη δύσκολη σχέση που είχε με τον πατέρα του, για την καριέρα του αλλά και τη συνεργασία του με τους κορυφαίους ερμηνευτές της μουσικής μας σκηνής.
Αναφερόμενος λοιπόν στους γονείς του, ο συνθέτης «λύγισε» όταν μίλησε για τη μητέρα του η οποία έχει έφυγε από τη ζωή όταν εκείνος ήταν μόλις 16 χρονών.
«Η μητέρα μου ήταν αυτή που με πίστευε. Δεν ήμουν ούτε 16 χρονών όταν έφυγε. Δεν με είχε δει ποτέ. Ακόμα και στο ωδείο, στις απλές συναυλίες που δίναμε, δεν κατάφερε να έρθει. Ήμουν δημοτικό όταν είχε αρρωστήσει. Ήμουν 12 χρονών και θυμάμαι σαν τώρα είχε καρκίνοστο μαστό και το ανακάλυψε λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Δεν μας είπε τίποτα. Αυτό το λάθος που κάνουν οι γυναίκες… Η πρόληψη είναι το κυριότερο. Αποφάσισε να μην μας το πει λοιπόν. Περάσαμε τις γιορτές μαζί και μετά την Πρωτοχρονιά μπήκε για χειρουργείο. Εγώ έχω γενέθλια 9 Ιανουαρίου. Ψήσαμε λοιπόν ένα κέικ στο σπίτι και έσβησα τα κεράκια στο νοσοκομείο. Και της έγραψα αυτό το ποίημα σε μια κάρτα», εξομολογήθηκε οΓιώργος Θεοφάνους και η φωνή του έσπασε.
«Ο πατέρας μου πρόλαβε να με δει αλλά δεν ήθελε ποτέ. Ο πατέρας μου ήταν δράκος. Δεν πέρασα καθόλου καλά μαζί του. Πέρασα δύσκολα παιδικά χρόνια. Κάπου διάβαζα ότι είμαστε οι αναμνήσεις μας. Αυτό που είμαστε τώρα είναι η πρόσθεση των αναμνήσεών μας. Θυμάμαι την ημέρα της κηδείας της μαμάς μου. Ήταν εκεί η μάνα της, η γιαγιά της και η αδερφή μου. Έκλαιγαν όλοι και έλεγαν “έμειναν τα παιδιά ορφανά”. Εγώ όχι. Πήγα πάνω από το χώμα και ακόμα κι όταν έφυγαν όλοι δεν έκλαιγα. Τώρα συγκινούμαι. Τότε είπα ότι αυτό θα με κάνει πιο δυνατό», είπε αναφερόμενος στη συνέχεια και στη σχέση με τον πατέρα του.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.