Απόψε εγκαινιάζεται η πρώτη ατομική έκθεση της Ραλλούς Παναγιώτου στην Στοκχόλμη στην γκαλερί Riis.
Η Παναγιώτου είναι μια από τις λίγες περιπτώσεις ελληνίδων καλλιτεχνών που έχουν μια σταθερή παρουσία στο εξωτερικό, αντιπροσωπεύονται από πάρα πολύ δυνατές διεθνείς γκαλερί και παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη απάντηση στην σύγχρονη γλυπτική μέσα από το έργο της.
Την επόμενη Τετάρτη 27 Νοεμβρίου θα δούμε την νέα της ατομική έκθεση στην Αθήνα, στην γκαλερί Melas Papadopoulos.
Ο τίτλος της έκθεσης Δεύτερο Πλατό αναφέρεται τόσο σε μια τοποθεσία με έναν συγκεκριμένο κήπο, όπου αντικείμενα βρίσκονται σκορπισμένα ανάλογα με τη στιγμή της χρήσης τους, παρουσιάζοντας ένα φαινομενικά άναρχο αλλά καθόλα λειτουργικό τοπίο. Ταυτόχρονα η έννοια του πλατό λειτουργεί ως μια ζώνη ενεργητικής παρατήρησης για ότι συμβαίνει έξω από αυτό.
Τα γλυπτά της έκθεσης παρουσιάζονται στους τοίχους και το κέντρο του εκθεσιακού χώρου σαν να αναδύονται απο την επιπεδότητα των επιφανειών που τα φέρουν.
Η καλλιτέχνης δηλαδή, κατασκευάζει στην ουσία, τεράστιες αναμνήσεις από διακοπές, στιγμές ευτυχίας και θερινής ραστώνης, ή ασήμαντες εικόνες που αποτυπώνονται στο υποσυνείδητο μας καθημερινά.
Κατασκευασμένα θραύσματα από βατραχοπέδιλα, ανοιγμένα σύκα, υγρές επιφάνειες. Ωστόσο, ο τρόπος εκφοράς των αντικειμένων, η χρήση του μαρμάρου και του μπρούντζου, οι υποστηρικτικοί σωλήνες και τα ράφια που εμβόλιμα χρησιμοποιεί η Παναγιώτου, υποδηλώνουν ένα αίσθημα εξεταστικής ανάλυσης στα αντικείμενα. Τους δίδεται άραγε μια αξία; Συνοψίζεται έτσι η αισθητική τους βαρύτητα και όχι η ανάμνηση τους;