Μπορεί η Μαράια Κάρεϊ να ετοιμάζεται να «ξεπαγώσει» για ακόμη μία χρονιά και τα πρώτα χριστουγεννιάτικα στολίδια να κάνουν ήδη την εμφάνισή τους, όμως δεν συμμερίζονται όλοι τον ενθουσιασμό για την πιο λαμπερή εποχή του χρόνου. Ανάμεσά τους και το
Φυστίκι ΠουΚυλάει, που επιστρέφει με ένα νέο βιβλίο από τις
εκδόσεις Διόπτρα, γεμάτο μικρές, αστείες, συγκινητικές και ανατρεπτικές ιστορίες. Ένας αντισυμβατικός οδηγός επιβίωσης για όσους αγαπούν τα Χριστούγεννα, αλλά και για εκείνους που αναζητούν απεγνωσμένα ένα σωσίβιο μέσα στη θάλασσα της χρυσόσκονης. Το protothema.gr παρουσιάζει προδημοσίευση από το νέο βιβλίο.
Διαβάστε
εδώ προδημοσίευση του βιβλίου
Αυτό το δωράκι είναι για σένα που κάθε χρονιά, μόλις μπει ο Σεπτέμβρης, φρικάρεις, καθώς ακούς τη
Μαράια Κάρεϊ να «ξεπαγώνει». Ή και για σένα που στολίζεις το
χριστουγεννιάτικο δέντρο από την 1η του Οκτώβρη. Ένα όμορφο κουτί με μικρές ιστορίες, αστείες, συγκινητικές, παρηγορητικές, για τις μέρες των
Χριστουγέννων, που μπορεί να είναι γεμάτες χαρά και όμορφες στιγμές, αλλά και μελαγχολία ή μοναξιά. Είτε σου αρέσουν τα Χριστούγεννα είτε όχι, θα γελάσεις, θα ταυτιστείς και ίσως και να συγκινηθείς. Πάντως σίγουρα θα εξοπλιστείς με το κατάλληλο σθένος για τις φετινές γιορτές.
Διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο:
Τι είναι αυτό τώρα; Χριστου... τι; «Από πότε γουστάρει το Φυστίκι τα Χριστούγεννα και γράφει γι’ αυτά;» αναρωτιούνται όσοι γνωρίζουν ότι το συγκεκριμένο ατομάκι είναι γνωστή γρουσούζα, γκρινιάρα και χλιμίτζουρας, που απεχθάνεται τις καταναγκαστικές εορταστικές εκδηλώσεις.
«Από ποτέ», είναι η σωστή απάντηση – και ΑΥΤΟ ακριβώς πραγματεύονται οι ιστοριούλες που θα βρείτε συσσωρευμένες τη μία πάνω στην άλλη σε αυτό εδώ το κουτάκι που φαντάζει πανηγυρικό και χαρμόσυνο λόγω των ημερών... στην πραγματικότητα όμως είναι απλώς ένας οδηγός επιβίωσης αν σε έχουν πετάξει μέσα σε μια θάλασσα χρυσόσκονης και ψάχνεις ένα σωσίβιο που να γράφει «ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΩ ΚΑΘΟΛΟΥ» για να πιαστείς.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤ... ΝΑΙ, ΝΤΑΞ. ΓΟΤΕΒΕΡ.
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Ακροβάτης μεταξύ μυθοπλασίας και αληθινής ζωής, όπως τη ζω εγώ, όπως την ακούω από άλλους, όπως τη βλέπω, την αγγίζω, τη μυρίζω, τη γεύομαι. Αναπνέω από τα δάχτυλα που πληκτρολογούν. Οι λέξεις μου είναι οι ανάσες μου. Και αυτό είναι που θέλω να ξέρεις κυρίως για μένα.