«Αγρίνιο, η δεκαετία του 1980 - Οι Απώλειες» από τον Κώστα Πατρώνη

Οι πόλεις δεν είναι μόνο τσιμέντο και δρόμοι. Είναι οι αναμνήσεις, οι ιστορίες και τα κτίρια που τις στεγάζουν. Αυτή την αίσθηση αποπνέει το βιβλίο του Κώστα Πατρώνη, «Αγρίνιο: H Δεκαετία του 1980 -Οι Απώλειες». Ένα σπάνιο φωτογραφικό πανόραμα του Αγρινίου όπως το έζησαν οι παλαιότεροι και θα έχουν ως μνήμη οι νεότεροι. «Τα κτίρια που πέφτουν αφήνουν μια βουβή απουσία». Η σκέψη, όπως εξηγεί ο γνωστός μηχανικός, ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2019 όταν παρουσίασε στην Δημοτική Λαχαναγορά έκθεση φωτογραφίας με μεγάλη ανταπόκριση. Ο ίδιος συγκέντρωνε σπάνια καρέ της πόλης από τότε που θυμάται τον εαυτό του. «Από το1964, όταν ο πατέρας μου αγόρασε μια φωτογραφική μηχανή. Οι πρώτες φωτογραφίες ήταν στον κήπο του σπιτιού μου. Αυτή που θυμάμαι ως μια από τις πρώτες ήταν λίγο αργότερα στην οδό Παναγοπούλου, ήταν αραγμένο ένα ποδήλατο το 1965». Στο βιβλίο καταγράφονται σπίτια, αρχοντικά, περίτεχνες αυλές, σφυρήλατα κάγκελα, και αρχιτεκτονική σοφία.

«Η αγάπη ξεκίνησε όταν γύρισα από σπουδές, έβλεπα την πόλη με άλλο μάτι. Αγαπημένο μου κτίριο ήταν το Αρχοντικό Φαφούτη , Μπαιμπά 28. Κάναμε αγώνα να το σώσουμε. Γκρεμίστηκε όμως μια Κυριακή πρωί, τυχαίο δεν νομίζω, τον Ιούνιο 1992. Ευτυχώς είχα κάνει μια μελέτη και εγκρίθηκαν 14 κτίρια διατηρητέα μεταξύ αυτων σχολεια , η λαχαναγορά κ.α». Θυμάται την αγαπημένη του φωτογραφία. Ήταν στην οδό Μελεάγρου, νεαρός τότε, θέλησε να φωτογραφίσει ένα πέτρινο κτίριο. Περνούσε ένα κοριτσάκι με ποδιά και της ζήτησε να ποζάρει. Σήμερα, αναρωτιέται εαν θα μπορούσε να ξαναβρεί το κοριτσι εκείνης της φωτογραφίας. Θα ήθελε να την δει στην παρουσίαση του βιβλίου που θα γίνει την Τρίτη 26 Μαΐου, στις 8:00 μ.μ., στο κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδος. Ο ίδιος θέλει ξεχωριστά να ευχαριστήσει αρχιτέκτονα Δημήτρη Παπακωνσταντίνου: «Ηταν μια ευτυχής συγκυρία που οι φωτογραφίες συνοδέυτηκαν από τα εξαιρετικά κείμενα του φίλου μου και αρχιτέκτονα Δημήτρη Παπακωνσταντίνου. Χάρις σε αυτόν έγινε πιο πλούσιο».

Γιατί όμως διάλεξε η δεκαετία του 1980; «Πρώτα γιατί η αρχή της συμπίπτει με την επιστροφή μου στο Αγρίνιο, ύστερα από τις σπουδές. Ξανάβλεπα την γενέθλια πόλη με άλλο «μάτι». Ήθελα να αποτυπώσω το καθετί. Φωτογράφιζα τα πάντα: κτίρια, ανθρώπους, σκηνές στην αγορά. Δεύτερον γιατί αισθανόμουν ότι η δεκαετία αυτή θα είναι καθοριστική, μια τομή στην ιστορία της πόλης. Έφευγαν σιγά-σιγά τα παλιά κτίρια και οι παλιές συνήθειες. Η γρήγορη ανοικοδόμηση άλλαζε το πρόσωπο του Αγρινίου.Ένας τρίτος λόγος είναι γιατί η δεκαετία αυτή συνέπεσε με τις προσπάθειες… μαζί με άλλους συμπολίτες, για τη διάσωση… ορισμένων αξιόλογων και χαρακτηριστικών… της πόλης. Αυτή η προσπάθεια τις περισσότερες φορές πέτυχε, όπως η περίπτωση του Σιδηροδρομικού Σταθμού με την διπλανή πλατεία (1980), του Θερινού Κινηματοθεάτρου «ΕΛΛΗΝΙΣ» (1983), των Καπναποθηκών Καμποσιώρα (τώρα κτίριο ΤΕΕ) και μιας δεκάδας ακόμα δημοσίων και ιδιωτικών κτιρίων τα οποία κρίθηκαν διατηρητέα. Άλλες φορές πάλι χάθηκε η μάχη, όπως η περίπτωση του Αρχοντικού Φαφούτη-Ξηντάρα και εκείνη των Καπναποθηκών Παναγόπουλου. Δεν χάθηκε όμως ο πόλεμος. Η φωτογραφία είναι ο καλύτερος σύμμαχος της μνήμης και της ιστορίας. Έτσι ο φωτογράφος γίνεται πολλές…»

Το βιβλίο «Αγρίνιο: H Δεκαετία του 1980 - Οι Απώλειες» παρουσιάζεται την Τρίτη 26 Μαΐου, στις 8:00 μ.μ., στο κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδος