Στην απόλυσή της από τη θέση της καλλιτεχνικής διευθύντριας της «
Ελευσίνα 2021 Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης» αναφέρεται σε ανοικτή επιστολή της η Κέλλυ Διαπούλη.
«Είμαι στη δυσάρεστη θέση να ενημερώσω ότι το ΔΣ της Ελευσίνας 2021 Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης αποφάσισε την καταγγελία της σύμβασής μου ως Καλλιτεχνικής Διευθύντριας της Ελευσίνας 2021, με μία προσχηματική απόφαση, η οποία επιχειρεί να χρεώσει σε μένα μακροχρόνιες αδράνειες της Διοίκησης, που έχουν οδηγήσει το όλο εγχείρημα σε πολύ κρίσιμη κατάσταση, αν όχι σε αδιέξοδο», δηλώνει, μεταξύ άλλων, η κ. Διαπούλη στην επιστολή της.
Ολόκληρη η επιστολή:
«Είμαι στη δυσάρεστη θέση να ενημερώσω ότι το ΔΣ της Ελευσίνας 2021 Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης αποφάσισε την καταγγελία της σύμβασής μου ως Καλλιτεχνικής Διευθύντριας της Ελευσίνας 2021, με μία προσχηματική απόφαση, η οποία επιχειρεί να χρεώσει σε μένα μακροχρόνιες αδράνειες της Διοίκησης, που έχουν οδηγήσει το όλο εγχείρημα σε πολύ κρίσιμη κατάσταση, αν όχι σε αδιέξοδο. Ως δημιουργός του οράματος, της πρότασης και του καλλιτεχνικού προγράμματος που χάρισε στην Ελευσίνα τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης και ως ο άνθρωπος που εργάζεται συστηματικά εδώ και έξι χρόνια για την υλοποίησή του, αλλά και ως κάτοικος και πολίτης αυτής της πόλης που ενδιαφέρεται για το τι θα αφήσει στην πόλη η ΠΠΕ, οφείλω να εκθέσω την κατάσταση, εξηγώντας γιατί η απόφαση καταγγελίας της σύμβασής μου είναι προσχηματική, ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το εγχείρημα και πού οφείλονται οι καθυστερήσεις της υλοποίησης, τι έχει γίνει μέχρι τώρα στον τομέα του καλλιτεχνικού προγράμματος και ποια είναι τα νέα προβλήματα που προκαλεί η απομάκρυνσή μου.
Η προσχηματική απόφαση
Ο προσχηματικός χαρακτήρας της απόφασής απομάκρυνσής μου έγκειται στο γεγονός ότι μου ζητήθηκε μέσα σε πέντε εργάσιμες μέρες να καταθέσω τις τελικές εισηγήσεις για όλα τα έργα και τις δράσεις του καλλιτεχνικού προγράμματος του 2020 και του 2021 προκειμένου να προχωρήσει το ΔΣ σε συμβασιοποίηση των έργων, ενώ το ΔΣ γνωρίζει πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο βάσει των εσωτερικών διαδικασιών της εταιρείας. Για να κατατεθεί η τελική εισήγηση για ένα έργο, πρέπει πρώτα η διοίκηση να ορίσει στην Καλλιτεχνική Διεύθυνση πώς θα προσεγγίσει το συγκεκριμένο έργο σε επίπεδο ανάθεσης. Υπάρχουν εισηγήσεις όπως αυτή για το πρόγραμμα φιλοξενίας καλλιτεχνών «PA Initiator» ή για το έργο της Λουκίας Αλαβάνου «On the way to Colonus», που έχουν κατατεθεί ήδη από το Μάρτιο και τον Ιούνιο του 2019 αντίστοιχα και ακόμη δεν έχουν συμβασιοποιηθεί για τους παραπάνω λόγους, όπως και εισηγήσεις για άλλα 12 έργα και δράσεις που κατατέθηκαν πριν από τις 30 Ιανουαρίου 2020 δεν έχουν εξεταστεί ακόμα από το ΔΣ. Αφού, λοιπόν, το ΔΣ επιθυμεί να επιταχύνει τις διαδικασίες, γιατί δεν ξεκινάει με αυτά τις εισηγήσεις;
Ο παρεμβατικός ρόλος της πολιτικής ηγεσίας
Η απόφαση είναι επίσης προσχηματική γιατί κρύβει το γεγονός ότι η απομάκρυνσή μου είναι επιταγή της πολιτικής ηγεσίας, η οποία είχε ανακοινωθεί ήδη στη συνέντευξη τύπου που έδωσε για την Ελευσίνα το Νοέμβριο του 2019 η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού παρουσία του Δημάρχου Ελευσίνας. Πρόκειται για ευθεία και βίαιη παρέμβαση στο καλλιτεχνικό έργο, η οποία είναι εντελώς αντίθετη με τις αρχές λειτουργίας του θεσμού της ΠΠΕ και τα κριτήρια απονομής του Βραβείου Μελίνα Μερκούρη που κάνουν λόγο για σεβασμό της αυτονομίας της καλλιτεχνικής ομάδας. Γενικά, από την αρχή της λειτουργίας της εταιρείας, ένα βασικό πρόβλημα, που καταγράφεται επαναληπτικά στις εκθέσεις αξιολόγησης της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι ο εκτελεστικός και όχι στρατηγικός ρόλος του ΔΣ.
Αντίθετα με τις συστάσεις της Επιτροπής, το ΔΣ γίνεται ολοένα και πιο εκτελεστικό, ακυρώνοντας στην ουσία το ρόλο και τη λειτουργία των στελεχών της εταιρείας. Πλέον, η όλη διαχείριση του έργου γίνεται στην ουσία από τη Μπουμπουλίνας, με το Γενικό Γραμματέα Σύγχρονου Πολιτισμού να αναλαμβάνει ρόλο «project manager» του έργου, όπως ανακοινώθηκε και στη συνέντευξη τύπου του ΥΠΠΟΑ το Νοέμβριο και τα μέλη του ΔΣ να αναλαμβάνουν τομείς του έργου όπως π.χ. τη μουσική, τα προγράμματα κατάρτισης, την επικοινωνία κ.ο.κ.
Τα προβλήματα και οι καθυστερήσεις
Η αποτελεσματική υλοποίηση του προγράμματος της ΠΠΕ απαιτεί μια πολύ καλή συνεργασία ανάμεσα στο ΥΠΠΟΑ, το Δήμο, το ΔΣ και τα στελέχη της εταιρείας, προκειμένου καθένας να είναι αποτελεσματικός στις ευθύνες και τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει. Ο ρόλος της κεντρικής κυβέρνησης και του ΥΠΠΟΑ είναι να εξασφαλίσει το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο και τον απαιτούμενο προϋπολογισμό για τη λειτουργία του έργου. Ο ρόλος του Δήμου να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες υποδομές. Ο ρόλος του ΔΣ και της διοίκησης της εταιρείας να εξασφαλίσει την αποτελεσματική οργάνωση και λειτουργία της εταιρείας.
Μέχρι στιγμής τίποτα από αυτά δεν έχει συμβεί, παρά τις επανειλημμένες συστάσεις της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων. Ειδικότερα, ακόμη δεν είναι σαφές ποιος είναι ο εξασφαλισμένος προϋπολογισμός για το έργο, ποιο είναι το ποσό που θα διατεθεί τελικά για καλλιτεχνικό πρόγραμμα και ποιο το διαθέσιμο ποσό για λειτουργικές δαπάνες. Επίσης, ακόμη δεν έχουν προσδιοριστεί οι διαθέσιμοι χώροι για τη φιλοξενία των εκδηλώσεων του καλλιτεχνικού προγράμματος, με αποτέλεσμα κάποιες από αυτές να μη μπορούν καν να σχεδιαστούν. Δεν υπάρχει ακόμη επαρκής στελέχωση της εταιρείας και δεν έχουν καλυφθεί ακόμη θέσεις – κλειδιά όπως αυτή του Τεχνικού Διευθυντή, παρ’ όλο που έχω επισημάνει την καταλυτικής σημασίας ανάγκη ύπαρξής του ήδη από τον Οκτώβριο του 2018.
Ακόμη πιο σημαντικό, όμως, είναι το γεγονός ότι μέχρι και σήμερα, δεν έχει αποσαφηνιστεί πώς ακριβώς θα γίνει η ανάθεση κάθε έργου και δράσης. Η ΠΠΕ είναι ένα πολυεπίπεδο πρόγραμμα που περιλαμβάνει όχι απλώς καλλιτεχνικά έργα, αλλά ολόκληρες διοργανώσεις όπως φεστιβάλ, προγράμματα φιλοξενίας καλλιτεχνών, μεγάλα πολυετή έργα κτλ, τα οποία μπορούν είτε να ανατεθούν απευθείας σε πολιτιστικούς φορείς για την υλοποίησή τους, είτε να υλοποιηθούν εσωτερικά από την εταιρεία Ελευσίνα 2021. Ο σχεδιασμός της πρότασης, που προέβλεπε έναν οργανισμό 40 ατόμων, είχε γίνει στη λογική της απευθείας ανάθεσης, ώστε τα έργα και οι δράσεις να υλοποιηθούν ως εξωτερικές παραγωγές. Αυτό βέβαια απαιτεί ειδική νομοθετική ρύθμιση. Από την άλλη, η υλοποίηση ενός τόσο μεγάλου και πολυσχιδούς προγράμματος ως εσωτερικής παραγωγής απαιτεί πολύ περισσότερο προσωπικό, αυξάνοντας γεωμετρικά τις λειτουργικές δαπάνες της εταιρείας. Σε κάθε περίπτωση, η διοίκηση πρέπει να κάνει μία επιλογή, έχοντας μελετήσει παράλληλα τους όρους και το κόστος υλοποίησης σε κάθε μία από τις δύο περιπτώσεις. Με βάση τις συστάσεις της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων αυτό θα έπρεπε να είχε καθοριστεί μέσα στο πρώτο εξάμηνο λειτουργίας της εταιρείας.