Μπακαλιάρος τηγανητός: Το ψάρι του φτωχού

«Τα δύο πανηγύρια Βαγγελισμού και Βαγιώνε, φέρνουνε πάλε στους χριστιανούς την άδεια να φάνε το ψάρι. Μια όρεξη βασταμένη είναι ένας σκλάβος αλυσοδεμένος. Μόλις δοθή η άδεια του φαγητού, οι χριστιανοί τρέχουνε στο Μαρκάτο. Τα μπακάλικα τότις έχουνε Γκρεάτ Εξημπισιόν μπακαλάοι και στοκοφίσια μοσκεμένα κι αμόσκευτα και σαλούμια κάθε λογής είναι όλα εκθεμένα εις την θρησκευτική όρεξη των χριστιανώνε».

Αυτά έλεγε ο Ανδρέας Λασκαράτος το 1856 στο βιβλίο του Τα μυστήρια της Κεφαλλονιάς λίγο πριν αφοριστεί από την εκκλησία για τις αιρετικές απόψεις του. Παρόλη την αναταραχή που έφεραν τα γραφόμενά του, ωστόσο μας έδωσε πληροφορίες για την καθημερινή ζωή των συμπολιτών του. Μαθαίνουμε λοιπόν πως από τότε ο μπακαλιάρος είτε υγράλατος (μοσκεμένος) όπως τον συνηθίζουμε να τον τρώμε είτε μπακαλιάρος αποξηραμένος στον αέρα (στοκοφίσι) όπως τον προτιμούν στα Επτάνησα ήταν το κύριο έδεσμα του Ευαγγελισμού και των Βαΐων.

Διαβάστε τη συνέχεια στο olivemagazine.gr