Αντώνης Λελάκης: Πώς το όραμα ενός πρωτοπόρου εφοπλιστή βούλιαξε στην… άμμο και στα χρέη

Θα μπορούσε να ήταν ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα ή σενάριο κινηματογραφικής ταινίας. Τα επιτεύγματα και οι περιπέτειες του Αντώνη Λελάκη, όμως, κατά το σύντομο πέρασμά του από τη ζωή, είναι μια πραγματικότητα που άρχισε να γράφεται πριν πολλά χρόνια, αλλά τα «απόνερά» της φτάνουν έως σήμερα.

Γεννήθηκε το 1938 στη Σκοπή της Σητείας και από νωρίς το βλέμμα και την καρδιά του είχε κερδίσει το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας. Έτσι, ήταν αυτονόητη η επιλογή του να σπουδάσει στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων, ενώ μετά την αποφοίτησή του το πρώτο του μπάρκο έγινε με πλοία της Orion Shipping του Γουλανδρή.

Έχτισε έναν πολυσχιδή και ισχυρό επιχειρηματικό όμιλο, με «πυλώνα» τη ναυτιλία, ως απόλυτα αυτοδημιούργητος. Με άλλα λόγια, έγινε εφοπλιστής ανήκοντας στην ολιγομελή «κατηγορία» εκείνων που έμαθαν τη δουλειά από μέσα, ταξιδεύοντας στους ωκεανούς σαν υποπλοίαρχος αρχικά και στη συνέχεια σαν πλοίαρχος. Το 1973 έκανε το μεγάλο βήμα και απέκτησε το πρώτο δικό του πλοίο, το «Brother» 3.500 τόνων, το οποίο βέβαια ακολούθησαν πολλά ακόμη, όπως και ιδιόκτητα γραφεία στον Πειραιά, τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο.

Τα επιχειρηματικά του πλάνα δεν περιορίστηκαν στην ποντοπόρο, αλλά επεκτάθηκαν με μεγάλη επιτυχία στην κρουαζιέρα και στον τουρισμό, ενώ το 1986 μίσθωσε για 8 χρόνια από το κράτος τα Ναυπηγεία Χαλκίδας.

Η πρώτη ελληνική ναυτιλιακή στη Wall Street
Ο Λελάκης ανέβηκε γρήγορα την κλίμακα της επιτυχίας στις business της αγαπημένης του θάλασσας. Έτσι, δημιούργησε έναν στόλο με πλοία ξηρού φορτίου και τάνκερ, καθώς και μια ξεχωριστή εταιρεία κρουαζιέρας. Αυτή η εταιρεία, η Regent Cruises, με κεντρικά γραφεία στη Νέα Υόρκη, το 1986 έμελλε να γίνει η πρώτη ελληνική ναυτιλιακή που εισήχθη στο περίφημο χρηματιστήριο της Wall Street.

Παράλληλα, όμως, έβαλε σε τροχιά ανάπτυξης και τα Ναυπηγεία Χαλκίδας, όπου ρυμουλκούνταν ημιτελή πλοία, τα οποία μετέτρεπε σε κρουαζιερόπλοια, ταυτόχρονα με διάφορες ναυπηγοεπισκευαστικές εργασίες για τους στόλους άλλων Ελλήνων εφοπλιστών.

Το ξενοδοχείο – «φάντασμα» στη Σητεία

Το μεγάλο του όραμα, ωστόσο, ήταν να αναδείξει την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σητεία, σε πόλο προσέλκυσης high income τουριστών. Δημιούργησε την εταιρεία «Ξενοδοχειακαί και Nαυτιλιακαί Eπιχειρήσεις Aνατολικής Kρήτης» και έβαλε μπροστά το μεγαλεπήβολο σχέδιό του να χτίσει ένα εμβληματικό συγκρότημα πάνω στη φημισμένη παραλία της Αγίας Φωτιάς.

Έγινε η αγορά της γης και τη δεκαετία του ’90 ξεκίνησε η κατασκευή που έφτασε μέχρι τα μπετά. Εκεί το σχέδιο «κόλλησε» στην έκδοση των αδειών. Βασική αιτία ήταν ότι οι έλεγχοι από διάφορες αρμόδιες υπηρεσίες κατέγραψαν αρκετούς «αστερίσκους» σχετικά με την ανθεκτικότητα και τη στατικότητα του οικοδομήματος. Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφόρησαν εκείνη την περίοδο, είχε διαπιστωθεί η χρήση χαμηλότερης ποιότητας υλικών, με αποτέλεσμα το οριστικό «κόκκινο» στις εργασίες.

Πηγή: www.newmoney.gr