«Έχασα το μωρό μου στον 8ο μήνα και λίγους μήνες αργότερα χωρίσαμε»

Πρόσφατα η Γεωργία και άλλες δύο γυναίκες, μοιράστηκαν στο marieclaire.gr τις ιστορίες τους που έχουν να κάνουν με το περιγεννητικό πένθος, ενώ μίλησει και η κοινωνική λειτουργός και υποψήφια διδάκτωρ στον τομέα της Ανθρωπολογίας της Υγείας, Μαρία Παπαλαμπροπούλου: «Υπάρχουν προσωπικές ιστορίες γυναικών που καλούνται να διαχειριστούν το πένθος χωρίς υποστήριξη και με φτωχή ή ανύπαρκτη πληροφόρηση για όσα συμβαίνουν ή πρόκειται να ακολουθήσουν».

 
Η απώλεια ενός μωρού λίγο πριν τον τοκετό είναι ένα τραύμα βαθύ και αθέατο. Η Γεωργία έχασε το αγοράκι της στις 34 εβδομάδες κύησης, λόγω αληθούς κόμπου στον ομφάλιο λώρο. Λίγους μήνες μετά, ήρθε και ο χωρισμός με τον σύντροφό της. Έναν χρόνο μετά, μοιράστηκε με το Marie Claire τη διαδρομή της μέσα από το πένθος, τη μοναξιά, τη θλίψη αλλά και τη δύναμη. Διαβάστε όσα περιέγραψε.

 
Όταν βιώνεις την απώλεια στον 8ο μήνα, ποιο είναι το πρώτο συναίσθημα που σε κυριεύει;

«Όλα τα συναισθήματά μου ήταν “μαυρισμένα”. Υπήρχε ένα μόνιμο βάρος μέσα μου ότι δεν τα κατάφερα… Ένιωθα πως δεν με καταλαβαίνει κανείς και πως δεν θα γίνω ποτέ μητέρα. Είχα συνέχεια στο μυαλό μου το μωρό όταν μου το φέρανε στο κουνακι να το δω… το αγοράκι μου!»
 
Πώς αντέδρασε ο κόσμος γύρω σου;

«Όλοι ήταν σοκαρισμένοι, παγωμένοι, κλαμμένοι. Δεν είχαν λόγια παρηγοριάς. Μόνο σιωπή. Η παρουσία της οικογένειάς μου, όμως, ήταν το κουράγιο και η δύναμή μου. Χωρίς αυτούς δεν ξέρω πώς θα είχα σταθεί όρθια.»

Πώς βιώνεται το πένθος ενός παιδιού που δεν πρόλαβε να γεννηθεί;

 
«Το πένθος δεν φεύγει ποτέ… απλώς μαθαίνεις να ζεις με αυτό. Ο χρόνος δεν γιατρεύει – μόνο απαλύνει. Όσο περνούσε ο καιρός, ήταν πολύ δύσκολο να αποδεχτώ αυτό που συνέβη.»

Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr