Η εξομολόγηση της Σάλμα Χάγιεκ για την ταινία Frida: Μου έλεγαν ότι ήταν υπερβολικά μεξικάνικη για το Χόλιγουντ

Με μια προσωπική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Σάλμα Χάγιεκ γιόρτασε τη συμπλήρωση 24 χρόνων από την κυκλοφορία της ταινίας «Frida», στην οποία υποδύθηκε τη Φρίντα Κάλο. Η ηθοποιός αναφέρθηκε στις δυσκολίες που χρειάστηκε να ξεπεράσει προκειμένου να υλοποιήσει το φιλόδοξο κινηματογραφικό εγχείρημα, αποκαλύπτοντας ότι για χρόνια άκουγε πως η συγκεκριμένη ιστορία δεν είχε θέση στο Χόλιγουντ.

Η ταινία, που κυκλοφόρησε στις αμερικανικές αίθουσες στις 25 Οκτωβρίου 2002, αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα ορόσημα της καριέρας της, χαρίζοντάς της μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Η Χάγιεκ δεν περιορίστηκε στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά συμμετείχε και στην παραγωγή, αφιερώνοντας χρόνια στην προσπάθεια να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη τη ζωή της Κάλο.

Στην ανάρτησή της, η ηθοποιός περιέγραψε τις απορρίψεις που αντιμετώπισε, τις αντιρρήσεις των ανθρώπων της κινηματογραφικής βιομηχανίας και την επιμονή της να ολοκληρώσει ένα σχέδιο στο οποίο πίστευε βαθιά.


Όπως έγραψε η Σάλμα Χάγιεκ: «Σήμερα συμπληρώνονται 24 χρόνια από την κυκλοφορία της ταινίας "Frida". Υπήρξε μια εποχή που μου έλεγαν ότι αυτή η ταινία δεν θα γυριζόταν ποτέ. Ότι μια ιστορία όπως της Φρίντα δεν ήταν "εύκολη" για το Χόλιγουντ. Ότι ήταν υπερβολικά μεξικάνικη, υπερβολικά έντονη, υπερβολικά πολιτική, υπερβολικά διαφορετική. Με άλλα λόγια, ότι δεν θα είχε επιτυχία. Όμως, εγώ δεν ήθελα απλώς να υποδυθώ τη Φρίντα. Ήθελα να συμβάλλω στην αφήγηση της ιστορίας της με τον τρόπο που πίστευα ότι της άξιζε. Έτσι, ανέλαβα και τον ρόλο της παραγωγού και αφιέρωσα χρόνια για να γίνει αυτή η ταινία πραγματικότητα, προστατεύοντας την ουσία της, βρίσκοντας τους κατάλληλους ανθρώπους και επιμένοντας μέχρι να καταφέρουμε τελικά να την υλοποιήσουμε».

Στη συνέχεια, η Χάγιεκ εξήγησε ότι η ίδια η προσωπικότητα της Φρίντα Κάλο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για εκείνη, καθώς η ζωγράφος δεν συμβιβαζόταν με τους περιορισμούς που της επέβαλλαν οι άλλοι. «Και νομίζω ότι, κατά κάποιον τρόπο, η ίδια η Φρίντα μού έμαθε πώς να το κάνω. Δεν ήταν ποτέ μια γυναίκα που δεχόταν εύκολα το "όχι", που περιόριζε τον εαυτό της για να γίνει αποδεκτή ή που σταματούσε να δημιουργεί επειδή ο δρόμος γινόταν δύσκολος. Όσο περισσότερο αγωνιζόμουν για να αφηγηθώ την ιστορία της, τόσο περισσότερο συνειδητοποιούσα ότι αυτή ακριβώς τη δύναμη χρειαζόμουν κι εγώ για να συνεχίσω».

Συνεχίζοντας, ανέφερε ότι: «Δεν ήταν εύκολη διαδρομή. Υπήρξαν πολλές αρνήσεις, πολλά εμπόδια και πολλές στιγμές που το να εγκαταλείψω την προσπάθεια θα ήταν πιθανότατα η ευκολότερη επιλογή. Όμως η Φρίντα δεν ήταν ποτέ μια γυναίκα που μπορούσε να χωρέσει σε καλούπια… και το ίδιο ίσχυε για την ιστορία της. Στο τέλος, κάθε χρόνος αναμονής, κάθε μάχη και κάθε πόρτα που έκλεισε άξιζαν τον κόπο. Γιατί αυτή η ταινία δεν αφορούσε ποτέ μόνο τη Φρίντα. Αφορούσε την τέχνη, την ταυτότητα, τον πόνο, το χιούμορ, την αγάπη και εκείνη την απίστευτη ικανότητα να μεταμορφώνουμε όσα βιώνουμε σε κάτι που αντέχει στον χρόνο».

Ολοκληρώνοντας την ανάρτησή της, η 60χρονη ηθοποιός δήλωσε υπερήφανη όχι μόνο για την ερμηνεία της, αλλά και για τη συμβολή της στη δημιουργία μιας ταινίας που ανέδειξε διεθνώς μια εμβληματική προσωπικότητα της μεξικανικής τέχνης. «Κοιτάζοντας πίσω, εξακολουθώ να αισθάνομαι τεράστια υπερηφάνεια. Όχι μόνο επειδή είχα το προνόμιο να την υποδυθώ, αλλά και επειδή συνέβαλα στη δημιουργία και την παραγωγή μιας ταινίας στην οποία πίστευα πολύ προτού ακόμη υπάρξει. Επειδή αφηγήθηκα την ιστορία μιας σπουδαίας Μεξικανής. Επειδή έφερα ένα κομμάτι του Μεξικού στον κόσμο. Και επειδή αρνήθηκα να δεχτώ το "όχι" ως απάντηση», κατέληξε.