( ** ) 4 Μαύρα Κουστούμια (δείτε το trailer)

Υπόκλιση απέναντι στην ατόφια, ζουμερή και ανεπιτήδευτη ροκ λαϊκότητα του σινεμά του Ρένου Χαραλαμπίδη. Ενστάσεις απέναντι στον ναρκισσισμό επιβράβευσης της ατάκας του (πόσες φορές σε μια ταινία πρέπει να ακουστεί το «γαμώ την κάσα μου μέσα» για να γίνει σλόγκαν); Κούραση και ευγενική απογοήτευση απέναντι στο ξεχείλωμα πολλών υπέροχων ιδεών, που εκτελούν διαδρομές πιτσαδόρου, ανάμεσα στο road movie, τη μαύρη φάρσα, τον ονειρικό σουρεαλισμό, το χωριάτικο νεοελληνικό ντελίριο και το μεσήλικο ψυχογράφημα. Τέσσερις αλλού γι’ αλλού νεκροθάφτες, κουβαλάνε με τα πόδια από το λιμάνι, το φέρετρο ενός Έλληνα του εξωτερικού, που θέλει να κηδευτεί σε κάποιο χωριό της Βοιωτίας αλλά να πάει εκεί περπατητός, με την υπόσχεση μιας μεγάλης αμοιβής. Όταν η αμοιβή αποδειχτεί άνθρακας, οι τέσσερις θα αποφασίσουν να απαγάγουν τον νεκρό. Εξ’ αρχής σουρεαλιστική η μυθοπλαστική σύμβαση, προσφέρει γκαζολίνη στον δημιουργό, ο οποίος όμως, προτιμά να την ξοδέψει σε επί μέρους ντεπόζιτα επεισοδιακών σκηνών και διαθέσεων, αδιαφορώντας για την διατήρηση υφολογικής ομοιογένειας, και επιτρέποντας στους λατρεμένους ηθοποιούς του, να χειριστούν επιθεωρησιακά την (δραματική ενίοτε) κωμίκα της έκφρασης τους, σύμφωνα με τους κώδικες που  υπηρετούν σαν περσόνες στην νεοελληνική ροκ και κινηματογραφική εναλλακτική μυθολογία. Το αποτέλεσμα, δυστυχώς δεν δικαιώνει ούτε την ευρηματικότητα των μετόχων του, ούτε την όμορφη, χειροποίητη ευαισθησία επί μέρους κομματιών, ούτε φυσικά και τις συνεχώς εναλλασσόμενες απέναντι στην ταινία, προσδοκίες του θεατή. Ο οποίος θεατής, προσπαθεί συνέχεια να εναρμονιστεί συναισθηματικά με την εκάστοτε στροφή, λίγο πριν παραιτηθεί από τον υπερβάλλοντα ζήλο της προσπάθειας της δικής του αλλά και του δημιουργού της ταινίας.


Σκηνοθεσία / Σενάριο: Ρένος Χαραλαμπίδης. Με τους: Ρένο Χαραλαμπίδη, Γιάννη Ζουγανέλη, Τάκη Σπυριδάκη, Άλκη Παναγιωτίδη, Δημήτρη Πουλικάκο.

Μαύρη κωμωδία, 2010, Ελλάδα.

www.4mk.gr