Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ που θα προβληθούν στο 26ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, είναι το «Let The Canary Sing» της Άλισον Έλγουντ.
Πρόκειται για ένα πλούσιο σε μουσική πορτρέτο της ασυμβίβαστης Αμερικανίδας τραγουδίστριας Σίντι Λόπερ, που καταγράφει με γοργό ρυθμό τη ραγδαία άνοδό της στη δόξα και την βαθιά επιρροή που είχε στις γενιές μέσω της μουσικής της, του συνεχώς εξελισσόμενου punk στιλ της, του ακλόνητο φεμινισμού της και της ακούραστης κοινωνικής της δράσης.
Με αποκλειστικό υλικό που δεν έχει προβληθεί ποτέ, ειλικρινείς συνεντεύξεις και ανείπωτες ιστορίες, παρακολουθούμε τη Σίντι, καθώς χαράζει ατρόμητη το δικό της μονοπάτι.
Από την ανατροφή της σε μία από τις φτωχότερες γειτονιές του Κουίνς, την επαναστατική περίοδο της νιότης της που αντιτάχθηκε στη μισαλλοδοξία, μέχρι και τη χρονιά ορόσημο κατά την οποία σημείωσε τεράστια επιτυχία στα charts όταν ήταν 30 ετών και για τέσσερις ακόμη δεκαετίες όπου συνέχισε να δημιουργεί, να καινοτομεί και να υπερασπίζεται τα πιστεύω της.
Το τολμηρό εγχείρημα της Άλισον Έλγουντ καθοδηγεί το κοινό σε μια νοσταλγική εξερεύνηση, με μια ζωηρή αφήγηση που εδραιώνεται από την ίδια την απαράμιλλη Λόπερ και περιλαμβάνει συνεντεύξεις με ορισμένους από τους πιο κοντινούς φίλους και συγγενείς της (συμπεριλαμβανομένων και των Μπόι Τζορτζ, Μπίλι Πόρτερ και Πάτι ΛαΜπέλ).
Πρόκειται για μια καθηλωτική εξερεύνηση του κόσμου μιας καταξιωμένης και πρωτοποριακής καλλιτέχνιδας, η οποία έχει αφήσει πίσω της μια σπουδαία κληρονομιά και ακόμα δηλώνει το εξής: «Δεν ήθελα κανένας να μου λέει τι μπορώ και τι δεν μπορώ να κάνω… Ποτέ δεν το σκέφτομαι σαν επαναπροσδιορισμό [του εαυτού μου]. Θέλω να μάθω».
Πολλές από τις αλλαγές που συνοδεύουν την εμμηνόπαυση υποτιμώνται ή μένουν χωρίς φροντίδα, παρότι μπορούν να επηρεάσουν την ποιότητα ζωής, τις σχέσεις και την καθημερινότητα.
Πώς η τεχνητή νοημοσύνη θα μας πάρει πρώτα το βαρετό, μετά ότι είναι «ρουτίνα» και στο τέλος την ίδια την ανάγκη για δουλειά και γιατί αυτό μπορεί να είναι το καλύτερο πράγμα που μας συνέβη εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ή μήπως όχι;
Στο πιο κοσμοπολίτικο νησί των Σποράδων, που ξεχωρίζει για τις καταγάλανες παραλίες και τα καταπράσινα πευκοδάση συνεχίστηκε στις αρχές του Φθινοπώρου (7 - 9 Σεπτεμβρίου) το πρόγραμμα Plastic Free Greece, με παράκτιους και υποθαλάσσιους καθαρισμούς που αποδείχτηκαν εξαιρετικά αποδοτικοί.
