Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία σε δοκιμασία;

Ιδιαίτερα έντονο είναι το πρόβλημα της υπερπαραγωγής στα ευρωπαϊκά εργοστάσια, κυρίως σε χώρες με υψηλό εργατικό κόστος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο όμιλος Volkswagen, ο οποίος υπολείπεται κατά περίπου 500.000 πωλήσεις ετησίως, όγκος που αντιστοιχεί στην παραγωγή δύο εργοστασίων, γεγονός που καθιστά πιθανές νέες αναδιαρθρώσεις.

Στον τομέα της εφοδιαστικής αλυσίδας, τα προβλήματα παραμένουν. Οι ελλείψεις σε βασικά ημιαγωγά, ακόμη και σε απλά chips παλαιότερης τεχνολογίας, συνεχίζουν να επηρεάζουν την παραγωγή, ενώ οι γεωπολιτικές εντάσεις και οι περιορισμοί σε πρώτες ύλες, όπως οι σπάνιες γαίες, κρατούν το κόστος και την αβεβαιότητα σε υψηλά επίπεδα.



Oι Ευρωπαίοι κατασκευαστές επιχειρούν να καλύψουν το χαμένο έδαφος σε ταχύτητα εξέλιξης, υιοθετώντας το λεγόμενο «China speed». Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Renault, που αξιοποίησε κινεζική τεχνογνωσία για να εξελίξει νέο ηλεκτρικό μοντέλο μέσα σε μόλις δύο χρόνια, μειώνοντας δραστικά χρόνο και κόστος.

Καθοριστική εξέλιξη για το 2026 αποτελεί και η μετάβαση στα software-defined vehicles, με τα πρώτα μοντέλα να περνούν πλέον στη μαζική παραγωγή. Το στοίχημα δεν είναι πια αν μπορούν να κατασκευαστούν, αλλά αν μπορούν να παραχθούν αξιόπιστα, να υποστηριχθούν με ασφάλεια και να αποδειχθούν εμπορικά βιώσιμα.