Το τριαντάφυλλο της γιαγιάς: Ροδόσταγμα, λουκούμι, λικέρ και άλλα αρώματα παράδοσης

Ο σοφός λαός λέει πως η ζωή μοιάζει σαν τριαντάφυλλο, γιατί κάθε πέταλο είναι μια ευκαιρία και κάθε αγκάθι ένα εμπόδιο. Σύμβολο του πάθους, με διαφορετική ερμηνεία για κάθε χρώμα, τέλειο σχήμα, μεθυστικό άρωμα, χυμοί που δρουν σαν ελιξίριο και κάλλος που κρατάει μόνο λίγες ημέρες. Ίσως ακούγεται ρομαντικό και κάπως κλισέ αλλά είναι δύσκολο να μείνουμε αδιάφοροι μπροστά σε ένα άνθος που, εκτός από σύμβολο, αποτελεί και «μαγικό» υλικό μαγειρικής.

Στην Ελλάδα, σε περιοχές με γαστρονομική παράδοση, ευνοϊκό μικροκλίμα και πείσμα για το όμορφο και αρωματικό άνθος, καλλιεργείται, μαζεύεται με το χέρι και μετατρέπεται σε ροδόσταγμα, ροδοζάχαρη, ροδόνερο, λουκούμι, καραμέλα, λικέρ ακόμα και ξίδι.

Το τριαντάφυλλο που τρώγεται

Δεν είναι όλα τα τριαντάφυλλα κατάλληλα για κατανάλωση. Οι ποικιλίες που θεωρούνται βρώσιμες ξεχωρίζουν για το άρωμα και την υφή των πετάλων. Με ανθοφορία που διαρκεί ελάχιστες ημέρες προς τα τέλη της άνοιξης. Συλλέγονται σε συγκεκριμένο στάδιο ανθοφορίας, με προσοχή, νωρίς το πρωί, πριν χαράξει ο ήλιος και όσο υπάρχουν ακόμα δροσοσταλίδες πάνω στα πέταλα, ώστε να μη χαθεί το πολύτιμο αιθέριο έλαιο.

Η πιο γνωστή ανάμεσά τους είναι η Rosa damascena, η περίφημη δαμασκηνή ρόζα. Είναι αυτή που χρησιμοποιείται παραδοσιακά σε χώρες όπως το Ιράν, η Βουλγαρία, η Τουρκία και φυσικά η Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα στο cantina.protothema.gr