Στην Ελλάδα, σε περιοχές με γαστρονομική παράδοση, ευνοϊκό μικροκλίμα, καλλιεργείται, μαζεύεται με το χέρι και μετατρέπεται σε ροδόσταγμα, ροδοζάχαρη, ροδόνερο, λουκούμι, καραμέλα, λικέρ ακόμα και ξίδι
Σε κάθε σπίτι υπήρχε ένα βαζάκι με «συκαλάκι». Κρυμμένο στο ντουλάπι, δεμένο με σεμεδάκι, έβγαινε πάντα την κατάλληλη στιγμή σε έναν επισκέπτη, σε μια απογευματινή βεγγέρα.
Η γλυκόξινη και δροσερή γεύση του συνδέεται με το τέλος του καλοκαιριού, μας αρέσει να το απολαμβάνουμε φρέσκο μαδώντας το μεγάλο τσαμπί μέσα στο μπολ και όταν αυτό γίνεται μαρμελάδα ή γλυκό του κουταλιού τρέχουμε με παιδικό ενθουσιασμό να το γευτούμε κατευθείαν από το βάζο.