Πάμε σουπερμάρκετ: Σήμερα ψωνίζουμε συσκευασμένους χυμούς

Στην όχι και τόσο σημαντική είδηση της ημέρας, η λέξη χυμός προέρχεται από την αρχαία Ελληνική λέξη «χέω» που σημαίνει «χύνω» και «ρέω». Πρόκειται για το αποτέλεσμα που προκύπτει από την πίεση των φρούτων, όπου χύνουν το υγρό που κρύβουν στους φυτικούς ιστούς και ρέουν σε αφθονία. Σε υπεραπλουστευμένα ελληνικά λοιπόν είναι «φρούτα στο ποτήρι» και τα πίνουμε στην υγειά μας.

Σε παγκόσμιο επίπεδο η αγορά των χυμών αποκτά όλο και μεγαλύτερο έδαφος, γι΄αυτό πλέον τα βρίσκουμε σε αφθονία και μεγάλη ποικιλία. Από μονοποικιλιακούς χυμούς με καρπούς που χαρακτηρίζουν μια περιοχή, έως πολύπλοκους συνδυασμούς εξωτικών και ντόπιων φρούτων, με ή χωρίς προσθήκη ζάχαρης.

Από αρχαιοτάτων χρόνων
Ο πρώτος χυμός που καταγράφηκε στην ιστορία λέγεται πως ήταν το «αίμα του άμπελου», δηλαδή ο χυμός των σταφυλιών. Ωστόσο, αυτός ο χυμός έκανε καριέρα ως οίνος και τη θέση του πήρε η λεμονάδα που ξεκίνησε από τη Μεσοποταμία και αφού πέρασε στην Ιταλία κάπου στον 16αι. έγινε τελικά δημοφιλής σε όλη την Ευρώπη. Τα εσπεριδοειδή, ειδικά το λεμόνι, το κίτρο και το μοσχολέμονο, συνδέθηκαν με την πρόληψη σκορβούτου, όπου με αυστηρή νομοθεσία απαιτήθηκε η κατανάλωσή του σε όλα τα βρετανικά πλοία που έκαναν υπερωκεάνια ταξίδια.

Ο παστεριωμένος χυμός πορτοκαλιού προέκυψε από ανάγκη κάπου στον 19αι., καθώς ήταν τόσο μεγάλη η παραγωγή στην Καλιφόρνια που έπρεπε να βρεθεί ένας βολικός τρόπος αποθήκευσης. Στα συν προστέθηκαν και οι πρώτες έρευνες που αναδείκνυαν τα οφέλη στην υγεία και τότε όλα πήραν τον δρόμο τους, φτάνοντας σήμερα να αποτελούν μια τεράστια βιομηχανία σε παγκόσμιο επίπεδο.

Δείτε τη συνέχεια στο cantina.protothema.gr