paxinos01

Δημήτρης Χ. Παξινός

Θα μπορούσε να είναι ατάκα από τον παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο με τον αξέχαστο Νίκο Φέρμα στον χαρακτηριστικό ρόλο του παπατζή. 

1

Νέα Κυβέρνηση. Νέες ελπίδες. Νέες αισιοδοξίες. Μετά την λαίλαπα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ όλοι προσδοκούν σε κάτι υγιές. Σ’ όλους τους τομείς και προ παντός στην παιδεία, που θέλησε ο απελθών Γαβρόγλου να μηδενίσει, να απαξιώσει, να μολύνει, να δηλητηριάσει, να αφελληνίσει.

2

Ακόμη μια Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου συμπλήρωσε την θητεία της και αποχωρεί λόγω ηλικίας. Βλέπετε δεν κατάφερε η πρώην Πρόεδρος του ανωτέρω Δικαστηρίου να δεχτεί η πλειοψηφία της Ολομέλειας την πρότασή της για αλλαγή του νόμου και να αυξηθεί το όριο ηλικίας για την παραμονήτων ανωτάτων δικαστικών λειτουργών και πέραν του εξηκοστού έβδομου έτουςστα καθήκοντά τους.

Βαθμιαία εξοικείωση του ανθρώπινου οργανισμού σε δηλητήρια και μεταφορικά εξοικείωση του ανθρώπου σε δυσάρεστες καταστάσεις, η ανοσία.

2

«Και τώρα τι κάνουμε;» θα μπορούσε να τεθεί αυτό το ερώτημα μετά την εκδήλωση που ετοιμάστηκε για να αποχαιρετήσει η κυρία Βασιλική Θάνου τη δικαστική εξουσία, τον θώκο του Αρείου Πάγου και όλα τα προνόμια που απορρέουν εξ αυτής.

2

Μια κοινωνία διαλυμένη και ένα πολιτικό σύστημα το οποίο προσπαθεί, παντί τρόπω, να διασωθεί. Ξεκομμένο από την πραγματικότητα και απομονωμένο από την κοινωνία, περιτριγυρίζεται από αυλοκόλακες, διορίζει τους δικούς του στις καίριες θέσεις, υποτάσσεται στους μεγαλοκαρχαρίες και ευτελίζει τους θεσμούς.

1

Παράλληλα με τα εξοντωτικά μέτρα βάλθηκαν να μας δημιουργούν ενοχές, πότε με το παγκάλειο «μαζί τα φάγαμε» και πότε με το «έλα μωρέ, έτσι ήταν πάντα η Ελλάδα». 

3

Πολύς κόσμος πίστευε πως έχει αδικηθεί και αξίζει κάτι καλύτερο. Συνήθως εννοούσαν κάτι που να αποφέρει περισσότερα χρήματα. Ηταν αυτοσκοπός κι ακόμα είναι, μόνο που οι συνθήκες έχουν αλλάξει πλέον ριζικά. Εν όψει αυτής της «φιλοδοξίας» μπορούσε να μετέλθει τα πάντα. Αυτό βέβαια είχε τις συνέπειές του στο γενικότερο γίγνεσθαι και οδήγησε στην αποδόμηση του λεγόμενου κοινωνικού ιστού, αφού αυτοί, ως αδικημένοι, δεν μπορούσαν να ανεχθούν όλους τους υπόλοιπους τους οποίους θεωρούσαν -όχι πάντα αδίκως- ευνοημένους.

1

Oταν πήγαινε κάποιος στην πόλη, χώρα τη λέγαμε, κατά την επιστροφή έπρεπε να διηγηθεί στους συγχωριανούς του τα νέα. Τα περίμεναν με τόση αγωνία, άλλωστε.

Πόσοι είναι αυτοί που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη στην Ελλάδα; Και τι ακριβώς σημαίνει διαμόρφωση για τα καθ’ ημάς, δεδομένου ότι ο έντυπος και ηλεκτρονικός Τύπος διαχέεται σε πολλές ιδιοκτησίες, ποικιλόμορφες και υποτίθεται ποικιλώνυμες, και μ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί κανείς να υποθέσει ότι έχουμε πλουραλισμό της πληροφόρησης, λαμβανομένης υπόψη και της ανεξαρτησίας την οποία υποτίθεται ότι απολαμβάνει ο δημοσιογράφος που ασκεί λειτούργημα.

3

Ακόμη και τώρα, εμφανίζονται κάποιοι, να υποστηρίζουν, ότι τα πειθαρχικά, κάθε είδους, λειτουργούσαν σχεδόν ικανοποιητικά.

1

«Και εσύ αναλώσιμος είσαι», είπα σε υπουργό που φερόταν ως χαλίφης, κομπορρημονούσε και προκαλούσε με τη συμπεριφορά του, βέβαιος ότι είναι υπεράνω νόμων

2