Τραγουδιστής και… ήρωας
Τραγουδιστής και… ήρωας
Μετά τους Wedding Singers ο Θοδωρής Μαυρογιώργης έκανε ένα ακόμα καλλιτεχνικό βήμα, αυτή τη φορά στο θεατρικό σανίδι
Γνωρίσαμε τον Θοδωρή Μαυρογιώργη μέσα από τις εμφανίσεις του με τη House Βand στον Σταυρό του Νότου, αλλά κυρίως ως συνιδρυτή, τραγουδιστή και κιθαρίστα των Wedding Singers. O ταλαντούχος ερμηνευτής και μουσικός έκανε ένα ακόμα καλλιτεχνικό βήμα, αυτή τη φορά στο θεατρικό σανίδι, αφού φέτος είναι ένας από τους «Ηρωες» της Ελένης Γκασούκα. Συναντήσαμε τον Θοδωρή στο Μικρό Παλλάς λίγο πριν από την παράσταση «Ηρωες» και μιλήσαμε για το θέατρο, τους Wedding Singers, τους Bee Jizz
, τα καινούργια του τραγούδια και τη ραδιοφωνική του εκπομπή.
Η πρόταση για μετάβαση από τη μουσική σκηνή στο θεατρικό σανίδι έγινε τον Μάιο στο τελευταίο live της House Βand στον Σταυρό του Νότου. «Ηρθε η κ. Γκασούκα μαζί με τον Πάνο Σουρούνη στο live, με είδαν και μου πρότειναν να είμαι στους 'Ηρωες'. Αρχικά δεν ήξερα τίποτα. Δηλαδή, για τραγουδιστή με πήραν και μετά έγιναν κι όλα τα υπόλοιπα», σημειώνει ο Θοδωρής.
Αυτό το βήμα στο θεατρικό σανίδι δεν θα μπορούσε παρά να συνοδεύεται από άγχος. «Είχα πολύ άγχος. Βασικά, είναι τόσο ταλαντούχα τα παιδιά που συνεργαζόμαστε και τόσο ωραία η ατμόσφαιρα – χωρίς το κλισέ της φάσης ότι περνάμε καλά εμείς εδώ. Ο καθένας ξεχωριστά με βοηθούσε να κάνω αυτό που χρειάζεται. Και φυσικά η κ. Γκασούκα με βοήθησε να σταθώ αξιοπρεπώς δίπλα στους ηθοποιούς», μου λέει.
Η συμμετοχή του στην παράσταση και οι δυνατότητες που του δίνονται μέσω αυτής τον κάνουν να νιώθει ότι η τύχη είναι με το μέρος του. Ο ίδιος εξομολογείται: «Γενικότερα, πίστευα ότι είμαι τυχερός στη ζωή μου. Τώρα επιβεβαιώνεται κιόλας. Αρχικά ήθελα να το κάνω για να αποδομήσω εντελώς τον εαυτό μου, το image και όλα αυτά που έχουμε όλοι μας για το τι πιστεύουμε για την εικόνα μας. Ηθελα να κάνω κάτι το οποίο είναι τελείως κόντρα στη φύση και στον χαρακτήρα μου».
Η χαρά που αντλεί από το θέατρο είναι μεγάλη. «Εχω το άγχος του τέλους αυτή τη στιγμή, παρότι έχουμε μόλις ξεκινήσει. Με τα παιδιά που είμαστε εδώ, που παίζουμε, είναι σαν παιδική χαρά. Μα οτιδήποτε έχει το ρήμα παίζω, ανεξάρτητα με το πώς χρησιμοποιείται στη γλώσσα μας είναι κυριολεκτικό. Δηλαδή, παίζω μουσική, παίζω με την μπάντα. Παίζεις: έχεις πάρει τα παιχνίδια σου -στη συγκεκριμένη περίπτωση τα μουσικά όργανα- και παίζεις με τους φίλους σου. Αυτό είναι. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι πιο ωραίο από το να μπορείς να κάνεις το παιχνίδι σου δουλειά».
Ποια είναι τα στοιχεία του έργου που ξεχωρίζει ο Θοδωρής; «Κατ' αρχάς, αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι τα κείμενα, τα οποία τα θεωρώ ευφυέστατα. Ενώ πραγματεύονται κάποια πράγματα τα οποία πολλοί έχουν πιάσει στα χέρια τους, αυτό γίνεται με ευθύτητα, έχει χιούμορ. Και είναι πάρα πολύ δύσκολο να είναι καλό το χιούμορ, να μην είναι χυδαίο, να είναι οξυδερκές. Το πιο βασικό στοιχείο του έργου είναι ότι δεν περιορίζεται στο να παραθέσει το πρόβλημα, αλλά ψάχνει λύσεις. Το πώς μπορείς να πετύχεις τον στόχο σου μέσα από όλη αυτή τη δυσκολία που βιώνουμε όλοι μας πια. Το να συνεχίσεις και να μη σε ρουφήξει όλο αυτό το πράγμα. Αυτό μου φαίνεται πάρα πολύ δύσκολο. Και για εμένα που γράφω μουσική και στίχο, αυτό νομίζω ότι είναι το πιο σπουδαίο από όλα. Δηλαδή να μπορείς να ακουμπάς κάτι, να το αγγίζεις, αλλά να μπορείς να το προσπερνάς κιόλας, να συνεχίζεις πέρα από αυτό. Επίσης, κάτι πολύ σημαντικό που έχω παρατηρήσει είναι ότι δεν κριτικάρει τα κακώς κείμενα κουνώντας το δάχτυλο σε αυτούς οι οποίοι μπορεί να είναι μέσα σ’ αυτά. Αντίθετα, επί της ουσίας το δαχτυλάκι γυρνάει προς τα πίσω, στρέφεται δηλαδή στον εαυτό σου, κάνει μια ενδοσκόπηση. Παρόλο που η παράσταση σου δημιουργεί αντικρουόμενα συναισθήματα, έχει και δράμα και κωμωδία, δεν φεύγεις με την ψυχή σου σφιγμένη. Επίσης, ενώ έχει πολύ σοκαριστικά σημεία, φεύγεις σαν να έχεις κάνει δυόμιση ώρες ψυχοθεραπεία. Οπότε νομίζω ότι τα κείμενα είναι όλο το παιχνίδι και σίγουρα τα παιδιά που τα πλαισιώνουν έχουν κάνει τρομαχτική δουλειά. Τους έβλεπα στις πρόβες και δεν το πίστευα πόσο καλοί ήταν».

Μιλώντας για τους «Ηρωες», το ερώτημα που γεννάται είναι αν υπάρχουν ήρωες σήμερα εκτός σκηνής και οθόνης. Ο Θοδωρής έχει μία ξεκάθαρη άποψη: «Υπάρχουν ήρωες σήμερα. Ο καθένας στη δική του ζωή κάθε μέρα κάνει κάτι. Το ζητούμενο είναι να κάνεις οτιδήποτε, έστω και το πιο μικρό. Από το να μην πετάξεις το τσιγάρο σου στο πάτωμα, μέχρι κάτι πιο σημαντικό, όπως το να συνεισφέρεις σε κάτι κοινό και να βοηθήσεις πέντε ανθρώπους. Ωραία η συλλογικότητα, αλλά για να υπάρξει συλλογικότητα πρέπει να ξεκινήσει από την ατομικότητα. Ας προσπαθήσει να φτιάξει ο καθένας -στα στενά όρια που έχει- πρώτα τη ζωή του και μετά όλες αυτές οι ζωούλες μαζί θα μπορέσουν να κάνουν κάτι».
Ως ένας από τους «Ηρωες» της Ελένης Γκασούκα, θα ήταν παράλειψη να μην ερωτηθεί αν έχει νιώσει ποτέ ήρωας ή αντιήρωας στην καθημερινότητά του. Ο Θοδωρής πιστεύει «ότι η ζωή μας, ενδεχομένως ανά λεπτό, σου δημιουργεί αντικρουόμενα συναισθήματα. Περνάς από το άσπρο στο μαύρο μέσα σε δευτερόλεπτα, ανάλογα με τα ερεθίσματα. Για παράδειγμα, έξω από ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο υπάρχει ένας άνθρωπος, ο οποίος κοιμάται εκεί γιατί δεν έχει να κοιμηθεί κάπου αλλού. Εκείνη τη στιγμή ο ήρωας είναι αυτός, αφού οι υπόλοιποι θα πάμε σπίτι μας. Εκεί το θέμα είναι πώς μπορείς να προσπεράσεις τον εαυτό σου, να βγεις παραέξω και να δεις τι μπορείς να κάνεις. Εστω αυτό το λίγο. Τι είναι αυτό το λίγο; Να του φέρεις μια τυρόπιτα; Να πας στο σπίτι σου και να του φέρεις μια κουβέρτα; Να μην κουραστείς. Να πεις, 'μπορώ να το κάνω’. Μπορώ να του φέρω μια κουβέρτα. Οπότε σίγουρα κάθε μέρα είσαι και ήρωας και αντιήρωας. Απλά, ελπίζεις να είναι περισσότερες οι φορές που θα νιώσεις ότι κάτι έκανες παραπάνω».
Στην παράσταση παίρνουμε μια γεύση από Wedding Singers, αφού συμμετέχει ως μουσικός και ο Λάμπης Κουντουρόγιαννης. «Εχουμε ένα μικρό γκαγκ Wedding Singers, κατά τη διάρκεια του οποίου παίζουμε τραγούδια μας». Η μπάντα συνεχίζει τα live κάθε Πέμπτη (μέχρι και την περίοδο των γιορτών) στο Bourbon στη Γλυφάδα, ενώ τα σχέδια για το 2015 είναι πολλά. «Οι Wedding Singers θα αναγεννηθούν από τις στάχτες τους, σε τεράστια εισαγωγικά, μπαίνοντας στο 2015 όπου θα αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα. Το μόνο που θα μείνει όρθιο είναι το όνομα και τα έξι μέλη, οι τέσσερις της μπάντας (σσ.: Θοδωρής Μαυρογιώργης, Λάμπης Κουντουρόγιαννης, Σεραφείμ Γιαννακόπουλος, Χρήστος Αλεξάκης) και οι δύο τεχνικοί (σσ.: Γρηγόρης Μάγος, Μενέλαος Ορφανός). Κατά τα άλλα, θα αλλάξουν παρά πολλά πράγματα, από το image μέχρι και ολόκληρο το πρόγραμμα. Θέλουμε να κάνουμε πάντα ένα βήμα προς τα μπροστά, όπως το εννοούμε εμείς το προς τα μπροστά και έχει έρθει πάλι αυτή η στιγμή».
O Θοδωρής δεν είναι μέλος μόνο των Wedding Singers, αλλά και των Bee Jizz, ενός ακουστικού σετ με χορευτική διάθεση. «Οι Βee Jizz ήταν μεγάλη ανάγκη. Είμαστε τρεις φίλοι, που απλά τυχαίνει να παίζουμε όλοι μουσική. Ο Γιάννης Βογιατζής (κιθάρα, κρουστά, φυσαρμόνικα, φωνή), ο Αντώνης Χατζηκωνσταντής (πλήκτρα, φωνή) κι εγώ (κιθάρα, φωνή). Θέλαμε να φτιάξουμε ένα ακουστικό σετ, το οποίο να είναι κάτι σαν τους 'Ηρωες’. Να σου δίνει μια πολύ ωραία διάθεση, χωρίς όμως να πανηγυρίζει, να μην είναι μόνο διασκέδαση, να έχει και ψυχαγωγία, αλλά να μη σε θλίβει, γιατί τα περισσότερα ακουστικά σετ που ξέραμε ήταν λίγο μέσα στη μιζέρια. Και θέλαμε να κάνουμε μια δουλειά που θα είναι προσεγμένη, να είναι προβαρισμένα τα κομμάτια, να είναι ευφάνταστα. Παίζουμε το “Don’t Cry” των Guns N’ Roses σε swing, γιατί έτσι μας βγήκε. Και να είναι ό,τι μας κατεβαίνει στο κεφάλι, δηλαδή θα ακούσεις από Jennifer Lopez, Foo Fighters μέχρι Kanye West και Chris Isaak».
Ταυτόχρονα με τους Wedding Singers και τους Bee Jizz, o Θοδωρής ετοιμάζει μια προσωπική δουλειά. Πριν από τέσσερις μήνες περίπου ακούσαμε τρία τραγούδια -ένα από αυτά, το «Πλαστικοί Άνθρωποι» ακούγεται και στην παράσταση- σε ερμηνεία και μουσική του ίδιου, στίχους του Χάρη Καφετζόπουλου και ενορχήστρωση/παραγωγή του Σεραφείμ Γιαννακόπουλου. «Προς το παρόν, απλά έχουν ανέβει στο SoundCloud γιατί ήθελα να τα βγάλω από πάνω μου. Δεν ήθελα να υπάρχουν στο σπίτι μου, μάλλον. Ηθελα απλά να τα μοιραστώ. Ο στόχος είναι μέσα στους επόμενους 6-7 μήνες να γίνει ένα δισκάκι -έτσι συνηθίζουμε να το λέμε οι παλιοί-, άσχετα αν είναι digital ή όχι, που θα περιλαμβάνει δουλειά των τελευταίων χρόνων».
Οι επιλογές του και οι απαντήσεις του αποδεικνύουν την αγάπη του για το θέατρο και τη μουσική. Πρόσφατα, μάθαμε για μια ακόμα μεγάλη του αγάπη, το ραδιόφωνο. Στην εκπομπή του, "Electric wire" -από το ομώνυμο τραγούδι των Wedding Singers- στο Amagi Radio, μοιράζεται με τους ακροατές του ψαγμένες μουσικές, προτείνει θεατρικές παραστάσεις και σχολιάζει την επικαιρότητα.
*Ο Θοδωρής Μαυρογιώργης εμφανίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στην παράσταση «Ήρωες» στο Μικρό Παλλάς, κάθε Πέμπτη με τους Wedding Singers στο Bourbon, ενώ για τα live με τους Bee Jizz μπορείτε να ενημερώνεστε από τη σελίδα τους στο Facebook. Επίσης, κάθε Τρίτη 14.00–16.00 τον ακούμε στην εκπομπή "Electric wire" στο Amagi Radio.
Φωτογραφίες: Στέφανος Καστρινάκης
Η πρόταση για μετάβαση από τη μουσική σκηνή στο θεατρικό σανίδι έγινε τον Μάιο στο τελευταίο live της House Βand στον Σταυρό του Νότου. «Ηρθε η κ. Γκασούκα μαζί με τον Πάνο Σουρούνη στο live, με είδαν και μου πρότειναν να είμαι στους 'Ηρωες'. Αρχικά δεν ήξερα τίποτα. Δηλαδή, για τραγουδιστή με πήραν και μετά έγιναν κι όλα τα υπόλοιπα», σημειώνει ο Θοδωρής.
Αυτό το βήμα στο θεατρικό σανίδι δεν θα μπορούσε παρά να συνοδεύεται από άγχος. «Είχα πολύ άγχος. Βασικά, είναι τόσο ταλαντούχα τα παιδιά που συνεργαζόμαστε και τόσο ωραία η ατμόσφαιρα – χωρίς το κλισέ της φάσης ότι περνάμε καλά εμείς εδώ. Ο καθένας ξεχωριστά με βοηθούσε να κάνω αυτό που χρειάζεται. Και φυσικά η κ. Γκασούκα με βοήθησε να σταθώ αξιοπρεπώς δίπλα στους ηθοποιούς», μου λέει.
Η συμμετοχή του στην παράσταση και οι δυνατότητες που του δίνονται μέσω αυτής τον κάνουν να νιώθει ότι η τύχη είναι με το μέρος του. Ο ίδιος εξομολογείται: «Γενικότερα, πίστευα ότι είμαι τυχερός στη ζωή μου. Τώρα επιβεβαιώνεται κιόλας. Αρχικά ήθελα να το κάνω για να αποδομήσω εντελώς τον εαυτό μου, το image και όλα αυτά που έχουμε όλοι μας για το τι πιστεύουμε για την εικόνα μας. Ηθελα να κάνω κάτι το οποίο είναι τελείως κόντρα στη φύση και στον χαρακτήρα μου».
Η χαρά που αντλεί από το θέατρο είναι μεγάλη. «Εχω το άγχος του τέλους αυτή τη στιγμή, παρότι έχουμε μόλις ξεκινήσει. Με τα παιδιά που είμαστε εδώ, που παίζουμε, είναι σαν παιδική χαρά. Μα οτιδήποτε έχει το ρήμα παίζω, ανεξάρτητα με το πώς χρησιμοποιείται στη γλώσσα μας είναι κυριολεκτικό. Δηλαδή, παίζω μουσική, παίζω με την μπάντα. Παίζεις: έχεις πάρει τα παιχνίδια σου -στη συγκεκριμένη περίπτωση τα μουσικά όργανα- και παίζεις με τους φίλους σου. Αυτό είναι. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι πιο ωραίο από το να μπορείς να κάνεις το παιχνίδι σου δουλειά».
Ποια είναι τα στοιχεία του έργου που ξεχωρίζει ο Θοδωρής; «Κατ' αρχάς, αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι τα κείμενα, τα οποία τα θεωρώ ευφυέστατα. Ενώ πραγματεύονται κάποια πράγματα τα οποία πολλοί έχουν πιάσει στα χέρια τους, αυτό γίνεται με ευθύτητα, έχει χιούμορ. Και είναι πάρα πολύ δύσκολο να είναι καλό το χιούμορ, να μην είναι χυδαίο, να είναι οξυδερκές. Το πιο βασικό στοιχείο του έργου είναι ότι δεν περιορίζεται στο να παραθέσει το πρόβλημα, αλλά ψάχνει λύσεις. Το πώς μπορείς να πετύχεις τον στόχο σου μέσα από όλη αυτή τη δυσκολία που βιώνουμε όλοι μας πια. Το να συνεχίσεις και να μη σε ρουφήξει όλο αυτό το πράγμα. Αυτό μου φαίνεται πάρα πολύ δύσκολο. Και για εμένα που γράφω μουσική και στίχο, αυτό νομίζω ότι είναι το πιο σπουδαίο από όλα. Δηλαδή να μπορείς να ακουμπάς κάτι, να το αγγίζεις, αλλά να μπορείς να το προσπερνάς κιόλας, να συνεχίζεις πέρα από αυτό. Επίσης, κάτι πολύ σημαντικό που έχω παρατηρήσει είναι ότι δεν κριτικάρει τα κακώς κείμενα κουνώντας το δάχτυλο σε αυτούς οι οποίοι μπορεί να είναι μέσα σ’ αυτά. Αντίθετα, επί της ουσίας το δαχτυλάκι γυρνάει προς τα πίσω, στρέφεται δηλαδή στον εαυτό σου, κάνει μια ενδοσκόπηση. Παρόλο που η παράσταση σου δημιουργεί αντικρουόμενα συναισθήματα, έχει και δράμα και κωμωδία, δεν φεύγεις με την ψυχή σου σφιγμένη. Επίσης, ενώ έχει πολύ σοκαριστικά σημεία, φεύγεις σαν να έχεις κάνει δυόμιση ώρες ψυχοθεραπεία. Οπότε νομίζω ότι τα κείμενα είναι όλο το παιχνίδι και σίγουρα τα παιδιά που τα πλαισιώνουν έχουν κάνει τρομαχτική δουλειά. Τους έβλεπα στις πρόβες και δεν το πίστευα πόσο καλοί ήταν».

Μιλώντας για τους «Ηρωες», το ερώτημα που γεννάται είναι αν υπάρχουν ήρωες σήμερα εκτός σκηνής και οθόνης. Ο Θοδωρής έχει μία ξεκάθαρη άποψη: «Υπάρχουν ήρωες σήμερα. Ο καθένας στη δική του ζωή κάθε μέρα κάνει κάτι. Το ζητούμενο είναι να κάνεις οτιδήποτε, έστω και το πιο μικρό. Από το να μην πετάξεις το τσιγάρο σου στο πάτωμα, μέχρι κάτι πιο σημαντικό, όπως το να συνεισφέρεις σε κάτι κοινό και να βοηθήσεις πέντε ανθρώπους. Ωραία η συλλογικότητα, αλλά για να υπάρξει συλλογικότητα πρέπει να ξεκινήσει από την ατομικότητα. Ας προσπαθήσει να φτιάξει ο καθένας -στα στενά όρια που έχει- πρώτα τη ζωή του και μετά όλες αυτές οι ζωούλες μαζί θα μπορέσουν να κάνουν κάτι».
Ως ένας από τους «Ηρωες» της Ελένης Γκασούκα, θα ήταν παράλειψη να μην ερωτηθεί αν έχει νιώσει ποτέ ήρωας ή αντιήρωας στην καθημερινότητά του. Ο Θοδωρής πιστεύει «ότι η ζωή μας, ενδεχομένως ανά λεπτό, σου δημιουργεί αντικρουόμενα συναισθήματα. Περνάς από το άσπρο στο μαύρο μέσα σε δευτερόλεπτα, ανάλογα με τα ερεθίσματα. Για παράδειγμα, έξω από ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο υπάρχει ένας άνθρωπος, ο οποίος κοιμάται εκεί γιατί δεν έχει να κοιμηθεί κάπου αλλού. Εκείνη τη στιγμή ο ήρωας είναι αυτός, αφού οι υπόλοιποι θα πάμε σπίτι μας. Εκεί το θέμα είναι πώς μπορείς να προσπεράσεις τον εαυτό σου, να βγεις παραέξω και να δεις τι μπορείς να κάνεις. Εστω αυτό το λίγο. Τι είναι αυτό το λίγο; Να του φέρεις μια τυρόπιτα; Να πας στο σπίτι σου και να του φέρεις μια κουβέρτα; Να μην κουραστείς. Να πεις, 'μπορώ να το κάνω’. Μπορώ να του φέρω μια κουβέρτα. Οπότε σίγουρα κάθε μέρα είσαι και ήρωας και αντιήρωας. Απλά, ελπίζεις να είναι περισσότερες οι φορές που θα νιώσεις ότι κάτι έκανες παραπάνω».
Στην παράσταση παίρνουμε μια γεύση από Wedding Singers, αφού συμμετέχει ως μουσικός και ο Λάμπης Κουντουρόγιαννης. «Εχουμε ένα μικρό γκαγκ Wedding Singers, κατά τη διάρκεια του οποίου παίζουμε τραγούδια μας». Η μπάντα συνεχίζει τα live κάθε Πέμπτη (μέχρι και την περίοδο των γιορτών) στο Bourbon στη Γλυφάδα, ενώ τα σχέδια για το 2015 είναι πολλά. «Οι Wedding Singers θα αναγεννηθούν από τις στάχτες τους, σε τεράστια εισαγωγικά, μπαίνοντας στο 2015 όπου θα αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα. Το μόνο που θα μείνει όρθιο είναι το όνομα και τα έξι μέλη, οι τέσσερις της μπάντας (σσ.: Θοδωρής Μαυρογιώργης, Λάμπης Κουντουρόγιαννης, Σεραφείμ Γιαννακόπουλος, Χρήστος Αλεξάκης) και οι δύο τεχνικοί (σσ.: Γρηγόρης Μάγος, Μενέλαος Ορφανός). Κατά τα άλλα, θα αλλάξουν παρά πολλά πράγματα, από το image μέχρι και ολόκληρο το πρόγραμμα. Θέλουμε να κάνουμε πάντα ένα βήμα προς τα μπροστά, όπως το εννοούμε εμείς το προς τα μπροστά και έχει έρθει πάλι αυτή η στιγμή».
O Θοδωρής δεν είναι μέλος μόνο των Wedding Singers, αλλά και των Bee Jizz, ενός ακουστικού σετ με χορευτική διάθεση. «Οι Βee Jizz ήταν μεγάλη ανάγκη. Είμαστε τρεις φίλοι, που απλά τυχαίνει να παίζουμε όλοι μουσική. Ο Γιάννης Βογιατζής (κιθάρα, κρουστά, φυσαρμόνικα, φωνή), ο Αντώνης Χατζηκωνσταντής (πλήκτρα, φωνή) κι εγώ (κιθάρα, φωνή). Θέλαμε να φτιάξουμε ένα ακουστικό σετ, το οποίο να είναι κάτι σαν τους 'Ηρωες’. Να σου δίνει μια πολύ ωραία διάθεση, χωρίς όμως να πανηγυρίζει, να μην είναι μόνο διασκέδαση, να έχει και ψυχαγωγία, αλλά να μη σε θλίβει, γιατί τα περισσότερα ακουστικά σετ που ξέραμε ήταν λίγο μέσα στη μιζέρια. Και θέλαμε να κάνουμε μια δουλειά που θα είναι προσεγμένη, να είναι προβαρισμένα τα κομμάτια, να είναι ευφάνταστα. Παίζουμε το “Don’t Cry” των Guns N’ Roses σε swing, γιατί έτσι μας βγήκε. Και να είναι ό,τι μας κατεβαίνει στο κεφάλι, δηλαδή θα ακούσεις από Jennifer Lopez, Foo Fighters μέχρι Kanye West και Chris Isaak».
Ταυτόχρονα με τους Wedding Singers και τους Bee Jizz, o Θοδωρής ετοιμάζει μια προσωπική δουλειά. Πριν από τέσσερις μήνες περίπου ακούσαμε τρία τραγούδια -ένα από αυτά, το «Πλαστικοί Άνθρωποι» ακούγεται και στην παράσταση- σε ερμηνεία και μουσική του ίδιου, στίχους του Χάρη Καφετζόπουλου και ενορχήστρωση/παραγωγή του Σεραφείμ Γιαννακόπουλου. «Προς το παρόν, απλά έχουν ανέβει στο SoundCloud γιατί ήθελα να τα βγάλω από πάνω μου. Δεν ήθελα να υπάρχουν στο σπίτι μου, μάλλον. Ηθελα απλά να τα μοιραστώ. Ο στόχος είναι μέσα στους επόμενους 6-7 μήνες να γίνει ένα δισκάκι -έτσι συνηθίζουμε να το λέμε οι παλιοί-, άσχετα αν είναι digital ή όχι, που θα περιλαμβάνει δουλειά των τελευταίων χρόνων».
Οι επιλογές του και οι απαντήσεις του αποδεικνύουν την αγάπη του για το θέατρο και τη μουσική. Πρόσφατα, μάθαμε για μια ακόμα μεγάλη του αγάπη, το ραδιόφωνο. Στην εκπομπή του, "Electric wire" -από το ομώνυμο τραγούδι των Wedding Singers- στο Amagi Radio, μοιράζεται με τους ακροατές του ψαγμένες μουσικές, προτείνει θεατρικές παραστάσεις και σχολιάζει την επικαιρότητα.
*Ο Θοδωρής Μαυρογιώργης εμφανίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στην παράσταση «Ήρωες» στο Μικρό Παλλάς, κάθε Πέμπτη με τους Wedding Singers στο Bourbon, ενώ για τα live με τους Bee Jizz μπορείτε να ενημερώνεστε από τη σελίδα τους στο Facebook. Επίσης, κάθε Τρίτη 14.00–16.00 τον ακούμε στην εκπομπή "Electric wire" στο Amagi Radio.
Φωτογραφίες: Στέφανος Καστρινάκης
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Ειδήσεις
Δημοφιλή
Σχολιασμένα