Κακόηθες μελάνωμα: Οι θεραπευτικές επιλογές που βελτιώνουν τη ζωή των ασθενών

Το κακόηθες μελάνωμα αποτελεί την τρίτη συχνότερη δερματική κακοήθεια, πλην όμως, την πλέον επιθετική μορφή. Προκαλείται, κυρίως, από τη χρόνια συσσώρευση γενετικών αλλοιώσεων στο γονιδίωμα (DNA) των μελανοκυττάρων, κύτταρα τα οποία είναι υπεύθυνα για την παραγωγή της μελανίνης. Σπανιότερες αιτίες αποτελούν κληρονομικές αιτίες και σε κάθε ασθενή θα πρέπει να λαμβάνεται λεπτομερές ιστορικό.

Το μεταστατικό μελάνωμα αποτελούσε έως το 2011 τη «μαύρη» τρύπα της Ογκολογίας και θεωρούταν ίσως η πιο θανατηφόρα μορφή νεοπλασίας, με μέσο όρο επιβίωσης που δεν ξεπερνούσε τους 4-6 μήνες. Τη χρονιά εκείνη, όμως, η εισαγωγή ενός νέου τύπου ανοσολογικής θεραπείας, της αναστολής του υποδοχέα CTLA4, σηματοδότησε την έναρξη μιας νέας εποχής με μακροχρόνιες υφέσεις της νόσου, που πλέον ξεπερνούν τη 10ετία σε περίπου 12%-15% των ασθενών. Την επόμενη 3ετία εισήχθη στην κλινική πράξη ο αναστολέας του άξονα «προγραμματισμένου θανάτου» των Τ-λεμφοκυττάρων με ακόμα καλύτερα αποτελέσματα. Ο συνδυασμός των δύο ανωτέρω ανοσοθεραπευτικών φαρμάκων, προσφέρει επιπλέον κλινική ανταπόκριση της νόσου σε >60% των ασθενών, με όφελος στη συνολική επιβίωση που ξεπερνά τους 72 μήνες, όπως ανακοινώθηκε στο πρόσφατο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ογκολογικής Ένωσης.


Διαβάστε περισσότερα στο ygeiamou.gr