«Κόντυνες, ώστε η σκιά σου να μην είναι βαριά επάνω μου...»

«Η ιστορία δεν γράφεται με αν... Ήσουν πάντα μπροστά από την εποχή σου» είπε στον επικήδειό του ο πρόεδρος της ΝΔ και κατέληξε για τον πατέρα του: Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είναι αφέντης της μοίρας του και καπετάνιος της ψυχής του 

«Τα λόγια σου δεν είναι για να μας θυμίζουν τι θα είχε συμβεί, αν... Ήξερες, άλλωστε, ότι η ιστορία δεν γράφεται με αν» είπε ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης
, στον επικήδειο που εκφώνησε κατά την εξόδιο ακολουθία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη
.

Συγκινημένος, ο αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης μίλησε για την πολιτική παρακαταθήκη του πρώην πρωθυπουργού και πατέρα του, ενώ σημείωσε: «Ήσουν πάντα μπροστά από την εποχή σου».

«Το βλέμμα σου ήταν πάντα εστιασμένο στο μέλλον. Η πολιτική σου παρακαταθήκη είναι αειθαλής, όπως αειθαλής υπήρξες κι εσύ» είπε χαρακτηριστικά.

Ακόμη, ανέφερε ότι το παράδειγμα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη είναι οδηγός για όλους: «Να λέμε την αλήθεια, να μην κολακεύουμε τον λαό, να σεβόμαστε τη δημοκρατία και το κοινοβούλιο. Να επιδιώκουμε την ενότητα και όχι τον διχασμό, να μην ξεχνάμε ποτέ ότι το μέλλον της Ελλάδας είναι στο κέντρο της Ευρώπης».

«Ήξερες ότι το κακό το οποίο πάλεψες μια ζωή είναι πάντα ζωντανό, ο λαϊκισμός ο φθόνος, η μισαλλοδοξία, ο διχασμός παραμένουν δυστυχώς θλιβεροί συνοδοιπόροι της ιστορικής μας διαδρομής» συνέχισε ο κ. Μητσοτάκης. «Η συμβουλή σου σε μας τους νεότερους ήταν απλή: να αγαπάτε τους συνανθρώπους σας και να ξεκινάτε πάντα με διάθεση να τους βοηθήσετε».

«Τώρα περνάει στη δική μας γενιά το χρέος να πολεμήσουμε τον λαϊκισμό και τη μισαλλοδοξία» είπε ο πρόεδρος της ΝΔ. «Χιλιάδες συμπολίτες μας θα χύσουν ένα δάκρυ βουβό» είπε σε άλλο σημείο της ομιλίας του, αναφερόμενος στα συναισθήματα του λαού για τον εκλιπόντα πρώην πρωθυπουργό.

Κλείνοντας τον επικήδειο λόγο του, ο κ. Μητσοτάκης μνημόνευσε την περίοδο των παιδικών του χρόνων δίπλα στον πατέρα του: «Σε θυμάμαι όταν ήμαστε εξόριστοι, να με πηγαίνεις με το μετρό στο Παρίσι. Καθώς μεγάλωνα δεν είχες πολύ χρόνο να μου διαθέσεις, είχες τη γενναιότητα να κοντύνεις εσύ όσο εγώ ψήλωνα, έτσι ώστε η σκιά σου να μην είναι πολύ βαριά πάνω μου. Καθώς τα χρόνια πέρναγαν βρήκαμε την ισορροπία. Σου είπα αυτά που ήθελα και με είδες εκεί που ήθελες».

«Αφήνεις πίσω σου το πιο ωραίο και το πιο σημαντικό: μια ενωμένη οικογένεια. Τέσσερα παιδιά, 13 εγγόνια 13 δισέγγονα και δύο ακόμα που δεν πρόφτασες να γνωρίσεις. Ήσουν η κολόνα του σπιτιού μας, ένας βράχος σταθερότητας που βρίσκαμε καταφύγιο για τις μικρές και μεγάλες μας ανησυχίες» κατέληξε, εμφανώς συγκινημένος.

Αμέσως μετά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης «έπεσε» στην αγκαλιά της Ντόρας Μπακογιάννη, μην μπορώντας να κρύψει τη συγκίνησή του.









Ο επικήδειος που εκφώνησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Όποιος θέλει να ξέρει αληθινά ποιος ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ας αναλογιστεί τον τόπο που επέλεξε για τη μόνιμη κατοικία του.
 
Ένα μικρό αγροτικό νεκροταφείο στον Αργουλιδέ Χανίων. Πέντε κυπαρίσσια, λίγα λουλούδια κι ένα πέτρινο εκκλησάκι. 
 
Ούτε μνήμα μαρμάρινο ούτε, βέβαια, καμία πολυτέλεια.
 
Ένας ανυποψίαστος περαστικός δεν θα φανταζόταν ποτέ ότι ένας σπουδαίος άνδρας κείτεται εκεί.
 
Όμως, αυτό ήθελες. Δεν είχες ανάγκη από κάτι παραπάνω. 
 
Η ζωή σε γέμισε εμπειρίες και δεν περίμενες των σοφιστών τον έπαινο για να κάνεις τον δικό σου απολογισμό. 
 
Σου έφτανε να είσαι μαζί με την Μαρίκα σου, τον «Κοπέρνικο», όπως χαριτολογώντας την αποκαλούσες.
 
Και, βέβαια, με θέα παντοτινή το αγαπημένο σου Ακρωτήρι. Και με συντροφιά τα Λευκά Όρη. 
 
Εκεί που περπάτησες αγέρωχος με την κατσούνα σου. Εκεί που έκανες τα πρώτα σου πολιτικά βήματα, διδάσκοντας γενναιότητα, αλλά μαζί και φρόνηση.
 
Και στερνή σου επιθυμία, όταν με δυσκολία πια έβγαινε η φωνή σου, ήταν να μην σταλούν στεφάνια στην κηδεία σου, αλλά να φυτέψουμε στη μνήμη σου ένα δάσος στα βουνά της Κρήτης.
 
Ήσουν ο τελευταίος μιας γενιάς που πέρασε ανάμεσα από Συμπληγάδες. 
 
Αλλά και μιας γενιάς που δεν έμεινε ποτέ από αντοχή, που ένιωσε μέσα της βαθιά τις δυνατότητες της πατρίδας μας και πίστεψε σ’ αυτές.
 
Μιας γενιάς για την οποία τίποτα δεν έδειχνε αδύνατο ή ακατόρθωτο. 
 
Και σήμερα, που η Ελλάδα δείχνει αποσβολωμένη μπροστά στους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες μιας μεγάλης κρίσης, τα λόγια σου δεν είναι για να μας θυμίζουν τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν….  
 
Είχες, άλλωστε, απόλυτη επίγνωση ότι η Ιστορία δεν γράφεται με τα «αν» και ότι ο χρόνος δεν γυρίζει ποτέ πίσω. 
 
Γι’ αυτό και το βλέμμα σου ήταν πάντα εστιασμένο στο μέλλον. Κοιτούσες μπροστά και μακριά κι αυτή ήταν η δύναμή σου.
 
Η πολιτική σου παρακαταθήκη είναι αειθαλής, όπως, εξάλλου, αειθαλής υπήρξες και εσύ. Και το παράδειγμά σου είναι οδηγός για όλους μας.
 
Να λέμε την αλήθεια και να μην κολακεύουμε το λαό. Να σεβόμαστε τη Δημοκρατία και τους κανόνες της.  Και ειδικά το Κοινοβούλιο, το οποίο τόσο πολύ αγάπησες.
 
Να επιδιώκουμε την ενότητα και όχι το διχασμό. Να μην ξεχνάμε ποτέ ότι το μέλλον της Ελλάδας είναι στο κέντρο της Ευρώπης.
 
Απλές κουβέντες που ενσταλάχτηκαν μέσα σου στη διάρκεια μιας ολόκληρης ζωής, μιας ζωής πολυκύμαντης και συναρπαστικής. 
 
Σε ικανοποιούσε και σε στεναχωρούσε, ταυτόχρονα, που ήσουν μπροστά από την εποχή σου και που δικαιώθηκες εν ζωή.
 
Σε ικανοποιούσε, αλλά δεν σου αρκούσε.
 
Και δεν σου αρκούσε, όχι γιατί ήσουν ματαιόδοξος, το αντίθετο. Αλλά γιατί ήξερες ότι το κακό το οποίο πάλεψες μια ζωή, είναι πάντα ζωντανό.
 
Ο λαϊκισμός, ο φθόνος, η μισαλλοδοξία, ο διχασμός παραμένουν, δυστυχώς, θλιβεροί συνοδοιπόροι της ιστορικής μας διαδρομής. 
 
Και τώρα, στη δική μας γενιά περνά το χρέος να αντιμετωπίσουμε το λαϊκισμό, το φθόνο, τη μισαλλοδοξία, το διχασμό. 
 
Γι’ αυτό και σου άρεσε τόσο πολύ να μας θυμίζεις τους στίχους του αγαπημένου σου Κωστή Παλαμά: «Χρωστάμε εις όσους ήρθαν, πέρασαν, θα ‘ρθούνε, θα περάσουν, κριτές θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι, οι νεκροί». 
 
Μεγάλο το βάρος, μεγαλύτερη η ευθύνη.
 
Αλλά, πάνω από όλα, η συμβουλή σου σε εμάς τους νεότερους ήταν πολύ απλή:   
 
Να αγαπάτε τους συνανθρώπους σας και να ξεκινάτε πάντα με διάθεση να τους βοηθήσετε.
 
Γιατί πίσω από τον πολιτικό αντίπαλο που πολλοί προσπάθησαν να σπιλώσουν, υπήρχε ένας ζεστός άνθρωπος με μεγάλη καρδιά, που άγγιξε πολλές ψυχές. 
 
Και πίσω από τα πρωτόκολλα και τις τιμές που με κάθε επισημότητα σου αποδίδει σήμερα η Ελληνική Δημοκρατία, χιλιάδες συμπολίτες μας θα χύσουν ένα δάκρυ βουβό.
 
Γιατί πέτυχες αυτό που μας παρότρυνε ο ποιητής όταν γράφει: «Να μιλάς μπορείς με το λαό κι ωστόσο να κρατάς την αρετή σου … μη χάνοντας το απλό φέρσιμό σου». 
 
Σε θυμάμαι μικρό παιδάκι, όταν ήμασταν εξόριστοι τα χρόνια της Δικτατορίας, να με πηγαίνεις με το μετρό στο Παρίσι. Καθώς μεγάλωνα, δεν είχες πολύ χρόνο να μου διαθέσεις. 
 
Είχες, όμως, τη γενναιότητα να κοντύνεις εσύ, καθώς εγώ ψήλωνα, έτσι ώστε η σκιά σου να μην είναι πολύ βαριά επάνω μου. 
 
Και καθώς τα χρόνια πέρασαν, βρήκαμε αυτήν την όμορφη ισορροπία, που μας επέτρεπε να έχουμε το δικό μας ξεχωριστό κώδικα επικοινωνίας. 
 
Σου είπα αυτά που ήθελα και με είδες εκεί που ήθελες. Κι αυτό κάπως μαλακώνει τον πόνο.  
 
Αφήνεις πίσω σου το πιο ωραίο και σημαντικό: Μια μεγάλη, μια ενωμένη οικογένεια. Τέσσερα παιδιά, δεκατρία εγγόνια, δεκατρία δισέγγονα και δύο ακόμα που δεν θα προφτάσεις να γνωρίσεις. 
 
Για την καθεμία και τον καθένα ξεχωριστά, ήσουν η κολώνα του σπιτιού, ένας βράχος σταθερότητας στον οποίο όλοι βρίσκαμε καταφύγιο, για τις μικρές ή μεγάλες μας ανησυχίες.
 
Μας έδειξες ότι η ζωή είναι ένα βιβλίο γεμάτο εκπλήξεις και πως το αληθινό μέτρο της επιτυχίας είναι να μπορούμε να σηκωνόμαστε ξανά, όταν πέφτουμε.
 
Μας έμαθες να νιώθουμε αυθεντικοί και να είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτό που πραγματικά είμαστε. Αλλά δεν μας επέτρεπες ποτέ να ξεχάσουμε ότι, μαζί με τα προνόμια, έρχονται υποχρεώσεις και μια μεγάλη ευθύνη.
 
Θα έρθει η ώρα που η γλυκιά σου ανάμνηση θα φέρει το χαμόγελο στα χείλη μας, πριν τρέξουν τα δάκρυα από τα μάτια μας. Αλλά όχι ακόμα.
 
Σήμερα, ολόκληρη η Ελλάδα, και ιδιαίτερα η Κρήτη, στέκεται σιωπηλή και βουρκωμένη μπροστά σε έναν άνδρα σπουδαίο, που ξεκινάει το τελευταίο του ταξίδι.
 
Όπως πάντα, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είναι αφέντης της μοίρας του και καπετάνιος της ψυχής του.
 
Και ας είναι ελαφρύ το χώμα της κρητικής γης που θα τον υποδεχθεί. 
 
Καλό σου ταξίδι.


 Δείτε βίντεο:
Αθάνατος! Η Ελλάδα απηύθυνε το ύστατο χαίρε στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη


ΣΧΟΛΙΑ (34)

μεγάλα λόγια χωρίς νόημα

η εξουσία σε έκανε να φαίνεσαι ψηλός αλλά δεν ήσουνα και δεν είσαι, εάν ήθελες να διαπρέψεις μόνο σου, ας γινόσουνα ένας γιατρός που θα ανακάλυπτε κάτι τέλος πάντων, πάντως το μαγαζάκι στην γωνία επιπλωμένο το διαδέχθηκες και το έχεις, το δαχτυλίδι το πήρες, όλα τα άλλα είναι σαχλαμπούχλες κληρονομήσατε από τον μπαμπά σας την εξουσία και αυτό το ξέρουν όλοι. εύκολος δρόμος πανεύκολος για αυτό δεν μπορείς να γίνεις κάτι παραπάνω από πρόεδρος του κόμματος που σου χαρίσανε γιατί δεν αγωνίστηκες να το πάρεις δεν θα το έπαιρνες διαφορετικά.

εν τελει βλέποντας την πανδημη κηδεία του,

ο συγχωρεμενος ηταν ενας πολυ τυχερος ανθρωπος στη ζωή και το θανατο, και λογω ιδιοσυγκρασιας του αποδεδειγμενα (τερατωδης ψυχραιμια, διπλωματία, πανέξυπνος με υψηλες διασυνδεσεις με επιχειρηματιες, εφοπλιστες,τραπεζιτες, πολιτικους κ.αλλ) παρολα τα ιστορικα λαθη του όπως το περίφημο unfair για τον τεως, ο τελευταιος αναγνωρίζοντας την υποχρεωση παρεστη ως και στην κηδεία του ...Καποιοι μαλλον του χρωστουσαν και του χρωσταν πολλα που θα τα εξαργυρωσουν στον υιο ...

458

Κυριάκο όλοι σας φανήκατε κοντοί μπροστά στο ανάστημα του λαού. Κοντοί μικροί και ανίκανοι.

Φρουρά φρουραααααά, Κούληηη, βοήθειααα φρουρααααά

Την συλλογή με τα αρχαία ποιος την κληρονόμησε τελικά; Ο Κούλης ή η Θοδώρα;

Αγράμματε!!

Την συλλογή την δώρησε εν ζωή στην Ελληνική Πολιτεία! Εμπαθές φασιστερό γίδι! Πληροφορήσου λίγο πριν ανοίξεις τον αριστερό σου βόθρο!!

takis

"Η ιστορία δεν γράφεται με αν..." Βέβαια. Σαφώς ο τελευταίος απολογισμός για έναν πολιτικό θα γίνει με βάση το έργο του και όχι με βάση το ευχολόγιο του. Το ευχολόγιο του Μητσοτάκη δεν έγινε έργο γιατί τον έριξε η ίδια του η παράταξη. Που εξακολουθεί να είναι η πιο οπισθοδρομική και δεμένη με νύχια και με δόντια με το κρατισμό. Παρά τα ευχολόγια, που παραμένουν λόγια.

Tamam Passas

Μόνον να μην υπάρξει ανακολουθία των λόγων από τις πράξεις σου...Θα σε ψηφίσω γιατί αγαπώ την Πατρίδα μας πάνω απ'όλα... Ο Θεός να τον αναπαύσει και να συγχωρέσει "παν αμάρτημα υπ'αυτού πραχθέν...εκούσιον τε και ακούσιον".

Ιδιωτικός Υπάλληλος

Στα 40 μου αρχίζω και νιώθω τύψεις που το 93-94 ζητωκραυγάζαμε για τον Ανδρέα και βλέπαμε τα πάντα αρνητικά με τον Μητσοτάκη. Στο λύκειο τότε θυμάμαι ποσό πορωμένοι είμασταν με τον Παπανδρέου. Ποσο τα πάντα που έκανε ο Μητσοτάκης τα θεωρούσαμε αρνητικά. Λες και το να διέλυε τον κρατικισμό ήτανε εναντίων μας. Α ρε στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα.

@

Δεξιός από τα γενοφάσκια σου είσαι και άστα τα κόλπα.

Mg

Σου εύχομαι να τον ξεπεράσεις σε όλα Κυριάκο! Θα κυβερνήσεις βέβαια έναν λαό που έχει εμπάθειες, κόμπλεξ , πολιτισμική υστέρηση ( δυστυχώς )και η κρίση τον έκανε να βγάλει έναν ακόμη χειρότερο εαυτό και θα νοιώσεις κι εσύ τις συνέπειες όπως και ο εκλιπών ! Καλή δύναμη και ας ελπίσουμε να γίνει η πατρίδα μας επιτέλους σύγχρονη , ευρωπαϊκή , ανταγωνιστική και ο Έλληνας να αφυπνιστεί και να καταλάβει τις πραγματικές δυνατότητές του και να πρωταγωνιστήσει στο παγκόσμιο γίγνεσθαι! Καλό ταξίδι στον αείμνηστο πατέρα σου!

Leon Degrelle

Ωραίος λόγος που είχε και ολίγη πολιτική χροιά, αλλά θα έπρεπε να ρίξει και ένα βλέφαρο την ώρα που ξεστομούσε τα σημαντικά λόγια αριστερά του εκεί όπου οι απόγονοι γελούσαν.

Καλά κρασιά...

Πότε επιτέλους θα μάθουμε Ελληνικά; Κανείς δεν γελούσε, ούτε χασκογελούσε. Αυτό που είδες στο πρόσωπο κάποιων λέγεται χαμόγελο και σχηματίζεται στο πρόσωπο - εκτός των άλλων - και στην περίπτωση που ακούς κάτι το οποίο φέρνει στο νου ευχάριστες αναμνήσεις. Στο λεξικό σου γελάω και χαμογελάω είναι ένα και το αυτό; (Δεν θα σχολιάσω ότι αντί να εστιάσεις στο τι έλεγε ο ομιλητής κοιτούσες να δεις αν το ακροατήριο έκλαιγε ή είχε σκάσει στα γέλια ή ξυνόταν.)

.

Ο Θεός ας τον αναπαύσει... Οσμίζομαι πως υπήρξε ο μόνος έντιμος από όσους 3-4 της μεταπολίτευσης τιμώνται ως μεγάλοι..

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

polakis-krivet

Ο Παύλος Πολάκης προσπαθεί να αποφύγει την παραπομπή στην τακτική δικαιοσύνη ζητώντας την ενεργοποίηση του άρθρου 86 του Συντάγματος για τις ευθύνες υπουργών

3
kleidia_main01

«Φρένο» στην αχρείαστη υπερφορολόγηση που επέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ, «επισκόπηση δαπανών» και την αυξημένη ανάπτυξη οι τρεις πηγές χρηματοδότησης με τους οποίους θα επιτευχθούν όλοι οι στόχοι του κυβερνητικού προγράμματος

5
4860045

Το κόμμα επέκρινε την υφυπουργό  Εργασίας, Δόμνα Μιχαηλίδου, η οποία κατά την ομιλία της στη Βουλή δήλωσε ότι εξετάζει την παροχή κινήτρων σε γυναίκες που τεκνοποιούν κάτω από τα 30 έτη

4
mitsotakis_mnimosino_main

Περιέρχεται στην Κεντρική Διοίκηση η δυνατότητα παρέμβασης σε συνθήκες φυσικών καταστροφών - Συγκροτείται μία αστική, μη κερδοσκοπική εταιρεία, για την κατάρτιση ενός σχεδίου δράσης για την αποκατάσταση του Ματιού, του Νέου Βουτζά και της Κινέττας - Ανατίθεται στο ΤΕΕ να χαράξει ένα νέο, πρότυπο χωρικό σχέδιο για ολόκληρη την περιοχή

15
kypros_aoz

Η Κύπρος θέτει ως προϋπόθεση για να συζητήσει περαιτέρω διασφαλίσεις στους Τουρκοκύπριους για το φυσικό αέριο να οδηγηθούν οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό σε τελικό στάδιο