Monsieur Minimal: «Έχω τρομοκρατηθεί με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Δεν την έχω χρησιμοποιήσει ακόμα»

ΟMonsieur Minimal είναι από εκείνους τους καλλιτέχνες που έχουν φτιάξει ένα δικό τους αστικό soundtrack. Οι περισσότεροι τον ακούν σε κάποιο νησί, σε ένα beach bar, με ανοιχτό παράθυρο στο αυτοκίνητο, σε εκείνες τις ώρες που ο ήλιος έχει αρχίσει να πέφτει και όλα μοιάζουν λίγο πιο ωραία απ’ όσο είναι. Εγώ, πάλι, τον ακούω στην Ομόνοια, ενώ κρατώ γαλακτομπούρεκο από τη «Στάνη» και βολτάρω στην οδό Αθηνάς, στην κίνηση της Σταδίου ή κάπου στην Κυψέλη, ανάμεσα σε πολυκατοικίες, μπαλκόνια, παιδικά καρότσια και εκείνη τη σκόνη της Αθήνας που κάνει τα πάντα λίγο πιο ρεαλιστικά.

Ο ίδιος γελάει με αυτή την εικόνα. «Δεν είμαι πλέον της πόλης. Μεγάλωσα κιόλας. Οι μετακινήσεις μου έχουν περιοριστεί». Μένει ψηλά στην Κυψέλη, κοντά στον περιφερειακό Γαλατσίου, σε μια περιοχή «σαν χωριό, απλώς ό,τι και να κάνεις θέλεις αυτοκίνητο». Η ζωή του δεν είναι πια εκείνη του indie-pop αγοριού που γνωρίσαμε πριν από σχεδόν είκοσι χρόνια, που έτρωγε «Πάστα Φλώρα». Είναι η ζωή ενός πατέρα με παιδί δυόμισι ετών, του Στέργιου, που του έχει αλλάξει τη ζωή (και το πρόγραμμα).

«Ούτε καν θυμάμαι πώς ήταν πριν», λέει για την πατρότητα. «Είναι τέλεια, είναι υπέροχα, αλλά είναι και πολύ δύσκολα, ειδικά αν δεν έχεις βοήθεια». Εκείνος και η γυναίκα του δεν έχουν γονείς στη ζωή για να στηρίξουν την καθημερινότητα, οπότε η εμπειρία είναι ολοκληρωτική: όμορφη, κουραστική, απαιτητική. Η κραιπάλη και τα ξενύχτια; «Τελειώσαμε», λέει χωρίς δράμα, σχεδόν με ανακούφιση. «Και η νύχτα είναι σαν το ποδήλατο και το σεξ. Αν δεν το κάνεις, το ξεχνάς».

Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr