Αυτή την Κυριακή με το Θέμα, το σύγχρονο αριστούργημα του νομπελίστα Ίβο Άντριτς «Η Δεσποινίδα»

Κι αυτό το ακαταμάχητο πάθος ήταν για το χρήμα.
Ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας (το 1961) Ίβο Άντριτς, αν και Βόσνιος ως προς την καταγωγή, καταξιώθηκε ως ο αρχέτυπος συγγραφέας της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Διότι, μέσα από τα μυθιστορήματά του, στην ουσία αφηγήθηκε με απαράμιλλη πιστότητα τη δραματική ιστορία της πατρίδας του.

Το βιβλίο «Η δεσποινίδα» θεωρείται ένα σύγχρονο αριστούργημα, τόσο για την εμβάθυνση στην ψυχολογία της κεντρικής αντι-ηρωίδας, όσο και για την απόδοση της ιστορικής περιπέτειας της Γιουγκοσλαβίας. Η διήγηση του Άντριτς εστιάζει απευθείας, από τις πρώτες κιόλας 2-3 σελίδες, στην περσόνα της Ράικα Ραντάκοβιτς, ένα πρόσωπο που μοιάζει να το αντιπαθεί ακόμη και ο ίδιος ο συγγραφέας. Γράφει χαρακτηριστικά ο Ίβο Άντριτς ότι «οι εφημερίδες ποτέ δεν ξανάγραψαν για την Ράικα Ραντάκοβιτς. Ούτε η πρόσφατη ζωή της, ούτε κι ο θάνατός της είχαν κάτι που θα μπορούσε να τραβήξει το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού, την πραγματική όμως ζωή θα σας την αφηγηθούν οι σελίδες που ακολουθούν». Είναι σαφές όμως ότι ο Άντριτς παίζει ένα αθώο παιχνίδι με τον αναγνώστη, καθώς εξάπτει την περιέργεια υποβαθμίζοντας την ηρωίδα του. Την οποίαν συστήνει σαν «μια μια ανύπαντρη μεγαλοκοπέλα που όλοι την έλεγαν ιδιότροπη και τσιγκούνα».

Πρόκειται για μια Σέρβα η οποία αναπτύσσει δράση τοκογλύφου στα χρόνια του Α' Παγκ. Πολέμου. Για όσους τη γνωρίζουν είναι «ένα πλάσμα δίχως καρδιά και αξιοπρέπεια, μια εξαίρεση για το γυναικείο πληθυσμό της πόλης, κάτι σαν μοντέρνα μάγισσα». Διακατέχεται από μια βαθιά περιφρόνηση για τους ανθρώπους, είναι μονήρης και ιδιότροπη, μια ιδιόρρυθμη καλόγρια που αφιερώθηκε σε κάποιον θεό. Απλώς, ο δικός της θεός είναι τα χρήματα και η πίστη της ονομάζεται φιλαργυρία. Η οποία, βέβαια, μόνο απλή δεν θα αποδειχθεί κατά την εξέλιξη της αφήγησης.

Αυτή την Κυριακή το εξαιρετικό μυθιστόρημα «Η δεσποινίδα» του Ίβο Άντριτς είναι στο ΘΕΜΑ.