Δημήτρης Αριανούτσος: Από το ατελιέ στο πλατό

Δημήτρης Αριανούτσος: Από το ατελιέ στο πλατό

Ηθοποιός από την κούνια, γραφίστας από επιλογή, τραγουδιστής από χόμπι. Ο πολυτάλαντος Παριανός που υποδύεται τον Αρη στη νέα σειρά του Alpha «Ψέματα» έχει πολλούς τρόπους για να μας απασχολήσει και στο μέλλον

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
arianoutsos-arthro
Ηταν ο Κάρολος στο «Μην ψαρώνεις», ο Θοδωρής στην «Αγάπη παράνομη» και ο νεαρός Γιάννης Ρίτσος στη «Γενιά του ’30». Σε λίγους μήνες κλείνει τα 26, αν και το baby face του τού επιτρέπει να παίζει ακόμα και τώρα ρόλους εφήβων, όπως ο Αρης στην καινούρια σειρά του Alpha, «Ψέματα». Στα λίγα χρόνια της πορείας του, τα βήματά του τον έχουν φέρει μόνο μέχρι την τηλεόραση. Ο κινηματογράφος είναι σαφώς ένας χώρος που τον αφορά, αλλά η μεγάλη του αγάπη είναι το θέατρο. Και παρότι δεν έχει προλάβει ακόμα να πατήσει το πόδι του επαγγελματικά στο σανίδι, έχει ήδη κάνει κάμποσα θεατρικά πειράματα, από όταν άρχισε να συμμετέχει στη θεατρική ομάδα του σχολείου του στην Πάρο.

Ο Δημήτρης Αριανούτσος είναι το καλό παιδί της διπλανής πόρτας. Ευγενικός, με καλούς τρόπους και καλές συνήθειες. Δεν καπνίζει, δεν ξενυχτάει, δεν το παρακάνει με το αλκοόλ και ίσως ούτε και με τον καφέ. Την ημέρα που τον συνάντησα έπινε πράσινο τσάι. Και παρόλο που μου είπε ότι γενικά είναι κλειστός χαρακτήρας και ότι η εξωστρέφεια είναι γι’ αυτόν περίπου άγνωστη λέξη, ήταν πολύ άνετος, κουλ και μου έγινε ακαριαία συμπαθής.

GALA: Πες μου λίγα πράγματα για σένα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΙΑΝΟΥΤΣΟΣ. Γεννήθηκα στην Πάρο από Παριανούς γονείς. Ο πατέρας μου είναι από τη Νάουσα και η μητέρα μου από τη Μάρπισσα, όπου και μεγάλωσα. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν ήρεμα, σε μια δεμένη οικογένεια που ακόμα και σήμερα παραμένει η δύναμή μου. Η ζωή σε ένα νησί είναι πολύ ήσυχη τον χειμώνα, αλλά αν είσαι παιδί πάντα βρίσκεις δραστηριότητες να κάνεις. Εγώ είχα το σχολείο, το Ωδείο, όπου έκανα μαθήματα πιάνου για έξι χρόνια και τραγουδούσα σε χορωδίες.
Οταν ήμουν στο Δημοτικό, μπήκα στη θεατρική ομάδα του σχολείου μαζί με άλλους συμμαθητές μου. Τα κείμενα των παραστάσεων τα έγραφε ένας δάσκαλός μας, ο Παναγιώτης Σπύρου, και μας άρεσαν πολύ, γιατί περνούσαν ωραία μηνύματα. Θυμάμαι ότι στην πρώτη, νομίζω, παράσταση, όταν ήταν να ανεβώ στη σκηνή, ήταν σκοτεινά και έπρεπε να φωνάζω γιατί φοβόμουν το σκοτάδι. Με το που ανάβουν τα φώτα, έπαθα σοκ. Δεν θυμόμουν τίποτα. Μετά πήρα δυο-τρεις ανάσες και συνέχισα.

_348A0330a
T-shirt G-Star RAW, Sport & Fashion Freedom


G.: Στην Αθήνα πότε ήρθες;
Δ.Α.: Στα 18 μου. Είχα περάσει στη Σχολή Γραφιστικής στην Αθήνα και ήρθα για να σπουδάσω. Δεν ήταν αυτό η πρώτη μου επιλογή. Αρχικά με ενδιέφερε η Αρχιτεκτονική, αλλά τελικά πέρασα Γραφιστική και είπα να το δοκιμάσω. Δεν το μετάνιωσα, γιατί μου αρέσει πολύ.

G.: Και η υποκριτική πότε προέκυψε;
Δ.Α.: Εναν χρόνο αργότερα. Δεν την είχα ξεχάσει ποτέ. Mια φίλη μου μού είπε ότι θα γραφόταν σε ένα Θεατρικό Εργαστήριο, το Tabula Rasa, της είπα ότι ενδιαφερόμουν κι εγώ, και τελικά πήγαμε μαζί. Και κάπως έτσι άρχισε η μαγεία.

G.: Ηθοποιός ή γραφίστας;
Δ.Α.: Νομίζω ηθοποιός. Προς το παρόν, όμως, κάνω και τα δύο. Τα πρωινά δουλεύω από το σπίτι σαν γραφίστας σε μια εταιρεία και συμμετέχω στα projects της. Είναι και αυτό πολύ δημιουργικό επάγγελμα και κάποια στιγμή θα ήθελα να κάνω και δικές μου δουλειές. Η γραφιστική είναι πιο σταθερή δουλειά. Ως ηθοποιός, τη μια μέρα μπορεί να δουλεύεις και την άλλη όχι.

G.: Δεν σε τρελαίνει αυτή η ανασφάλεια;
Δ.Α.: Με τρελαίνει, αλλά νομίζω πως είμαι πιο ήρεμος γιατί έχω και το back up της δουλειάς του γραφίστα. Αν δεν το είχα, δεν θα ένιωθα ασφαλής. Ιδανικά στο μέλλον όμως θα ήθελα να ασχολούμαι μόνο με την υποκριτική.

G.: Η πρώτη σου τηλεοπτική δουλειά ήταν στη σειρά «Μην ψαρώνεις».
Κλείσιμο
Δ.Α.: Αυτή η δουλειά ήρθε όταν πλέον είχα τελειώσει το Θεατρικό Εργαστήριο. Είχα κάνει μια διαφήμιση και νομίζω ότι με είχαν δει από εκεί. Ετυχε κιόλας να πάω στο γραφείο που έκανε κάστινγκ για τη σειρά κάποιες μέρες πριν για ένα γενικό βίντεο και μετά από μια εβδομάδα, νομίζω, με πήρε τηλέφωνο η Σοφία Δημοπούλου και μου πρότεινε να περάσω από το κάστινγκ. Οπότε πήγα και έκανα το δοκιμαστικό. Νόμιζα ότι δεν είχε πάει πολύ καλά, αλλά τελικά με πήραν.

G.: Πώς ήταν η πρώτη σου εμπειρία μπροστά στις κάμερες;
Δ.Α.: Στην αρχή ήταν κάπως παράξενα. Υπήρχε πολύς κόσμος τριγύρω, έπρεπε όλα να είναι πολύ φυσικά, καμία σχέση με το θέατρο όπου υπάρχει περισσότερος στόμφος, αλλά συνήθισα σχετικά γρήγορα.

G.: Πώς σε αντιμετώπισαν οι παλαιότεροι συνάδελφοί σου;
Δ.Α.: Μπορώ να πω ότι είμαι πολύ τυχερός. Και από τη βοήθεια που έλαβα, και από τις δουλειές που έκανα στη συνέχεια. Στο «Μην ψαρώνεις», ο Θοδωρής Αθερίδης με βοηθούσε πάρα πολύ και με συμβούλευε. Ηταν ο πρώτος μου τηλεοπτικός μπαμπάς. Αλλά με βοηθούσαν και οι άλλοι πρωταγωνιστές, και η Φαίδρα Δρούκα και η Μαρία Λεκάκη. Μετά από ενάμιση χρόνο ήρθε η «Αγάπη παράνομη», γιατί είχε μεσολαβήσει και η καραντίνα. Εκεί δούλευα με τον Νίκο Ψαρρά και την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη που είναι και οι δύο εξαιρετικοί. Απίστευτα γενναιόδωροι και δοτικοί. Και τώρα στα «Ψέματα,» συνεργάζομαι με τον Χρήστο Λούλη και την Αλεξάνδρα Αϊδίνη. Ναι, θεωρώ ότι είμαι πολύ τυχερός.

G.: Πώς βρέθηκες στα «Ψέματα»;
Δ.Α.: Είχα παίξει προηγουμένως σε ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ της COSMOTE TV για τη ζωή του Γιάννη Ρίτσου, με τίτλο «Η γενιά του ’30». Εκανα τον Ρίτσο στα νιάτα του. Το σκηνοθετούσε ο Γιώργος Γκιγκαπέππας που σκηνοθετεί και τα «Ψέματα». Η συνεργασία μας εκεί ήταν πολύ καλή, οπότε κάπως έτσι συνεχίστηκε και τώρα στα «Ψέματα».

G.: Τι σχέση έχεις με τον Αρη που υποδύεσαι;
Δ.Α.: Με την κατάσταση που βιώνει, καμία. Αλλά με τον χαρακτήρα έχω κάποια κοινά. Ο Αρης είναι ένας αρκετά ώριμος έφηβος, όπως ήμουν κι εγώ στην ηλικία του, ο οποίος προσπαθεί να διαχειριστεί μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Γενικά χαίρομαι πολύ που παίζω σε αυτή τη σειρά.

G.: Θέατρο δεν έχεις κάνει ακόμα.
Δ.Α.: Οχι, αλλά ελπίζω να γίνει σύντομα.

G.: Υπάρχει κάποιος ρόλος που θα ήθελες πολύ να παίξεις;
Δ.Α.: Ενας ρόλος που θα μου άρεσε πολύ είναι ο Τομ από τον «Γυάλινο Κόσμο», γιατί είχα δει το κομμάτι όσο ήμουν στο Θεατρικό Εργαστήριο. Μου αρέσει αυτός ο χαρακτήρας γιατί ήταν ένας άνθρωπος που είχε πολλά πράγματα μέσα του και έψαχνε τρόπο για να ξεσπάσει και να τα βγάλει προς τα έξω. Τελικά ξέσπαγε στη μητέρα του και κάπως τον ανακούφιζε αυτό.

G.: Εσύ πώς ξεσπάς;
Δ.Α.: Γενικά είμαι πολύ ήρεμος, δεν ξεσπάω πολύ συχνά. Είμαι πολύ ζεν. Θυμώνω βέβαια κάποιες φορές, αλλά το εκδηλώνω συγκρατημένα. Πάντως, όταν θέλω να περάσει το δικό μου, θα περάσει.

_348A9855a
Πουκάμισο, T-shirt και παντελόνι G-Star RAW, Sport & Fashion Freedom. Sneakers, Vans


G.: Σου αρέσει να ρισκάρεις;
Δ.Α.: Καθόλου. Γενικά, θέλω να έχω τον έλεγχο, να ξέρω τι μου γίνεται. Κάποια στιγμή όμως θα ήθελα να κάνω ελεύθερη πτώση. Θα μου άρεσε αυτό.

G.: Τι τύπος είσαι στην παρέα;
Δ.Α.: Οι φίλοι μου με λένε ξινό, για να με πειράξουν. Είμαι πολύ κλειστός, πολύ ντροπαλός και θέλω τον χρόνο μου για να ανοιχτώ. Ακόμα και με τις κοπέλες, πρέπει κάποια να μου αρέσει πάρα πολύ για να την προσεγγίσω και αφού βέβαια μου δώσει το πράσινο φως. Ενας από τους λόγους που αποφάσισα να ασχοληθώ με την υποκριτική ήταν για να γίνω πιο κοινωνικός, να μπορέσω να ανοιχτώ, γιατί καταλάβαινα ότι κάτι έπρεπε να κάνω.

G.: Και ανοίχτηκες;
Δ.Α.: Ναι, αρκετά. Το να υποδύομαι κάποιον άλλο, το να ψάχνω να βρω πώς θα ένιωθε και πώς θα λειτουργούσε ένας άλλος χαρακτήρας με βοηθάει και μένα πολύ, μου δίνει κάποια μαθήματα.

G.: Εχεις ανεβάσει και ένα τραγούδι στο YouTube.
Δ.Α.: Ναι, πριν από τρία χρόνια. Ηταν ένα cover του «Rise Up» της Αντρα Ντέι. Το έκανα για πλάκα και ούτε που έχω ξαναμπεί να δω πόσα views έχει.

G.: Αφού τραγουδάς καλά, θα σε ενδιέφερε να παίξεις σε μιούζικαλ;
Δ.Α.: Ναι, πάρα πολύ. Είναι κάτι που θα ήθελα πολύ να κάνω.

G.: Θα πήγαινες ποτέ στο εξωτερικό για να δουλέψεις;
Δ.Α.: Αυτό θα με έβγαζε από τη comfort zone μου και θα έπρεπε να κάνω τεράστια προσπάθεια, αλλά αν το ήθελα πολύ νομίζω πως θα τα κατάφερνα στο τέλος.

G.: Ποιο είναι το μότο σου;
Δ.Α.: Θα σου πω αυτό που θα πρέπει να έχω: «Πάρ’ το λίγο πιο χαλαρά». Είμαι συνήθως πολύ στην τσίτα και αγχώνομαι πάρα πολύ. Για τα πάντα. Ακόμα και για τον αν θα βρω θέση να παρκάρω όπου πηγαίνω. Σήμερα, ας πούμε, ήρθα με το μετρό, για να είμαι στην ώρα μου και να μη ζοριστώ με το παρκάρισμα.

G.: Θα επέστρεφες μόνιμα στην Πάρο;
Δ.Α.: Η ζωή μου τώρα είναι εδώ. Ακόμα και οι περισσότεροι φίλοι μου από την Πάρο μένουν πλέον στην Αθήνα. Στο μέλλον, όμως, δεν είναι κάτι που αποκλείω.
Κλείσιμο
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα
ΔΕΙΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ