Ιάσων Χρόνης: Ένας μουσικός ερωτεύεται το θέατρο

Είναι στους δρόμους σχεδόν αξημέρωτα, πάει την κοπέλα του στο αεροδρόμιο, οπότε προσθέστε και τις λέξεις «εξαιρετικά ιππότης» σε όσα θα διαβάσετε. Συνεννοούμαστε για να βρεθούμε. Κανόνας πρώτος, αποκλείουμε τον καφέ. Ανήκει στη νανο-μειοψηφία εκείνων που όχι απλώς δεν τους αρέσει ο καφές, αλλά αν ο ίδιος ήταν πρόεδρος της Βραζιλίας, θα έβγαζε διάταγμα απαγόρευσης καλλιέργειας. Μάλιστα. Κάτι το σήμα, κάτι το γεγονός ότι δεν το έχει και πολύ με το αριστερό του αφτί, δεν βγάζουμε άκρη, οπότε συνεχίζουμε με SMS με το που αφήνει την καλή του στο «Ελ. Βενιζέλος».

Λοιπόν, ο Ιάσονας Χρόνης από κοντά είναι εξαιρετικά ευγενικός, εξαιρετικά ακομπλεξάριστος, δεν ψαρώνει ακόμα κι όταν το χιούμορ ξεφεύγει, το ανταποδίδει μάλιστα και γελάμε ενοχλώντας τον κόσμο, και επιπλέον είναι εξαιρετικά «έχω άστρο». Οπως πρέπει δηλαδή και όπως είναι αυτή η ωραία γενιά των millennials καλλιτεχνών, η οποία σε πολύ λίγα χρόνια θα αναλάβει τα πρωταγωνιστιλίκια στη βιομηχανία του θεάματος. Στη σκηνή, όπου τον είδα πριν από δύο μήνες στη θεατρική επιτυχία του χειμώνα «Το μεγάλο μας τσίρκο», πέρα από εξαιρετικά ταλαντούχος φωνητικά και υποκριτικά, ήταν και εξαιρετικά φωτογενής. Οι κοπέλες που κάθονταν δίπλα μου ανασηκώνονταν ενθουσιασμένες κάθε που τραγουδούσε ή έλεγε τις ατάκες του και στο τέλος έφυγαν με κόκκινες παλάμες από το χειροκρότημα ειδικά σε εκείνον. Τις είδα μετά στο φουαγιέ να τον περιμένουν. Εξαιρετικά!

GALA: Τι πιστεύετε ότι βλέπουν τα κορίτσια από την εικόνα σας και αντιδρούν έτσι;
ΙΑΣΩΝ ΧΡΟΝΗΣ: Πώς να δώσω απάντηση σε αυτή την ερώτηση; Τα κορίτσια είναι διαφορετικά μεταξύ τους. Και σίγουρα δεν έχουν όλα το ίδιο γούστο ή την ίδια άποψη ότι η φύση μπορεί να είναι ευνοϊκή ή δυσμενής μαζί μου.

G.: Τι θα θέλατε να βλέπουν από όσα έχετε στο μυαλό και στην καρδιά σας;
Ι.Χ.: Δεν μπορώ να πω πως περιμένω να δουν κάτι συγκεκριμένο. Κάθε άνθρωπος είναι όπως ένας τόπος που επισκέπτεσαι. Κι εγώ κι εσείς μπορεί να πάμε στο ίδιο μέρος και να τον αντιληφθούμε τελείως διαφορετικά. Αφορά πιο πολύ τον ταξιδιώτη και σε τι θέση είναι να ανακαλύψει τον τόπο που επισκέπτεται.

G.: Ο έρωτας σας κάνει καλύτερο καλλιτέχνη ή πιο αφηρημένο άνθρωπο;
Ι.Χ.: Τις περισσότερες φορές ο έρωτας σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, σε όλα τα επίπεδα. Ολα τα πράγματα γύρω σου αποκτούν νόημα και σκοπό γιατί είναι άμεσα συνδεδεμένα με αυτό που νιώθεις μέσα σου. Σίγουρα σε κάνει και λίγο αφηρημένο. Οπως τώρα ας πούμε, που μας διέκοψε το κορίτσι μου και δεν με αφήνει να συγκεντρωθώ στη συνέντευξη. (γέλια)

G.: Οντως δεν με ακούγατε τις προάλλες στο τηλέφωνο; Κακό σήμα ή κώφωση;
Ι.Χ.: Το δεύτερο. Λέγεται «επιλεκτική κώφωση».

G.: Σας πειράζει που αστειεύτηκα με αυτό;
Ι.Χ.: Ολα έχουν να κάνουν με την πρόθεση που έχει ο άλλος. Προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν υπάρχει όριο στο χιούμορ. Και αν κάποιος προσβλήθηκε εκ μέρους μου για το σχόλιό σας, θα του πρότεινα να ηρεμήσει και να σκεφτεί πως δεν υπάρχει κανένας λόγος. Δεν άργησα κι εγώ να διακωμωδώ την κατάσταση. Οταν έγινε η διάγνωσή μου, είχα μόλις βγάλει το «Τι να πω», το πρώτο μου κομμάτι. Μέσα σε λίγες εβδομάδες ξεκινήσαμε να λέμε με φίλους και γνωστούς πως το επόμενο κομμάτι μου, το όποιο βρίσκεται ήδη σε μείξη και θα δημοσιευτεί, θα έχει τίτλο «Τι είπες;». (γέλια) Ξέφυγα λίγο, οπότε επανέρχομαι: αν θεωρούσα πως το κάνετε με κακεντρέχεια, τότε ναι, θα ήταν προσβλητικό και θα με ξάφνιαζε. Ομως και πάλι, στο πλαίσιο της ελευθερίας του λόγου δεν θα είχα πρόβλημα. Πάμε, λοιπόν, στην επόμενη άκομψη ερώτησή σας. (γέλια)

G.: Από τι μπορεί να σας έχει προστατεύσει αυτή η κατάσταση;
Ι.Χ.: Δυστυχώς όχι από τις ανοησίες που ακούω και γίνονται γύρω μας.

G.: Και πώς το κάνατε αυτό από ιδιαιτερότητα προτέρημα;
Ι.Χ.: Αμφιβάλλω ότι μπορεί να γίνει ακριβώς προτέρημα. Η λέξη άλλωστε προέρχεται από το «πρότερος», αυτός που είναι μπροστά, δηλαδή με κάποιον τρόπο έχει και κάποιο πλεονέκτημα. Ελπίζω να μην κερδίζω charity points ή κάποιου είδους εύνοια λόγω αυτού.

Η κατανόηση και ο σεβασμός είναι δικαιώματα και προνόμια που θα έπρεπε να απολαμβάνουμε όλοι μας. Ισως μου έχει δώσει μια κάποια ενσυναίσθηση παραπάνω ως προς την ιστορία των ανθρώπων γύρω μου, τις ευαισθησίες τους και τα πράγματα που στη ζωή θεωρούμε δεδομένα και ποτέ δεν είναι.

G.: Είστε τραγουδιστής που βρεθήκατε να ασχολείστε και με την υποκριτική, σωστά;
Ι.Χ.: Είμαι τραγουδιστής που γράφει μουσική και στίχους και του δόθηκε η υπέροχη ευκαιρία να αξιοποιήσει την καλλιτεχνική του φύση σε ένα διαφορετικό πεδίο.

G.: Τώρα που τελείωσε το «Μεγάλο μας τσίρκο» και βιώνετε την επίγευση των καθημερινών sold out, ξανασκέφτεστε τις προτεραιότητες για την καριέρα σας; Θέλω να πω, θα σας ενδιέφερε κάτι καλό και εμπορικό στο θέατρο, στο σινεμά ή την τηλεόραση ή κάτι καλό αλλά περιορισμένης ανταπόκρισης στη μουσική;
Ι.Χ.: Θα με ενδιέφερε να μπορώ να συνεχίσω να κινούμαι παράλληλα και στη μουσική και στην υποκριτική. Υπάρχει μια έλξη και από τους δύο πόλους - θα σκιστώ στα δύο στην προσπάθειά μου να αφιερωθώ εξίσου. Ακούγεται οξύμωρο να αφιερώνεσαι σε δύο πράγματα, αλλά μ’ αρέσουν αυτά. Η ανταπόκριση είναι θέμα βιοπορισμού στις μέρες μας. Η τέχνη δεν αποζητά επιβεβαίωση. Στέκεται και σε κοιτά περιμένοντας κι εσύ να την κοιτάξεις πίσω. Να αντιληφθείς την ύπαρξή σου. Για την ώρα, ίσως αυτό είναι αρκετό.

G.: Λένε ότι η καλλιτεχνία είναι χόμπι που από τύχη και σωστό timing γίνεται επάγγελμα. Στη δική σας περίπτωση πώς λειτούργησε η τύχη;
Ι.Χ.: Η τύχη μού χαμογέλασε όταν θέλησα να ασχοληθώ με τη μουσική και μου πήρε την ακοή μου από το ένα αφτί. Οχι, εντάξει, έχω υπάρξει πολύ τυχερός για λόγους που δεν μπορώ να σχολιάσω ή να κρίνω με τρόπο αντικειμενικό. Κάποιες ευκαιρίες στη ζωή παρουσιάζονται πιο εύκολα απ’ ό,τι άλλους. Μάλλον αυτό είναι και τύχη, τι να πω; Η τύχη μπορεί να σε πάει μέχρι ένα σημείο. Το πώς θα αξιοποιήσεις τις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται και αν θα έχεις διάρκεια, αυτό εξαρτάται από εσένα. Από το πόσο δουλεύεις και προσπαθείς να βελτιώνεσαι διαρκώς και δεν επαναπαύεσαι σε αυτό που από τύχη σού παρουσιάστηκε. Το τι έκανες με αυτό είναι όλη η διαφορά. Την τύχη την υποδέχεσαι. Αν είσαι κλειστός όταν σου χτυπήσει, την έχασες. Αν την περιμένεις για να σε τοποθετήσει, να σε αναδείξει, καταστράφηκες.

G.: Χρειάστηκε να αποδείξετε κάτι στον εαυτό σας ή στο στενό σας περιβάλλον για να ακολουθήσετε αυτή την επαγγελματική πορεία;
Ι.Χ.: Εχω την τύχη στο στενό μου περιβάλλον να περιτριγυρίζομαι από ανθρώπους που πιστεύουν σε μένα περισσότερο απ’ όσο θα μπορούσα ποτέ να πιστέψω εγώ στον εαυτό μου. Η αξία μου πρέπει να αποδεικνύεται πάντοτε σε σχέση με εμένα. Κι αν προσπαθώ καμιά φορά να είμαι πιο επιεικής με τον εαυτό μου, τις περισσότερες γίνομαι σκληρός. Αν πρώτα δεν γίνω εγώ ο ίδιος ο αντίπαλός μου, δεν ξέρω πώς αλλιώς θα κερδίσω τη συμπάθειά μου ως προς εμένα.

G.: Αν τίποτα απ’ όσα κάνετε τώρα δεν λειτουργούσε όταν τα δοκιμάζατε, υπάρχει κάποιο «κανονικό» επάγγελμα που θα μπορούσε να σας χωρέσει;
Ι.Χ.: Tι πιο κανονικό από την τέχνη;

G.: Τις προάλλες μου είπατε ότι είστε σε πρόβες, αλλά δεν άκουσα πού και γιατί λόγω κακού σήματος. Ποιο θα είναι το καλοκαίρι σας λοιπόν;
Ι.Χ.: Σίγουρα δεν ήταν λόγω και δικής σας κώφωσης; Να το κοιτάξετε, μεγάλος άνθρωπος είστε. (γέλια) Λοιπόν, θα πάμε για έναν μήνα σε Θεσσαλονίκη και Κύπρο με την παράσταση «Μάλιστα, κύριε Ζαμπέτα» που ανεβάσαμε πέρυσι το καλοκαίρι στο «Αλσος». Σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, με πρωταγωνιστές τη Βίκυ Σταυροπούλου, τον Λευτέρη Ελευθερίου, τον Κώστα Κόκλα, τον Θοδωρή Αθερίδη, τη Χριστίνα Τσάφου, τον Αντώνη Κρόμπα και τη Μαριάννα Τουντασάκη. Είμαι πολύ χαρούμενος που μας δίνεται η δυνατότητα να ταξιδέψουμε με αυτόν τον θίασο και αυτό το έργο γιατί είναι από τα ωραιότερα εργασιακά περιβάλλοντα όπου είχα την τύχη να δουλέψω. Εχω αγαπήσει πολύ τους συναδέλφους μου, ενώ αγαπώ πολύ τη Θεσσαλονίκη, αλλά και την Κύπρο, όπου είχα την τύχη να περάσω αρκετούς μήνες για τα γυρίσματα του τηλεοπτικού «Ταμπού». Επίσης έχω αγαπήσει κι εσάς και το χιούμορ σας - και όχι, δεν με ενοχλούν τα σχόλια για το αφτί μου, ήμαρτον!