xyda_romina

Ρομίνα Ξύδα

Πότε μεγάλωσες; Ξέχασα να σε ρωτήσω, πολλές φορές δεν είχα καν το χρόνο να σε κοιτάξω. Οι δουλειές, βλέπεις. Το άγχος, ξέρεις. Η τρέλα μέσα στην οποία χανόμαστε εμείς οι μεγάλοι, μου έκλεψε τις ματιές μέσα στις μέρες που πέρασαν από πάνω σου κι από μέσα σου με ταχύτητα ιλιγγιώδη

5

Τηλεφωνώ από το πρωί. Σε μαγικούς θερινούς προορισμούς, κατά προτίμηση all inclusive. Σε θέρετρα με πισίνες και νεροτσουλήθρες, με παιδικές χαρές και baby sitting, με ξαπλώστρες και «αχνιστές» πετσέτες θαλάσσης, με water sports και room service, με gourmet restaurants και BBQ parties.

19

Μικρή κλέφτρα. Φλύαρη, πομπώδης, αυτάρεσκη. Να δοκιμάζει μπροστά σε καθρέφτη-αντίκα λάφυρα από το σεντούκι της μαμάς: διαμαντένια κολιέ, ψηλοτάκουνες γόβες, μακριά φουστάνια, ακριβά γουναρικά κι εκείνη την ολόχρυση βέρα που δεν της «χώραγε» πια. Μαζί τα φόρτωσαν ένα συννεφιασμένο μεσημέρι σε ένα πορτοκαλοκίτρινο σαραβαλιασμένα τζιπ για να ορθώσουν τη ζωή τους κόντρα σε όλα τα προγνωστικά που τις ήθελαν ερειπωμένες…

1

Πέθανε ο Θέμος. Το σήμερα παραλύει, όλα γύρω μου τρέχουν στο αντίθετο ρεύμα του θανάτου: στη φιγούρα του, στα λόγια του, στο αργό του περπάτημα, στο δαιμονικό χιούμορ του, σ’ εκείνο το «Μη φοβάσαι μπουμπού εγώ είμαι εδώ».

7

“Με τα περιοδικά μου έκανα μόνο καλό. Εγώ πιστεύω ότι ξεβλάχεψα ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού το οποίο εκείνη τη στιγμή έψαχνε την Ευρώπη».

52

Είμαι ο μέσος άνθρωπος. Αυτός που σε κοιτάζει χωρίς να σε βλέπει, που σε ακούει χωρίς να σε καταλαβαίνει, που σε αισθάνεται χωρίς να σε νιώθει, που σου απλώνει το χέρι για να το τραβήξει απότομα μόλις το δικό σου ιδρώσει.

8

Δανεικός ο τίτλος Τζιμάκο. Απ’ τη δική σου «δανεική» Susanna που μεταμόρφωσες στο «αστείο» των εφηβικών μας χρόνων. Πού μυαλό τότε Τζιμάκο για να καταλάβουμε πως «Η ζωή έχει μια πόρτα, μία πόρτα πονηρή μ’ ένα κόκκινο φωτάκι και πληρώνεις για να μπεις. Έχει και υπογραφή σε ταμπέλα πλαστική. Σουζάνα, Σουζάνα, Σουζάνα η πουτάνα η ζωή…».

24