markopoulos

Σταύρος Θεοδωράκης: «Τόσος ήταν»

Δημ. Μαρκόπουλος


Όταν πρωτοεμφανίστηκε ως αρχηγός κόμματος ο Σταύρος Θεοδωράκης, ένας έμπειρος εκδότης της παλιάς σχολής, μου είχε πει «πολιτική με σανδάλια, χαϊμαλιά και σακίδια δεν γίνεται. Αρχηγός με …κόκκινο παντελόνι δεν μπορεί να πάει πουθενά, πολύ περισσότερο στην Ελλάδα».

Ομολογώ πως τότε σκέφτηκα πως ο καλός φίλος έκρινε τα πράγματα με την οπτική των εβδομήντα και βάλε ετών του. Πως μιλούσε «συντηρητικά».

Η ζωή όμως απέδειξε πως είχε δίκιο.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης, αποδείχθηκε τελικά αδειανό (πολιτικά) πουκάμισο. Ένας δημοσιογράφος που του δόθηκε η ευκαιρία να αποτελέσει μια σοβαρή εναλλακτική με το Ποτάμι του, που είχε υπερβολική προβολή συγκριτικά με άλλους πολιτικούς οργανισμούς, ο οποίος όμως δεν μπόρεσε να σηκώσει το βάρος της ευθύνης που του έλαχε.

Όταν για παράδειγμα στις εκλογές του 2015 η κοινωνία αναζητούσε ένα εναλλακτικό σχήμα ως προς τον αναδυόμενο ΣΥΡΙΖΑ ή το παρακμάζων ΠΑΣΟΚ, όταν οι πολίτες εκτός του χώρου της ΝΔ έψαχναν κάπου να ακουμπήσουν για να μην προτιμήσουν τους λαϊκιστές, ο Σταύρος αντί να κάνει πολιτική, επέλεγε να κάνει μάρκετινγκ. Να στήνει μια αστεία πασαρέλα και να παίρνει πόζες.


Να το παίζει «γκόμενος» όπως μου έλεγε και μια καλή φίλη, η οποία παρακολούθησε για δέκα ημέρες τον τρόπο που πολιτευόταν και τελικά αποφάσισε πως δεν μπορούσε να τον ψηφίσει.

Θεωρώντας προοδευτική πολιτική το σακίδιο του, με οίηση, ο Σταύρος Θεοδωράκης πολιτεύτηκε σαν να επρόκειτο για διαγωνισμό ομορφιάς. Σαν να κατέβαινε υποψήφιος με τραγούδι στη Eurovision.

Έκανε μια πολιτική τύπου power of love, με επικοινωνισμούς κι όχι με θέσεις. Με πρόζα κι όχι με ουσία. Μόνο που ξέχασε πως δεν επρόκειτο για τηλεψηφοφορία. Δεν θα καλούσε κανείς κάποιο 090 για να τον προτιμήσει, ούτε τα αποτελέσματα θα τα έβγαζε η Ξένια Κούρτογλου της AGB Nielsen.

Αν και πολύ σύντομα συγκέντρωσε ένα σημαντικό έμψυχο πολιτικό δυναμικό δίπλα του που εκτεινόταν από το φιλελεύθερο κέντρο έως την κεντροαριστερά όπως οι Γ. Γραμματικάκης, Μ. Κύρκος, Γ. Αμυράς, Σπ. Λυκούδης, Γ. Ψαριανός, Σπ. Δανέλλης, Γ. Μαυρωτάς ή παλιότερα οι Ι. Φωτήλας, Π. Καρκατσούλης, Χ. Θεοχάρης, Σ. Αντωνάκου, Ν. Ορφανός, Κ. Μάρκου, Χρ. Ταχιάου, Α. Λυμπεράκη, Κ. Μπαργιώτας ο Σταύρος Θεοδωράκης φάνηκε λίγος. Λίγος στην ανάλυση. Λίγος στη δράση. Λίγος στην πολιτική. Λίγος, λίγος, λίγος.

Αυτό δεν φάνηκε εξ αρχής, μιας και το Ποτάμι συγκέντρωσε ένα συμπαθητικό ποσοστό πέριξ του 7%. Όμως σύντομα φάνηκε το πόσο κενός πολιτικού περιεχομένου υπήρξε ο Σταύρος Θεοδωράκης.

Ακόμα κι όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης κέρδισε τις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ, αντί ο αρχηγός του Ποταμιού να ανοίξει μια γενναία συζήτηση για το μέλλον του κέντρου μαζί του, για το πώς οι κεντροφιλελεύθερες δυνάμεις δηλαδή θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν τη Νέα Δημοκρατία να κάνει ένα πλατύ μέτωπο κατά του λαϊκισμού, ο αρχηγός του Ποταμιού φάνηκε πως δεν ήξερε από κολύμπι. Τον παρέσυρε το ρέμα μιας ρηχής και αρπακολλατζίδικης ανάλυσης περί δημιουργίας ενός νέου κεντροαριστερού πόλου, δίχως να ζυγίσει τις σοβαρές φιλελεύθερες και περισσότερο κεντροδεξιές δυνάμεις που το κόμμα του έκρυβε.

Με δική του πρωτοβουλία, εγκλωβίστηκε λοιπόν σε κάτι που δεν πίστευε. Στο εγχείρημα αναβίωσης του νέου κέντρου με αριστερή όμως οπτική. Πώς αλλιώς εξάλλου θα γινόταν αυτό όταν ο κορμός αυτού του εγχειρήματος, το ΠΑΣΟΚ, για να υπάρξει και για να πλαγιοκοπήσει τον παραπαίοντα ΣΥΡΙΖΑ έγερνε πιο αριστερά; Έλα όμως που η φύση του Ποταμιού είναι φιλελεύθερη…

Κι εκεί ο Θεοδωράκης απέδειξε την αβάσταχτη ελαφρότητα της πολιτικής του ανάλυσης. Μπήκε στο εγχείρημα, πολιτικά καταποντίστηκε στη διαδικασία της κάλπης αφού σε σύνολο 210.000 ψηφοφόρων ήλθε τέταρτος και καταίδρωμένος με ποσοστό κάτω του 10%. Κι αντί να σιωπήσει, αντί να σκεφτεί, αντί καλά – καλά να …ντραπεί για το γεγονός ότι συγκέντρωσε όλες κι όλες 20.000 περίπου ψήφους, ο ίδιος πρώτος άρχισε το αντάρτικο επί της «διαδικασίας».

Τη μια του έφταιγε ο τρόπος λειτουργίας των οργάνων. Την άλλη η στάση του κόμματος να ζητά πρόωρες εκλογές, Την τρίτη η αυτονόητη δέσμευση για καταψήφιση του εκτρώματος του Μακεδονικού. Κι όσο κι αν διαφωνεί κανείς, οι δύο τελευταίες θέσεις της Φώφης Γεννηματά δικαιώνονται πανηγυρικά με το Βατερλό που η κυβέρνηση υφίσταται εδώ και 15 ημέρες.


Όμως είπαμε: το πολιτικό μυαλό του Σταύρου Θεοδωράκη τόσο είναι. Τόσο πάει.

Ένας πολιτικός που αποδεικνύεται λάθος σε όλα, που κάνει το ένα σφάλμα πίσω από το άλλο, που με ρηχότητα αποδεικνύει πως για κάθε ευκαιρία που του δίδεται έχει μια λάθος επιλογή να ακολουθεί, εξακολουθεί με εμμονή να επιμένει.

Τελευταίο του θύμα, η ενότητα ενός εγχειρήματος στην κεντροαριστερά που θα έδινε ράπισμα στις δυνάμεις του αριστερού λαϊκισμού. Ας ελπίσουμε πως τώρα που είναι καλοκαίρι, ο Σταύρος μαζί με το σακίδιο, τα σανδάλια και τα χαϊμαλιά του, θα καθίσει να σκεφτεί τι πήγε λάθος. Και πως σε αυτή την κομβική στιγμή της πολιτικής του ζωής θα κατανοήσει πως ανοίγονται μπροστά του δύο δρόμοι. Ο ένας της σύμπραξης με τις κεντροδεξιές, αντιλαϊκιστικές δυνάμεις. Αυτό όμως μπορεί να γίνει χωρίς όρους. Ο άλλος, οδηγεί σε ένα μέρος που γνωρίζει καλά όπως όλοι μας. Στο σπίτι του.

ΣΧΟΛΙΑ (33)

Βρε δε βαριέσε αδελφέ

Τι περιμένανε όσοι λέγανε για κόμματα την απένταρη μνημονιακή εποχή ???Ότι θα υπήρχε ιδεολογική επεξεργαία κομμστικά καταστατικά όργανα κλπ ??? Μια προσπάθεια μέσα στον κονιορτοποιημένο πολιτικό χώρο των μνημονίων που φκιάχτηκαν 160 και βάλε ομάδες και κομματίδια , που καθένας προσπαθούσε να πλασσαριστείές το χαμό. Και οι εμπειρότεροι μπήκαν στα πσλιότερα μαντριά για να μην χαθούν και οι άπειροι μείνανε απ έξω .Ομάδες , ,ιδεολογικές συγχύσεις, μνημονιακό αντνημονιακοί , ιδεολόγοι της ημιαριστεράς του μεσοκέντρου του μετασυγχυσμένου σοσιαλ προοδευτισμού, πρώην δεξιοί διωκτες μαζί με πρώην αριστερούς διοκώμενους, αγόρισ και κόρες των γονέων των, κληρονομιστές της κομματοκρατίας, άεργοι ιδεαλιστές, υψιπετείς κομματικοί, κσρεκλόβιοι πρόωρα συνταξιοδοτημένοι, ξαδέλφια , ιδεολογικοί επίγονοι, μουρντάρηδες, κυρίες των λαιφ στά'ι'λ περιοδικών, στάρλετς, τηλεορασόβιοι και τηλεπερσόνες, κομματικοί σαλταδόροι και σουλατσαδόροι, άσχετοι, ακαδημαιστές, μπορόβιοι, κοινωνιστές, καπιταλιστές, μετάκομμουνιστές, φιλελευθεροι χριστιανοί, μουράτοι ,μουσάτοι, μελάτοι ,γλυκανάλατοι, .... ποζάρουν με κομματική μανία, κλπ και .... Βρε δε βαριέσε αδελφέ. Το βασικό χαρακτηριστικό όλων των απασχολουμένων δτα κόμματα και ώς στελέχη δεν είναι παρά η αναγνωρισιμότητα και η δυνάμει καλοπέραση χωρίς πολύ κόπο.Δε όποιο χώρο και να ανήκουν και από οποιαδήποτε θέση κομματική. Και οι πολίτες τους χαμπαριάσανε .

πριν κάποια χρόνια....

Ανέβηκα στο λεωφορείο που λέγεται ποτάμι με οδηγό τον Θεοδωράκη πιστεύοντας πως είχε έναν προορισμό, κάποιοι πετροβολούσαν από έξω βρίζοντας πουλημένοι, μπομπολιστάν θολό το ποτάμι, γεμάτο λύματα το ποτάμι όλοι μαζί εν χορώ ακροδεξιοί ακροαριστεροί ψεκασμένοι και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις. Καθώς το ταξίδι συνεχιζόταν κάθε τόσο κάποιος κατέβαινε έτσι στα μισά του δρόμου αλλάξαμε κατεύθυνση και στρίψαμε αριστερά προς το ΚΙΝΑΛ, εκεί ο οδηγός αποφάσισε ότι πρέπει να πετάγεται μαζί με κάποιους στο απέναντι μαγαζί και να κάνει τα ρεπό του Καμμένου διότι εμείς φτιάξαμε το ποτάμι για να βοηθάμε τα άλλα κόμματα στα δύσκολα ως καλοί σαμαρίτες, και επίσης ανακάλυψε πως δεν ταιριάζει με το ΚΙΝΑΛ και ξεκινήσαμε ξανά για την αυτονομία όμως μέχρι να φτάσουμε εκεί οι λίγοι που έμειναν 2 λοξοκοιτάζουν προς την ΝΔ δύο προς το ΣΎΡΙΖΑ και οι άλλοι δυο δεν έχουν αποφασίσει ακόμη,τότε κάποιοι τελευταίοι επιβάτες μαζί τους και εγώ φώναξαν σταματήστε να κατέβουμε μας ζαλίσατε μπορούμε και μόνοι μας να πάμε, δεν χρειάζεται να μας τρέχετε απ'εδώ και απ'εκεί, τώρα καταλάβαμε αν και αργά για που τους πάει ο οδηγός, κατευθείαν στον γκρεμό.

SPARTA.

Ό Σταύρος Θεοδωράκης ήταν ένας δημοσιογράφος του ΔΟΛ.Αυτός ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός και κάποιοι που παλιά ανήκαν στο ΠΑΣΟΚ, τον έβγαλαν στην αρένα της πολιτικής για να ανακόψει τον άθλιο συρφετό του ΣΥΡΙΖΑ.Δεν τα κατάφερε γιατί ο Σταύρος είναι δημοσιογράφος και όχι πολιτικός.Τον έχω γνωρίσει στο Χαλάνδρι όπου μένει.Απλός σχετικά και φιλικός άνθρωπος.Βγάζει τακτικά βόλτα τον σκύλο του χαιρετώντας τον κόσμο.Του λείπει αυτό το κάτι που σε τραβάει και που έχουν μόνο οι πολιτικοί.Ό Σταύρος δεν είναι πολιτικός και δεν θα γίνει ποτέ.Μπερδεμένος πολιτικά και αυτός και το κόμμα του.Πότε κινείται κεντροαριστερά και πότε στο κέντρο.Τελευταία άρχισε να ερωτοτροπεί επικίνδυνα με τον καταστροφικό ΣΥΡΙΖΑ, που θα αποτελέσει σύντομα και την ταφόπλακα στο εγχείρημά του.Το πολιτικό Ποτάμι του Σταύρου και κάποιων μιντιαρχών κατέληξε τελικά ρυάκι που σύντομα θα στερέψει Ή δημοσιογραφία ενίοτε υπηρετεί την πολιτική.Δεν γίνεται η πολιτική να συνυπάρχει στο ίδιο άτομο και στο ίδιο το σώμα του με αυτήν.Τελικά θα καταλήξει ο Σταύρος να κάνει παρέα με τον δημιουργό του άθλιου και παράνομου νόμου της ιθαγένειας των λαθρομεταναστών, τον χαλβαδοποιό και όχι πολιτικό, τον Γιάννη Ραγκούση του κλεφτοπασόκ και σύντομα του ΣΥΡΙΖΑ.Καλό σας βράδυ κύριε Μαρκόπουλε.

marigoula

Και αυτός και εσύ να βρείτε μια τίμια και παραγωγική εργασία να κάνετε και όχι να μας πουλάτε φύκια και μεταξωτές κορδέλες

Δημήτριος.-

Το κέντρο ήταν αυτό που ήταν πάντα από την εποχή του Ελ. Βενιζέλου. Έχεις δίκιο. Η μεσαία τάξη είναι αυτή που το αντικατοπτρίζει. όμως αν το σκεφτείς λίγο πιο βαθιά, η μεσαία τάξη θα είναι πάντα μεσαία αρκεί να καταλάβει ότι μόνο κεντρώες(Κεντροδεξιά/Κεντροαριστερές) κυβερνήσεις την υποστηρίζουν. Πως όμως? Μα με την ανάπτυξη που πρεσβεύουν. Ο Σύριζα δεν θα μπορούσε ποτέ να κάνει αυτήν την δουλειά. Η μέριμνα του είναι δημοσιουπαλληλία, δημόσιο, επιδόματα, καθίζηση, όχι αξιολόγηση, ελευθερία να κάνει ο καθένας ότι θέλει. Το ότι η μεσαία τάξη πήγε στον Σύριζα έγινε γιατί απλά νόμιζε πως ο Σύριζα είναι κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι. Και μην γελιέσαι, ότι έκανε ο Σύριζα καλό το έκανε για την καρέκλα για να παραμείνει. Το ότι ο κόσμος έφυγε από την ΝΔ έφυγε γιατί ο Μειμαράκης δεν είναι κεντρώος. Ο Σαμαράς δεν είναι κεντρώος. Έφυγε από το ΠΑΣΟΚ γιατί το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ δεν είχε το σθένος να υποστηρίξει τον ΓΑΠ και τις μεταρρυθμίσεις. Το κέντρο είναι η αρχή το τέλος και η μέση. Όλα τα άλλα είναι τρίχες.

Διαφωνώ

Αν το κέντρο είναι το παν, τότε ψηφίζαμε Λεβέντη να τελειώνουμε. Μια άλλη οπτική είναι το κέντρο δεν είναι τίποτα, άδεια λόγια, βλέποντας και κάνοντας. Αυτοί που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ πίστευαν ότι ψήφιζαν αριστερό κόμμα. Και οι δημόσιοι υπάλληλοι επίσης στη μεσαία τάξη ανήκουν. Αναρωτιέμαι δηλαδή ποιοι περισσεύουν προς τα δεξιά και αριστερά και τι ρόλο παίζουν.

Observer

Και το συμπερασμα απο τον αξιο δημοσιογραφο: αφου δε θα συνεργαστει, οπως η Φωφη και το παλιο Πασοκ, με τη ΝΔ να τον παρει το Ποταμι τον Σταυρο!

ΜΑΚΡΑΚΗΣ

συμφωνώ με το άρθρο, από την υποψηφιότητά του, το είχα πει στους φίλους μου που ήθελαν να το ψηφίσουν, ότι, το "ΠΟΤΑΜΙ" σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα θα γίνει ένας ρηχός ξεροπόταμος γιατί ποτές του δεν είχε πολιτικό προσανατολισμό, απλά τον βάλανε τον άνθρωπο να το παίξει αρχηγός κόμματος με σπορτέξ.....πού πας ρε καραμήτρο:::

AΛΗΘΙΝΟΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΩΣΤΟ ,ΚΑΙ ΑΣ ΤΑ ΛΕΕΙ ΩΜΑ ΣΤΟΝ ..ΗΓΕΤΗ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΙΟΥ,ΠΟΥ ΑΠΟ ΠΟΤΑΜΙ ΗΔΗ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ..ΡΥΑΚΙ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΤΟΙΜΟ ΝΑ ΞΕΡΑΘΕΙ.ΕΝΑΣ ΗΓΕΤΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΗΣ,ΔΗΛ. ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ,ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ..ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ,ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ (ΜΕΣΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΤΑΜΙΣΙΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ ΟΤΙ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ..ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΕΣΗ ΣΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ)ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΑ ΞΕΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ,ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΜΕΣΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ,ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ,ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ(ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΤΑΜΙΣΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ..ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΑ)ΕΝΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΛΑΟΥ ,ΚΑΙ ΚΑΤ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΦΕΛΩΝ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΟΠΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΕΦΕΡΑΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΛΗΤΑΡΙΑ ΜΕ ΤΑ ΣΑΝΔΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΖΗΝ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ.ΦΑΝΤΑΣΘΕΙΤΕ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΝΑ ΕΒΓΑΙΝΕ ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΑΙΡΝΕ ΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩΦΘΑΛΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ(ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΟΥΣ)ΤΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΘΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΙ ΓΙΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ,ΑΥΤΟΙ ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΕΠΑΙΝΟΙ,ΕΝΩ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ..ΕΞΥΠΝΟΒΛΑΚΟΨΕΥΤΟΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΠΩΣ ΠΑΜΕ..Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ.

Τελικά του έκανε κακό

Το 18% που του έδιναν τα συστημικά γκάλοπ. Ο κόσμος θυμάται . Καταλαβαίνει. Δεν θέλει να τον εμπαίζουν.

....

Πετσί είναι αν έτσι νομίζετε κ. Μαρκόπουλε. Αλλά αν ο Θεοδωράκης επέλεγε συμπόρευση με Κυριάκο ο Θεοδωράκης δεν "θα ήταν τόσος". Καταλάβαμε μια θέση στα ψηφοδέλτια της ΝΔ περιμένει. Συνεχίστε.

ζερβός

ναί πέτσι είναι. Πέστα ρε πέτσα.

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία