Μια απίστευτη ιστορία από το παρελθόν του διηγήθηκε ο Σωτήρης Χατζάκης, αναφερόμενος σε μία πρώην σύντροφό του. Ο σκηνοθέτης έκλεψε τις εντυπώσεις στο τηλεπαιχνίδι «Τα τετράγωνα των αστέρων», το βράδυ του Σαββάτου 5 Ιουλίου, καθώς αποκάλυψε πως στο παρελθόν χρειάστηκε να επιστρατεύσει όλη του την υποκριτική τέχνη και μια… στολή λοχία, για να αποφύγει τον εξαγριωμένο σύζυγο της τότε συντρόφου του.
«Πριν από 200 χρόνια, όταν ήμουν νέος, είχα ερωτευτεί έναν άγγελο. Μία κοπέλα πάρα πολύ όμορφη και έξω και μέσα. Υπήρχε όμως ένα θέμα, ήταν παντρεμένη και μου είχε πει ότι είχε χωρίσει», εξήγησε ο Σωτήρης Χατζάκης.
Στη συνέχεια, περιέγραψε τι συνέβη. «Πάω σπίτι της στο Κολωνάκι, εγώ τότε έκανα γυρίσματα. Έκανα ένα έργο του Μανιώτη και ήμουν λοχίας. Είχα μαζί μου τα ρούχα από το γύρισμα και ένα ψεύτικο μουστάκι. Ανεβαίνω πάνω στην κοπέλα και ξαφνικά μου λέει "χάθηκα. Είναι ο άντρας μου κάτω, με τον εισαγγελέα και όλο το σόι του"», ανέφερε.
Δείτε το βίντεο
Όπως είπε παρακάτω, ακολούθησε πανικός, όμως το σχέδιό του πέτυχε. «Βγάζω τα ρούχα, φοράω τα στρατιωτικά, κολλάω και το μουστάκι. Βγαίνω, ανεβαίνω πάνω πάνω και κατεβαίνω αδιάφορος. Περνάω αδιάφορος μπροστά τους ντυμένος φαντάρος. Ο άντρας της με ήξερε, με είχε παρακολουθήσει. Με κοιτάει, δεν με αναγνωρίζει», συνέχισε ο ηθοποιός.
Η σκηνή ολοκληρώθηκε με τον ίδιο να τρέπεται σε φυγή με κάθε κινηματογραφικό τρόπο: «Βγαίνω στο Χίλτον, παίρνω ένα ταξί και του λέω "οδήγα και μην ρωτάς τίποτα. Είναι σκληρός ο πόλεμος και ο έρωτας"».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.