Όταν κατά την αναγγελία της σύνθεσης της φιλοξενούμενης Αθλέτικ Μπιλμπάο, ακούστηκε από τα μεγάφωνα το όνομα του Βαλβέρδε, όλο το “Estadi Cornellà-El Prat” σηκώθηκε στο πόδι για να χαρίσει το πιο θερμό του χειροκρότημα σ' έναν φίλο. Κι όταν εκείνος βγήκε στον αγωνιστικό χώρο, μέχρι και οι φωτογράφοι έσπευσαν να του σφίξουν το χέρι.
Έτσι, αντιμετωπίζεται ως επί τω πλείστον ο 49χρονος τεχνικός. Ξέρει να κερδίζει συμπάθειες, με το ήθος, την αξιοπρέπεια και την εργατικότητά του. Όχι, δεν είναι ο καλύτερος προπονητής του κόσμου, ούτε διατηρεί το... αλάθητο του Πάπα, όμως πρόκειται πέρα από κάθε αμφιβολία για έναν αληθινό τζέντλεμαν των γηπέδων.
Κάτι, που αποδείχτηκε και στην Ελλάδα, μιας και ήταν ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους του ποδοσφαίρου μας, που κατάφερε να κερδίσει τον καθολικό σεβασμό των Ελλήνων φιλάθλων. Και χθες, βίωσε για μία ακόμη φορά την αγάπη του κόσμου μιας ομάδας, με την οποία έχει ζήσει πολλά τόσο ως παίκτης, όσο και ως προπονητής.