Κρυολόγημα: Γιατί δεν έχουμε βρει ακόμα τη θεραπεία;

Πολιομυελίτιδα, ευλογιά, ηπατίτιδα Α και Β… Σοβαρές ασθένειες που η ανθρωπότητα τελικά αντιμετώπισε με άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο. Ακόμα και για τον ιό τη γρίπης, που έχει την ιδιότητα να μεταλλάσσεται κάθε χρόνο, υπάρχει εμβόλιο. Και όμως, δεν υπάρχει καμία θεραπεία για το κοινό κρυολόγημα.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι δε μπορούμε να κατηγορήσουμε την επιστημονική κοινότητα για έλλειψη προσπάθειας. Οι απόπειρες για την ανεύρεση θεραπείας για το κοινό κρυολόγημα ξεκίνησάν στη δεκαετία του 1950, λίγο μετά την ανακάλυψη της κύριας ομάδας παθογόνων οργανισμών – γνωστών ως ρινοϊών, στους οποίους οφείλεται έως και το 75% των κρυολογημάτων στους ενήλικες. Τότε ήταν, όμως, που οι επιστήμονες βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα ζήτημα που τους ταλαιπωρεί μέχρι και σήμερα. «Η μεγάλη πρόκληση σχετικά με τους ρινοϊούς είναι ο αριθμός των στελεχών που διαθέτουν», λέει ο Peter Barlow, ανοσολόγος στο πανεπιστήμιο Napier του Εδιμβούργου στη Σκωτία, ο οποίος εργάζεται πάνω σε μια θεραπεία για το κοινό κρυολόγημα.

Πιο αναλυτικά, τα διαφορετικά στελέχη – ή ορότυποι – ρινοϊών ξεπερνούν τα 160, πράγμα που σημαίνει ότι η θεραπεία του κρυολογήματος δεν έχει να κάνει τόσο με την αναζήτηση μιας λύσης για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα, όσο με τον σχεδιασμό ενός «κλειδιού» που θα ανοίγει εκατοντάδες διαφορετικές «πόρτες» ταυτόχρονα.

Η ανακάλυψη αυτών των στελεχών, που έγινε μέσα στη δεκαετία του ’90, θεωρήθηκε ένα πλήγμα για την τότε ανάπτυξη των εμβολίων. Με άλλα λόγια ομεγάλος αριθμός στελεχών του ιού του κοινού κρυολογήματος αποθάρρυνε πολλούς ειδικούς που ασχολούνταν με τα εμβόλια.