Μία διαδρομή στα πέτρινα χωριά της Μάνης

Το άγριο πέτρινο τοπίο της Μάνης έχει μια ολότελα δική του ομορφιά. Είναι ένας προορισμός που πρέπει να τον αφήσεις να σου δείξει το κάλλος του, θέλει μια ματιά παραπάνω για να δεις πως η πέτρα που αφθονεί στην περιοχή, έχει γίνει πυργόσπιτα, δρόμοι, μικρά γουστόζικα σπιτάκια, στιβαρές μάντρες, διακριτά σύνορα χωραφιών, διακοσμητικά και αρχοντόσπιτα, πως δηλαδή αυτό το «άγονο» υλικό έχει δημιουργήσει πλούτο.

 Αν είναι η πρώτη σας φορά στη Μάνη, θα ξεκινήσετε το ταξίδι σας από το μικροσκοπικό Λιμένι. Εκεί όπου μια χούφτα πέτρινα σπιτάκια ακουμπάνε στα νερά, στα νερά τα οποία έχουν ίσως το πιο αψεγάδιαστο τιρκουάζ χρώμα που έχετε δει, και που θα θέλετε να βουτήξετε κατευθείαν. Το σκηνικό συμπληρώνουν πλοκάμια από χταπόδια που λιάζονται στα σύρματα έξω από τα ταβερνάκια, χρωματιστές βουκαμβίλιες, γιασεμιά και φραγκοσυκιές. Εδώ δεν έχετε πολλά να κάνετε παρά μόνο να ρεμπελιάζετε στα βράχια μετά από τις βουτιές αλλά και στα ταβερνάκια με θέα θάλασσα και τσιπουράκι για παρέα. Επόμενη στάση πρέπει να είναι η Αρεόπολη, πέντε μόλις χιλιόμετρα μακριά από το Λιμένι. Και λέω πρέπει γιατί είναι ένας απίθανος οικισμός που σε ταξιδεύει αιώνες πίσω με το πρώτο βήμα. Στενά καλντερίμια, ψηλά «αυστηρά» πρυγόσπιτα το ένα δίπλα στο άλλο, χωρίς πολλά τερτίπια και τσακπινιές που δηλώνουν την αναγκαιότητα για προστασία αλλά και τα δύσκολα χρόνια του μεσαίωνα για τους κατοίκους. Σήμερα κάπως γλυκαίνει η όψη τους καθώς πολλά από αυτά στεγάζουν προσεγμένους ξενώνες, καφέ, εστιατόρια και μπαράκια. Θα σουλατσάρετε λοιπόν στα στενά της μικρής αυτής πόλης κάνοντας μια στάση στη μικρή διπλή εκκλησία του Αγίου Χαράλαμπου και της Παναγίτσας με τοιχογραφίες του 1869 στην είσοδο της Αρεόπολης αλλά και στον Πύργο Πικουλάκη, μια οχυρή μανιάτικη κατοικία, με πύργο το οποίο φιλοξενεί το Βυζαντινό Μουσείο Μάνης.

Διαβάστε περισσότερα στο Travel.gr