Μαρία-Ελένη Λυκουρέζου: «Διακοπές» στην καρέκλα του σκηνοθέτη

To να πετύχεις τη Μαρία-Ελένη Λυκουρέζου αυτή την εποχή είναι μάλλον θέμα τύχης, αφού ο χρόνος της αναλώνεται ολοκληρωτικά στην προετοιμασία της χορευτικής παράστασης «Inside Us» με την οποία κάνει το σκηνοθετικό ντεμπούτο της στη θεατρική σκηνή «Ζωή Λάσκαρη».
 Το φετινό καλοκαίρι για την κόρη του γνωστού ποινικολόγου και της μεγάλης κινηματογραφικής σταρ των 60s δεν είναι ίδιο με κανένα άλλο ως τώρα, αφού, όπως εξομολογείται, νιώθει για πρώτη φορά επαγγελματικά πλήρης και ευτυχισμένη που κατάφερε να βρει αυτό που πάντα ήθελε να κάνει. 


- Πώς προέκυψε η σκηνοθεσία στη ζωή σου;

Δεν είναι κάτι που αποφάσισα έτσι απλά. Το ερέθισμα μού δόθηκε πέρυσι, όταν σκηνοθέτησα και οργάνωσα την παρουσίαση του δίσκου του Μάκη Σούλη. Κάπως έτσι μου μπήκανε ιδέες. Ανέκαθεν μου άρεσε η οργάνωση, η μουσική και ο χορός. Αλλωστε μεγάλωσα μέσα στα θέατρα. Νιώθω πάρα πολύ οικεία σ’ αυτό το περιβάλλον. Οι περισσότερες παιδικές μνήμες μου είναι από καμαρίνια, θέατρα, παραστάσεις, ηθοποιούς, σκηνοθέτες. Οταν συναντήθηκαν οι δρόμοι μας με την Ελίνα Τσίμπρου, με την οποία κάνω μπαλέτο και σύγχρονο χορό, είπαμε να δημιουργήσουμε μια ομάδα σύγχρονου χορού. Να ανεβάζουμε παραστάσεις οι οποίες έχουν κάτι να μας δώσουν, πρώτα σε μας τις ίδιες και μετά σε όλους τους άλλους. Ετσι κι έγινε. Κάναμε οντισιόν και διαλέξαμε εννιά επαγγελματίες χορευτές. Μετά ο Μάνος Γεωργίου και ο Κώστας Καλλέργης μας έγραψαν τη μουσική και η ιδέα μας σιγά-σιγά άρχισε να παίρνει μορφή.

- Τι είδους παράσταση θα ανεβάσεις;
Είναι μια παράσταση σύγχρονου χορού. Εχει να κάνει με το συναίσθημα και τη λογική και το πώς ακροβατούμε μεταξύ αυτών των δύο στη ζωή μας. Πόσο ψαχνόμαστε για να εξελιχθούμε και τελικά πού καταλήγουμε. Αλλοι είμαστε περισσότερο συναισθηματικοί και άλλοι περισσότερο λογικοί. Ολο αυτό αποτυπώνεται μέσα από τον χορό, τη μουσική και μέσα από μια δική μου οπτική σκοπιά. Η ομάδα μας λέγεται Around Us και η παράσταση «Inside Us». Ο τίτλος της ομάδας έχει να κάνει με το τι συμβαίνει γύρω μας. Οι παραστάσεις μας θέλουμε να είναι βγαλμένες μέσα από τη ζωή, γι’ αυτό και η συγκεκριμένη παράσταση επικεντρώνεται στο μέσα μας, εξ ου και ο συγκεκριμένος τίτλος.




- Ο κόσμος του θεάματος είναι κάτι που σε ενδιέφερε ανέκαθεν;
Υπάρχει μέσα μου. Ανέκαθεν επηρεαζόμουν από τα καλλιτεχνικά. Ισως τόσα χρόνια να μην το έπαιρνα απόφαση για διάφορους λόγους. Νιώθω, όμως, πλέον έτοιμη να χαράξω τη δική μου πορεία και να αναζητήσω τη δική μου εξέλιξη μονάχα μέσα από δω. Κάποια στιγμή στη ζωή χρειάζεται να συνειδητοποιήσεις ότι είναι ώρα να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου.



- Το ότι η μητέρα σου είναι ηθοποιός έπαιξε ρόλο σ’ αυτή την επαγγελματική επιλογή σου; Πώς αντέδρασαν οι γονείς σου στην απόφασή σου αυτή; Οι γονείς μου με στήριζαν και θα με στηρίζουν σε ό,τι επιλέξω να κάνω. Είμαστε ομάδα, στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Είμαστε συνοδοιπόροι χωρίς να πιέζουμε και να κρίνουμε, χωρίς να επιβάλλουμε σε κανέναν τίποτα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη από αυτό.



- Μικρή με τι ήθελες να ασχοληθείς;
Με τα καλλιτεχνικά και μόνο.

- Το όνομα Λυκουρέζου είναι άσος στο μανίκι ή τίμημα;
Το Λυκουρέζου και το Λάσκαρη είναι μονάχα δύο επίθετα. Εγώ είμαι περήφανη για τη Ζωή και τον Αλέξανδρο. Μέσα σ’ αυτή την οικογένεια έμαθα να αγωνίζομαι - και αυτό κάνω. Το αν κάποια πόρτα ανοίξει πιο εύκολα δεν σημαίνει κιόλας ότι τα επίθετα αυτά και μόνο θα καταφέρουν να με κρατήσουν στη σκηνή, στο θέαμα ή αλλού. Είναι δικό μου θέμα τι θα κάνω μετά. Ισως κάποιοι να είμαστε πιο τυχεροί στο πόσο εύκολα μπαίνουμε κάπου, αλλά μέχρι εκεί.





- Νεαρή σε ηλικία, γυναίκα και σκηνοθέτης. Είναι δύσκολο;
Τίποτα δεν είναι δύσκολο αν το αγαπάς παρά πολύ και το κάνεις με την ψυχή σου. Και πάντα υπάρχει λύση. Πόσο βαρετό θα ήταν αν ήταν όλα εύκολα; Δεν θα μαθαίναμε τίποτα αν δεν βάζαμε το μυαλό μας να λειτουργήσει για να βρει λύσεις και να προχωρήσουμε. Δεν μου αρέσουν τα εύκολα και δεν επαναπαύομαι ποτέ. Με ιντριγκάρει το πρόβλημα γιατί ξέρω ότι ψάχνοντας τη λύση εξελίσσομαι.




- Η κρίση οδηγεί τον κόσμο στο καλό θέαμα;
Το θέαμα ποτέ δεν θα σταματήσει να υπάρχει. Ο κόσμος θέλει να βλέπει ωραία πράγματα, να ξεχνιέται. Λειτουργεί σαν βάλσαμο για τη σωτηρία της ψυχής.



- Σε τρομάζει η σημερινή οικονομική κατάσταση;
Το μόνο που με τρομάζει είναι ο φόβος του τρόμου. Πιο πολύ με τρομάζει που ο περισσότερος κόσμος δεν έχει παιδεία και αρχές.
Λέγοντας παιδεία δεν εννοώ τα πανεπιστήμια και τα πολλά πτυχία, αλλά αυτό που μαθαίνεις από την οικογένειά σου. Να σέβεσαι τους ανθρώπους, τα ζώα, τη φύση. Να μην πετάς σκουπίδια στον δρόμο, να βοηθάς εκεί που χρειάζεται χωρίς να το βροντοφωνάζεις, να μη χτυπάς και να βασανίζεις τα ζώα και τους ανθρώπους. Είναι τόσα πολλά που με θλίβουν που θα μπορούσα να μιλάω επί ώρες γι’ αυτά. Η παιδεία δυστυχώς δεν αποκτάται σε μεγάλη ηλικία, είναι κάτι που στο δίνουν οι γονείς σου, που το παίρνεις από το σπίτι σου.



- Με τι άλλο ασχολείσαι;
 Κάνω μπαλέτο και σύγχρονο χορό, γιόγκα, μου αρέσει να ακούω μουσική... Τα χόμπι αλλάζουν κιόλας καμιά φορά ανάλογα με τη φάση στην οποία βρίσκομαι. Οταν τίποτα δεν είναι στατικό γύρω μας πώς θα μπορούσα εγώ να μένω ίδια μια ζωή;



- Πώς συστήνεσαι επαγγελματικά: Φωτογράφος, ραδιοφωνική παραγωγός ή σκηνοθέτης;
Νιώθω πως βρήκα αυτό που πάντα ήθελα να κάνω, οπότε είναι άσκοπο να αναφέρεις επαγγέλματα που υπήρξαν για πολύ λίγο στη ζωή μου, όταν ακόμα ψαχνόμουν. Καταρχάς συστήνομαι ως Μαρία- Ελένη! Από κει και πέρα θα μου επιτρέψεις να απαντήσω σ’ αυτή την ερώτηση μετά την παράσταση. Πάντως η σκηνοθεσία και η παραγωγή είναι μέσα στα πλάνα μου. Πέρα από τη σκηνοθεσία, στη συγκεκριμένη παράσταση υπογράφω την παραγωγή αλλά και το κόνσεπτ.



- Εχεις άλλα επαγγελματικά όνειρα;
Με την Ελίνα κάνουμε διάφορες σκέψεις για επόμενες παραστάσεις. Ας κάνουμε, όμως, την αρχή με την πρώτη και όλα τα άλλα θα έρθουν.



- Ποιος από τους δύο γονείς σου είναι ο πιο αυστηρός κριτής σου και πώς μοιράζετε τον κοινό σας χρόνο;
Οπως ανέφερα και πριν, δεν κρίνουμε σ’ αυτή την οικογένεια. Μας αρέσει να περνάμε χρόνο μαζί απλά και οικογενειακά.