Ευγενής, έχοντας ανάγκη να μην κρύβει όσα νιώθει, ο ταλαντούχος ηθοποιός μιλά για όσα τον δίδαξαν ακόμα και οι πιο δύσκολες στιγμές του. Ο ίδιος άλλωστε θεωρεί πλέον δεδομένο ότι υπάρχει μια προδιαγεγραμμένη πορεία ζωής για κάθε άνθρωπο.
-
Βρίσκεσαι στη Θεσσαλονίκη όπου και πρόκειται να πρωταγωνιστήσεις με την Κοραλία Καράντη στην παράσταση «Το γλυκό πουλί της νιότης», που θα παρουσιαστεί στο Βασιλικό Θέατρο σε σκηνοθεσία του Βασίλη Νικολαΐδη.Είναι υπό την αιγίδα του Κρατικού Βορείου Ελλάδος.
Είμαι πολύ χαρούμενος. Είναι ένας ρόλος ζωής, ρεπερτορίου. Ο Τένεσι Ουίλιαμς είναι αγαπημένος μου συγγραφέας. Οι συνθήκες είναι ιδανικές. Με τον Βασίλη (Νικολαΐδη) δουλεύουμε για τρίτη φορά μαζί έπειτα από την «Ερωφίλη» και το «Αλίμονο στους νέους».
- Ουσιαστικά πριν από ενάμιση μήνα έκλεισε ο κύκλος του «Θα σε πάρω να φύγουμε» που έκανε τεράστια επιτυχία στο Badminton.
Στεναχωρήθηκα γιατί δεν συμβαίνει συχνά μια παράσταση να έχει τέτοια επιτυχία και συνάμα τόσο καλούς συνεργάτες. Υπήρχε πολλή αγάπη μεταξύ μας, χωρίς προστριβές. Το καλοκαίρι ακούγεται ότι θα πάμε περιοδεία. Οπότε βλέπω αυτό το διάστημα ως διάλειμμα, μέχρι να παρουσιάσουμε ξανά την παράσταση το καλοκαίρι.
- Εχεις βιώσει στην πορεία σου ίντριγκες;
Βέβαια. Εχω νιώσει πισώπλατα μαχαιρώματα. Ευθέως δεν μου έχει λεχθεί τίποτα. Εχει τύχει όμως να μάθω εκ των υστέρων διάφορα που γίνονταν πίσω από την πλάτη μου, στο παρασκήνιο.
- Σε στενοχωρεί όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο;
Στην αρχή στενοχωριόμουν πάρα πολύ. Ελεγα «τώρα ξεκίνησα, σε ποιον έχω κάνει κακό;». Απορούσα. Στην πορεία καταλαβαίνεις ότι τέτοιες συμπεριφορές είναι φυσικό επόμενο. Υπάρχουν κόμπλεξ και ζήλιες. Συμβαίνει. Ωστόσο δεν με στενοχωρεί πια.
- Εχεις κλάψει, έχεις ξεσπάσει για συμπεριφορές ανθρώπων γύρω σου;
Οχι. Δεν κλαίω καθόλου εύκολα στη ζωή μου. Είμαι ψύχραιμος άνθρωπος. Οσοι δεν με γνωρίζουν νομίζουν ότι είμαι μέχρι και αναίσθητος. Θέλω να είμαι ψύχραιμος σε καταστάσεις δύσκολες ή εξωφρενικές. Δεν ξεσπάω με αυτόν τον τρόπο, αλλά σκεπτόμενος θετικά ότι η αυριανή μέρα θα είναι καλύτερη από εκείνη όπου περνώ ένα πρόβλημα.
- Δεν πέφτεις ψυχολογικά;
Ολοι οι άνθρωποι πέφτουν ψυχολογικά. Καταφέρνω πια να ανέβω πολύ γρήγορα.
- Εχεις πέσει στα πατώματα; Εχεις πιάσει πάτο;
Παλαιότερα ναι. Μεγαλώνοντας ξέρω από πού να πιαστώ. Παίρνω θάρρος μέσα από τη φιλοσοφία ζωής μου.
- Ποια είναι η φιλοσοφία σου;
Οτι όλα γίνονται για κάποιον λόγο. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Χωρίς να είμαι μοιρολάτρης, θεωρώ ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη πορεία για κάθε άνθρωπο. Ακόμα και τα άσχημα έρχονται στη ζωή για καλό. Ακόμη και από τον θάνατο πρέπει κάτι να μάθεις.
- Ετυχε να βιώσεις τον θάνατο κοντινού σου προσώπου;
Ναι. Πριν από λίγους μήνες έχασα μια κοντινή μου φίλη. Ημουν μαζί της δέκα μήνες - όσο άντεξε. Κάθε βδομάδα πηγαίναμε στο νοσοκομείο για χημειοθεραπείες. Επεσα, έκλαψα, στεναχωρήθηκα, αλλά, σύμφωνα με τη φιλοσοφία μου που σου ανέφερα πριν, ήμουν πολύ πιο ψύχραιμος από άλλους ανθρώπους.
- Σοκαρίστηκες όταν έμαθες ότι έχει καρκίνο;
Ναι, μου κόπηκαν τα πόδια. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που πήγα με τον αδελφό της στο κέντρο διάγνωσης και μας είπαν ότι είναι στο πάγκρεας. Είπαμε ότι «δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό, αποκλείεται». Πάγωσε το κεφάλι μου και μετά σκέφτηκα: «Τι μας περιμένει τώρα;».
- Το ήξερε η φίλη σου;
Το κατάλαβε. Ηταν αισιόδοξη ότι θα το ξεπεράσει, αλλά δεν τα κατάφερε.
- Τι έμαθες από τον τρόπο που το διαχειρίστηκε;
Δεν είχε παραιτηθεί από τη ζωή. Μέχρι και τις τελευταίες της στιγμές ήθελε να αγοράζει παπούτσια, να βάφεται. Ηθελε να είναι όμορφη. Εμαθα ότι ακόμη και στον θάνατο μπορεί να είσαι δυνατός. Εχω πολύ καλή σχέση με τον θάνατο. Δεν τον φοβάμαι. Πιστεύω ότι μια ενέργεια ποτέ δεν χάνεται. Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει ο θάνατος. Συνεχίζουμε να υπάρχουμε με μια άλλη μορφή αλλά με την ίδια συνείδηση.
- Δήλωσες σε εβδομαδιαίο περιοδικό ότι έχεις βιώσει αστρικό ταξίδι...
Ναι. Πριν από επτά χρόνια. Αυτό ήταν ακόμη μία απόδειξη για μένα. Πήρα πολύ κουράγιο. Είδα τελείως διαφορετικά τα πράγματα γιατί ένιωσα πώς είναι να πεθαίνεις. Είναι τρομακτικό στην αρχή, αλλά ευχάριστο μετά.
- Πόσες φορές το βίωσες;
Μέσα σε έναν μήνα γύρω στις έξι με επτά φορές. Κάθε τρεις-τέσσερις ημέρες το αντιμετώπιζα. Οπως ξαφνικά ήρθε χωρίς να το προκαλέσω, έτσι ξαφνικά έφυγε.
- Το εξομολογήθηκες στους δικούς σου ανθρώπους;
Ρώτησα ανθρώπους που ξέρουν. Μου είπαν «δεν μπορούμε να σου απαντήσουμε ακριβώς γιατί συνέβη». Κάποιοι μου ανέφεραν ότι «έπρεπε να συμβεί για να δεις ότι υπάρχει και αυτό. Απασχολήσου, ψάξε». Τότε διάβασα πολύ αναφορικά με το γιατί είμαστε εδώ, τι κάνουμε, πώς ήρθαμε, τι είναι αυτό το παιχνίδι που παίζεται.
- Εχεις αισθανθεί ότι μπορεί να υπάρχει κάποιο πνεύμα γύρω σου;
Πολλές φορές Δεν έχω δει ποτέ τίποτα βέβαια, αλλά το νιώθω πολύ έντονα μερικές φορές, τόσο που όταν κοιτάω τηλεόραση, επειδή στη θέση του καναπέ που κάθομαι πίσω μου έχω διάδρομο που οδηγεί στην κουζίνα, έχω γυρίσει να δω ποιος με κοιτά ενώ είμαι μόνος μου στο σπίτι. Ωστόσο δεν δίνω σημασία.
- Δεν σου προκαλεί τρόμο η ιδέα του να δεις μια σκιά;
Σκιά έχω δει. Μορφή δεν έχω δει.
- Υπάρχει άνθρωπος που έχει δει μορφή και σ' το έχει πει;
Ναι. Εχω δύο φίλους του χώρου που έχουν δει κανονικά ένα παιδάκι να μπαίνει μέσα σε ένα δωμάτιο και να κάθεται στην καρέκλα. Επειδή ήταν εξοικειωμένοι δεν τρόμαξαν. Οπως ήρθε, έφυγε. Δεν μπορεί να σου κάνει τίποτα. Απλώς κάποιοι άνθρωποι είναι πιο ευαίσθητοι από άλλους. Μπορούν να δουν οντότητες που δονούνται σε πιο υψηλή συχνότητα από τον υλικό κόσμο. Το ότι δεν τις βλέπουμε δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν.
- Εχεις απωθημένα;
Οχι δεν έχω κανένα απωθημένο να με κατασπαράζει. Προσπαθώ να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου.
- Το έκανες πάντοτε αυτό;
Οχι.
- Πότε αποφάσισες να το πράξεις;
Οταν άρχισα να ασχολούμαι με όλη αυτή τη φιλοσοφία, όσο και αν σου φαίνεται παράξενο, έγινα καλύτερος άνθρωπος. Μαθαίνω να μην είμαι άπληστος. Ποτέ δεν θα μάθουμε εντελώς τον εαυτό μας. Πάντα μας εκπλήσσει. Αν αποφασίσεις να ψάξεις βαθιά μέσα σου, χωρίς να φοβάσαι τους δαίμονες που θα αντιμετωπίσεις, τότε ξεκινάς μια πολύ ενδιαφέρουσα πορεία.
- Ποιοι ήταν οι δικοί σου δαίμονες;
Παλαιότερα θύμωνα πολύ. Μάζευα μέσα μου πράγματα που με ενοχλούσαν, δεν τα έλεγα την ίδια στιγμή και έκανα μπαμ με μια ασήμαντη αιτία. Μπορούσα να ξεφτιλίσω έναν άνθρωπο πολύ άσχημα, να τον κάνω να πονέσει. Οσο τον έβλεπα να πονά δεν σταματούσα. Οσο ο άλλος δεν αντιδρούσε τόσο πιο πολύ τον πατούσα.
- Είχες βίαια ξεσπάσματα;
Δεν έχω παίξει ξύλο. Εχω ρίξει ένα χαστούκι. Αυτό βέβαια συνέβη παλιά. Δεν μου αρέσει η βία, δεν έχω παίξει ξύλο ποτέ, πέρα από το Δημοτικό μια φορά με έναν συμμαθητή μου που πήγε να με πνίξει.
- Πώς λειτουργείς στην ερωτική σου ζωή;
Μ’ αρέσει να διεκδικώ. Δεν μπορώ να ζω χωρίς φλερτ. Ακόμα και σχέση να έχω δεν γίνεται να μη φλερτάρω. Μου δίνει ζωή.
- Πάντοτε διεκδικούσες;
Οχι, ήμουν πολύ ντροπαλός παλιά. Μέσω αυτής της δουλειάς άλλαξα. Οταν έχεις μια καλή πορεία, αρχίζεις να πατάς στα πόδια σου. Απέκτησα την αυτοπεποίθηση που παλιότερα δεν είχα. Αυτό είχε αντίκτυπο και στις άλλες πτυχές της ζωής μου, όπως τα ερωτικά. Μπορούσα να διεκδικώ.
- Μέχρι ποια ηλικία δεν είχες αυτοπεποίθηση;
Μέχρι τα 25-26. Από μικρός δεν έμοιαζα με τα άλλα παιδάκια. Ημουν μοναχικός. Οταν οι άλλοι έπαιζαν, εγώ διάβαζα πιάνο ατέλειωτες ώρες για να κάνω το όνειρό μου πράξη. Αυτό είχε αντίκτυπο και στην κοινωνική μου ζωή.
- Πόσους μεγάλους έρωτες έχεις ζήσει;
Δύο και ήμουν δοσμένος ψυχή τε και σώματι. Τα δίνω όλα σε έναν μεγάλο έρωτα, χωρίς όμως αυτό να μου στερεί κάτι από την προσωπική μου ζωή.
- Εχεις απατήσει σε σχέσεις σου;
Το έχω κάνει ελάχιστες φορές, μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού.
- Αναγνωρίζεις τον μεγάλο έρωτα;
Οχι. Κανείς δεν τον αναγνωρίζει. Μπορεί να ξεγελαστείς και να νομίζεις ότι ζεις τον μεγάλο έρωτα.
- Σήμερα είσαι ερωτευμένος;
Εδώ και αρκετό καιρό.
- Συγκατοικείς;
Δεν μου αρέσει να συγκατοικώ. Μου αρέσει οι άνθρωποι να έχουν τον προσωπικό τους χώρο. Χαίρομαι ζευγάρια που παντρεύονται και επιλέγουν συνειδητά να ζουν σε διαφορετικά σπίτια. Σου δίνει ελευθερία και δεν σε πιέζει να είσαι με τον άνθρωπο που αγαπάς 24 ώρες το 24ωρο. Εγώ θα τρελαινόμουν.