H ξεχασμενη αξία της ταπεινότητας σε έναν κόσμο γεμάτο ξερόλες

Όταν ήμουν 19 ετών, ήμουν απόλυτα σίγουρη για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα. Αν με ρωτούσατε τότε, πίστευα πως ήξερα ό,τι χρειαζόταν να ξέρω, και δεν είχα καμία αμφιβολία για το πώς θα διαμορφωνόταν η ζωή μου στο μέλλον. Δύο δεκαετίες μετά, μία εκ των οποίων την πέρασα σε διάφορα θρανία μελετώντας ό,τι μπορούσα να πιάσω στα χέρια μου από Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού μέχρι βίντεο, μοντάζ και ταφικά έθιμα των Βίκινγκ, το μόνο που ξέρω είναι ότι ποτέ δεν θα ξέρω αρκετά. Και ότι το να έχω αμφιβολίες δεν είναι καθόλου κακό.

Διαβάστε τη συνέχεια στο marieclaire.gr