«Οι χημειοθεραπείες γίνονται κανονικά» απαντά το «Αττικόν» στην ΠΟΕΔΗΝ

Σε…παιχνίδι λέξεων επιδίδεται η διοίκηση του νοσοκομείου Αττικόν, προκειμένου να μην παραδεχθεί το πρόβλημα των ελλείψεων χρημάτων και συνεπώς και φαρμάκων για τους ογκολογικούς ασθενείς.

 «Οι θεραπείες των ασθενών εκτελούνται κανονικά, καθόσον το νοσοκομείο προμηθεύεται τα απαραίτητα φάρμακα κάνοντας χρήση του 40% του προϋπολογισμού του 2018» υποστηρίζει στην ανακοίνωση που υπογράφει ο διοικητής του νοσοκομείου κ. Κωνσταντίνος Δραγώνας, αποσιωπώντας ότι οι χημειοθεραπείες ακυρώθηκαν το προηγούμενο 15νθήμερο και πως ο προγραμματισμός τους δρομολογήθηκε με την εκταμίευση ποσού από τον προϋπολογισμό του 2018.


Προσπερνώντας με συνοπτικές διαδικασίες τις σοβαρές καταγγελίες της ΠΟΕΔΗΝ, που αφορούν καρκινοπαθείς και τη χορήγηση της θεραπείας τους, ο διοικητής σπεύδει μόνο να καταλογίσει ευθύνες στον πρόεδρο της Ομοσπονδίας για «σπουδή» και για «άγνοια».


Δείχνοντας προκλητική αδιαφορία για ένα τόσο σημαντικό θέμα, που σημειωτέον έχει ανακύψει τουλάχιστον άλλες δύο φορές μέσα στον προηγούμενο χρόνο με τους ογκολογικούς ασθενείς και τις χημειοθεραπείες τους, ο διοικητής δείχνει ότι δεν ενδιαφέρεται για ουσιαστικές απαντήσεις αλλά μόνο να «λογοδοτήσει» για λογαριασμό του αναπληρωτή υπουργού Υγείας κ. Παύλου Πολάκη και του πρωθυπουργού.

 «Δεν υφίσταται ανάγκη ούτε θα υπάρξει στο μέλλον θέμα συγγνώμης από τον αναπληρωτή υπουργό ή τον πρωθυπουργό» αναφέρει εμφατικά ο διοικητής, απαντώντας στα αιχμηρά σχόλια του προέδρου της ΠΟΕΔΗΝ, κ. Γιαννάκου πως «η πρωθυπουργός της Βρετανίας είχε ζητήσει συγγνώμη για την κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία. Αλλά μην περιμένετε συγγνώμη από τον κ. Πολάκη ή τον κ. Τσίπρα. Ακόμη κι αν ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα χρήματα για τις χημειοθεραπείες των ασθενών.

Ο ΠΟΕΔΗΝ κατήγγειλε νωρίτερα ότι το τελευταίο 15νθήμερο η ακύρωση των θεραπειών έχει γίνει καθημερινότητα στο συγκεκριμένο τμήμα. Το πρόβλημα δημιουργείται, λόγω έλλειψης ειδικών φαρμάκων που χορηγούνται σε συγκεκριμένες κατηγορίες κακοήθων νοσημάτων. Είναι προφανές, δε, πως η ακύρωση μιας προγραμματισμένης χημειοθεραπείας δεν είναι διόλου απλή υπόθεση, τόσο επί της ουσίας, δηλαδή της θεραπείας του ογκολογικού ασθενή, όσο και επί της διαδικασίας ιδίως μέσα στο δημόσιο σύστημα υγείας.