Ταφικός θάλαμος ήρωα των Φιλίππων... δείχνει κοινό θνητό στην Αμφίπολη!

Ταφικός θάλαμος ήρωα των Φιλίππων... δείχνει κοινό θνητό στην Αμφίπολη!

«Παρόμοια περίπτωση υπόγειας ταφής ''ήρωα'', των ελληνιστικών χρόνων, έχουμε και στους γειτονικούς Φιλίππους», γράφει το xronometro.com - Πού στηρίζεται το ρεπορτάζ  - Ανάλυση της ταφικής τελετουργίας ηρώων στα ελληνιστικά χρόνια
 

Το ταφικό μνημείο στο λόφο Καστά στην Αμφίπολη δεν έχει δώσει όλες τις απαντήσεις τόσο για την ταυτότητα του νεκρού όσο και για τις πολλές πρωτοτυπίες που διακρίνουν την κατασκευή του και φέρνει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη.

Νέο ρεπορτάζ από το xronometro.com, μέσω του οποίου αναλύεται η ταφική τελετουργία ηρώων στα ελληνιστικά χρόνια, αποκαλύπτει ότι  το μνημείο που ανασκάφτηκε στον τύμβο της Αμφίπολης, και συγκλόνισε όλη τη ανθρωπότητα λόγω της μοναδικότητάς του, πιθανότατα να είναι μνημείο 
αφηρωϊσμένου νεκρού, δηλαδή, θνητού στον οποίον αποδόθηκαν λατρευτικές τιμές από την κοινωνία της εποχής του.




Πού στηρίζεται το ρεπορτάζ

«Παρόμοια περίπτωση υπόγειας ταφής ''ήρωα'', των ελληνιστικών χρόνων, έχουμε και στους γειτονικούς Φιλίππους», γράφει το δημοσίευμα.

Και συνεχίζει:

«Η ύπαρξη του τάφου παραμένει άγνωστη στο ευρύ κοινό, αν και πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό μνημείο, το οποίο βρίσκεται κάτω από το συγκρότημα του Οκταγώνου, και αποκαλύφθηκε από την αρχαιολογική σκαπάνη του Δημήτρη Λαζαρίδη το 1964.

 Από το ελληνιστικό ταφικό ηρώο σώζεται σήμερα ο υπόγειος θάλαμος, και ένα τμήμα του κρηπιδώματος του ναόσχημου κτιρίου που υψώνονταν πάνω από τον καμαροσκέπαστο τάφο, σε τρείς μάλιστα βαθμίδες. Ο υπόγειος τάφος είναι ένας μονόχωρος ορθογώνιος χώρος με καμάρα στην οροφή και είσοδο στα νότια. Η μαρμάρινη θύρα του βρέθηκε ολόκληρη στη θέση της. Στο εσωτερικό του θαλάμου υπάρχουν πέντε κόγχες στους πλάγιους τοίχους και μια τράπεζα προσφορών στη βορειοανατολική γωνία, ενώ κάτω από το δάπεδο, η ανασκαφή αποκάλυψε ασύλητο κιβωτιόσχημο τάφο στο κέντρο του θαλάμου. Στην περίπτωση των Φιλίππων, στο κάλυμμα του τάφου σώζεται το όνομα του νεκρού, που ήταν «ΕΥΗΦΕΝΗΣ ΕΞΗΚΕΣΤΟΥ».

Πρέπει να σημειωθεί ότι είναι αξιοσημείωτη η εμφάνιση αυτού του ταφικού κτιρίου στο κέντρο της αρχαίας πόλης των Φιλίππων, αλλά και τα κοσμήματα και η νεαρή ηλικία του νεκρού. Μεταξύ των κοσμημάτων ήταν ένα χρυσό στεφάνι, ένα χρυσό διάδημα, και χρυσά επιρράμματα στα ρούχα του, τα οποία δείχνουν την επίσημη θέση του νεκρού στην αρχαία πόλη των Φιλίππων.


 
Στον τόμο «Φίλιπποι» του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, σημειώνεται ότι είναι πολύ πιθανό ο νεκρός να ταυτίζεται με τον Ευηφένη Εξηκέστου, ο οποίος σε επιγραφή των Φιλίππων εμφανίζεται ως μύστης των Καβειρίων μυστηρίων του ιερού της Σαμοθράκης.

Ο τάφος χρονολογείται στο 2ο αιώνα π.Χ. Ωστόσο, η λατρεία στο ταφικό ηρώο πρέπει να συνεχίστηκε και στη ρωμαϊκή εποχή και να μεταλλάχθηκε σε χριστιανική λατρεία στον 4ο – 5ο αιώνα μ.Χ. όπως προκύπτει από το σεβασμό με τον οποίο το κτίριο ουσιαστικά ενσωματώθηκε στον παλαιοχριστιανικό ναό, το γνωστό Οκτάγωνο των Φιλίππων». 

ΣΧΟΛΙΑ (23)

nikos

κοινος θνητος στους Φιλλιπους,στην Αμφιπολη... καποιοι ελληνες αρχαιολογοι (ειναι καποιος απο αυτους μη μισθοδοτουμενος απο το δημισιο?),καταθετουν την αποψη πως στην αρχαια Μακεδονια συνηθιζαν να βαζουν κοινους θνητους σε μεγαλοπρεπη μνημεια...προφανως τους βασιλεις,τους στατηγους και τους αριστοκρατες τους πεταγαν στο χωμα...πολλοι αριστερους τους βλεπω τους προγονους μου... υ.γ καποιουσ να τους μαζεψει(τα διπλωματα...)

Γιάννης Πανταζής

Η άλλη σκάβει με τα νύχια της και δεν λέει ότι είναι σίγουρη 100%. Ομως η καναπεδού δεν θυμάμαι και πως την λένε ακριβώς Παγγιάρα??? τέλος πάντων, αυτή λοιπόν ξέρει 100% ότι είναι σκελετός κοινού θνητού και όχι Θεού ή ημιθέου. Τι σου είναι η ζήλεια.......έχει σκάσει πολύς κόσμος που δεν είναι στη θέση της Περιστέρη......

Αγύριγο κεφάλι

Απελπιστείτε! Αγρότης (σκαφτιάς), από κει χάμω από το ... Σιδηρόκαστρο, είναι ο νεκρός της Αμφίπολης!.. Έτσι είπε η "Γελαδερή"! Η Αρχαιολόγος, ντε!..

Ανθρωποθυσίες στον αρχαίο τύμβο Κάστα;

Ο σκελετός που βρέθηκε διασκορπισμένος αλλά χωρίς κανένα αναγνωριστικό του ονόματος του, κτέρισμα η ταφικό αφιέρωμα γύρω του εντός και εκτός του τάφρου, είναι τυπική ανθρωποθυσία πιθανόν μεταγενέστερη στον θεό του κάτω κόσμου Πλούτωνα και την Περσεφόνη για καλή ευκαρπία της γής. Τα καβήρεια μυστήρια συνεχίστηκαν και επί των Ρωμαίων οπότε έγιναν κάποιες αναστηλώσεις ,μέχρι τον 6ο μ.Χ αιώνα όπότε δυνατός σεισμός κατέστρεψε τα τελευταία ιερά τους στην περιοχή της Μακεδονίας. Στα Καβήρεια μυστήρια στο χώρο του ναού, υπήρχαν δύο τάφροι, μία για τις αιματηρές θυσίες και μία για τις αναίμακτες . Η νεκρική θυσία (εναγισμός) στον Πάτροκλο: Στο κέντρο, η νεκρική πυρά. Στο αριστερό μέρος, ο Αχιλλέας θυσιάζει ένα γονατισμένο Τρώα αιχμάλωτο, ενώ πίσω του περιμένουν δεμένοι οι υπόλοιποι, συνολικά δώδεκα. Ο Αχιλλέας, σύμφωνα με το έπος, τους είχε αιχμαλωτίσει ειδικά για αυτήν τη θυσία. Η σκηνή βασίζεται στην περιγραφή της Ιλιάδας του Ομήρου. Πριν εκστρατεύσουν κατά των εχθρών, οι Έλληνες κάνουν ανθρωποθυσία""Τούς Ελληνας πρίν επί πολεμίους εξιέναι ανθρωποκτονείν."Διακρίνουμε δυο είδη ανθρωποθυσιών στην αρχαία Ελλάδα. Τις νεκρικές και τις αποτρεπτικές. Αποτρεπικές: Γίνονταν όταν κινδύνευε η πόλη ή ο στρατός, ο στόλος κλπ. Τότε θυσιάζονταν κάποιο αγνό και αγαπημένο άτομο,συνήθως η κόρη ή ο γιος του βασιλιά. Νεκρικές: Πίστευαν πως ο νεκρός πρέπει να "εναγίζεται" δηλ. να του παρέχονται σπονδές, θυσίες και τροφές. Αλλιώς, ο πεθαμένος θα εκδικείτο τους απογόνους του και όλη την πόλη . Η καλύτερη νεκρική θυσία ήταν το αίμα, και πάνω απ' όλα το ανθρώπινο." Ο Αλέξανδρος ο Μέγας όστις και την μεγάλην Αλεξάνδρειαν έκτισε, την πρώην λεγομένην κώμην Ρακούστιν. Ην αυτός εκάλεσεν εις ίδιον όνομα Αλεξάνδρειαν, θυσιάσας κόρην παρθένον, Μακεδονίαν παρ' αυτού κληθείσαν"Ι. Μαλάλας, "Χρονογραφία".Στη συνέχεια θυσίασε ολόκληρη φυλή για εξευμενισμό "εναγισμό" της ψυχής του νεκρού φίλου του Ηφαιστίωνα. (Πλούταρχος, Βίος Αλεξάνδρου, 72,3) ...έως εξ Αμμωνος ήλθε μαντεία τιμάν Ηφαιστίωνα και θύειν ως ήρωϊ παρακελεύουσα. του δε πένθους παρηγορία τω πολέμω χρώμενος ο Αλέξανδρος ώσπερ επί θήραν και κυνηγέσιον ανθρώπων εξήλθε και το Κοσσαίων έθνος κατεστρέφετο, πάντας ηβηδόν αποσφάττων, τούτο δ' Ηφαιστίωνος εναγισμός εκαλείτο .Δεν υπήρχε θέμα εκδίκησης, γιατί απλά ο Ηφαιστίων πέθανε από αρρώστια.Πριν την ναυμαχία της Σαλαμίνας, ο Θεμιστοκλής, απρόθυμα, λέει ο Πλούταρχος, θυσίασε τρεις νεαρούς Πέρσες αιχμαλώτους στον "Ωμηστή Διόνυσο" κατόπιν Συμβουλής του Μάντη Ευφραντίδη & απαίτησης όλου του λαού!

Παναγιώτης

Ήμαρτον, τι άλλο θα ακούσουμε! Γιατί δεν κρατάνε το στόμα κλειστό μέχρι να βγει το αποτέλεσμα; Γιατί είναι τόσο μα τόσο χοντροκομμένη και αντιεπαγγελματική η συμπεριφορά κάποιων "επιστημόνων"; Αηδία σκέτη!

Ελεονωρα

τι κριμα και εγω νομιζα οτι ηταν η γοργονα του μεγαλεξανδρου.....

Ε.Ε.Π

Υπάρχει ιστορική αναφορά για την προσφορά της βασίλισας της Αιγύπτου Αρσινόης στους Καβείρους θεούς ενός αφιερωματικού μνημείου με το μεγαλύτερο κυκλικό θόλο που βρέθηκε ποτέ στην Σαμοθράκη. Κάτι παρόμοιο υπάρχει και εδώ ( Αμφί-Πολις) .Ένα πανελλήνιο μνημείο πρός τιμή και εξευμενισμό του θεού του κάτω κόσμου Πλούτωνα (Διόνυσο Ζαγρέα) κεντρικό πρόσωπο της μυστικιστικής Καβείριας χθόνιας Λατρείας ( Ολυμπιάδα-Ιέρεια -Φίλιππος -Αλέξανδρος) . Θα δούμε ,όταν ολοκληρωθεί η ανασκαφή ,εντυπωσιακά δρώμενα της πλέον διαδεδομένης μυστικιστικής θρησκείας πανελλαδικά εκείνης της εποχής των Καβηρείων Μυστηρίων! Υπήρχαν δύο τάφροι στον χθόνιο καβηρειακό ναό. Συγκεκριμένα: Στον πρώτο τάφρο προσφέρονταν πάντα θυσίες αναίμακτες ( προσφορές καρπών -σιτηρών -μέλι -κρασί -λάδι) και στον δεύτερο θυσίες αιματηρές ( εναγισμοί) δηλ. ανθρωποθυσίες πρός εναγισμό της ψυχής στρατηγών- ηρώων όπως π.χ ο Ηφαιστίων. Αυτά καταδεικνύουν ο διάσπαρτος σκελετός - απομεινάρι ανθρωποθυσίας- και πιθανόν περισσότεροι που μέλλουν να αποκαλυφθούν..

νηρέας

Κοινός Θνητός α) --- Το 1937 ο γλύπτης Παναγιωτάκης αναστήλωσε από τα λείψανα τον Λέοντα της Αμφιπόλεως που είναι ανάλογος με τον λέοντα της Χαιρώνειας. .....ο Οσκαρ Μπρουνήρ υποστηρίζει στήθηκε εκεί για να τιμηθεί ο πιστός σύντροφος του Μ Α Λαομέδον του Παρίχου ..... β) Ο σεισμός της Αλεξάνδρειας έγινε το 1303μχ όχι 6ο αιώνα μχ . Γράφονται διάφορα από αρχαιολόγους που δεν στέκουν αναρωτιέμαι ... ?Ο Μακεδόνας στρατηλάτης φέρεται -- όχι επί πτερυγίων ανέμων -- αλλά γριφόνων. Μωσαικό δάπεδο μητροπόλεως Οτράντο.Βλέπε και γράψτε αν έχω δίκιο .

Δημήτρης

Μπορείς να γίνεις πιο σαφής; Είδα κάποιες φωτογραφίες του ψηφιδωτού του καθεδρικού του Ότραντο, που φτιάχτηκε τον 12ο αι. από τον Πανταλεόνε, έλληνα μοναχό. Ήταν πολύ μικρές και, αν αυτός που είδα είναι ο Αλέξανδρος, όντως κάθεται επί γριφόνων. Οι γρίφονες δεν ήταν Σφίγγες. Όμως τι θέλεις να πεις δεν κατάλαβα.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ_ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ

Δυστυχώς έχουμε πολύ χαμηλό επίπεδο σαν λαός.Κάνουμε υποδείξεις στους αρχαιολόγους.Γνωρίζουμε τα πάντα ενω κανεις μας δεν ειναι αρχαιολόγος.Χωρίς σπουδές ή με άσχτες με το αντικείμενο σπουδες απλού αει ή τει .Μιλάμε επί παντός επιστητού ανώνυμα κοκ. Γνωρίζουμε τα πάντα χωρίς να έχουμε διαβάσει 20-30 βιβλία επι του θέματος.Ειλικρινά δηλώνω πολύ απογοητευμένος.Αγαπητοί συμπατριώτες προλαβαίνουμε όλοι μας διαβάζοντας 1 (ένα),απλώς 1 βιβλίο την εβδομάδα σε ένα χρόνο από τώρα να έχουμε μια πιο ώριμη άποψη για τα πράγματα!!!!

νηρέας

Δεν ξέρω φίλε τι συμπέρασμα βγάζεις. Και εγώ απογοητευμένος διαβάζοντας ειδικούς .. Ο τάφος είναι Ρωμαικός .... είναι του Ηφαιστίωνα , θνητός ο νεκρός .κλπ Αν μας πούνε-- οι καλύτεροι τοξότες ήταν οι Σπαρτιάτες . Τότε , τι γνώμη θα έχεις ???

κληρονομικο χαρισμα

Τηλε αρχαιολογος καινουρια ειδικοτητα!!!να της δοθη αμεσα γραμμη 0800 800 800 φτου και βγαινω!

παλαγγιαρα

την πληρώνουμε την κυρια

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

Photo2

Πρεμιέρα στις 26 Οκτωβρίου, στο θέατρο Αλκμήνη - Τι δηλώνει ο συγγραφέας του έργου, Μυρώδης Αδαμίδης - Η ιστορία δύο γυναικών που ερωτεύτηκαν, δέθηκαν και βρέθηκαν αντιμέτωπες με την πραγματικότητα

israel_ekklisia

Η εκκλησία ανήκει στη βυζαντινή εποχή και εντοπίστηκε στους Αγίους Τόπους, κοντά στην Ιερουσαλήμ – Εντοπίστηκε επιγραφή που αφιερώνεται σε «ένδοξο μάρτυρα» που ωστόσο δεν κατονομάζεται 

ekati44

Ο αρχιμάστορας Σόλνες βρίσκεται στον κολοφώνα της καριέρας του και αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στη φιλοδοξία και την ευτυχία. Έχει περιχαρακωθεί στις ενοχές, στους φόβους και στα υπαρξιακά του αδιέξοδα