Ο Τούρκος τα θέλει όλα και δεν το κρύβει. Πάντα τα ήθελε. Και την Κύπρο και το Αιγαίο. Το προαναγγέλλει με τον χάρτη της “γαλάζιας πατρίδας” των 462.000τ.χιλ. Τα νησιά του βορειανατολικού Αιγίου, δικά του. Τα Δωδεκάνησα και αυτά δικά του. Είναι όμως και χουβαρντάς. Να του το αναγνωρίσουμε. Μας αφήνει τις Κυκλάδες
Στη δημόσια διαβούλευση των ημερών για τη δημόσια υγεία αυτής της χώρας ας καταθέσω και εγώ τη μικρή πρόσφατη εμπειρία μου.
Επειδή κινούμαστε στον αστερισμό των «μνημονιακών» υπογραφών που έβαλαν οι πολιτικοί αρχηγοί της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ θέτω ένα απλό ερώτημα στον πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Αλέξη Τσίπρα:
Η ώρα της αλήθειας και του λογαριασμού ήρθε… Η κάλπη. Για όλους και για όλα. Τρία δευτερόλεπτα όλα και όλα μέχρι να βάλεις το ψηφοδέλτιο στο φάκελο και να το ρίξεις. Τρία δευτερόλεπτα- μια ζωή ολόκληρη. Η ζωή μας. Το μέλλον του καθενός και το αύριο των αγαπημένων του. Ο Ελληνας θα εκφραστεί. Οπως γουστάρει ο ίδιος. Συμβατικά, αντισυμβατικά ή ακόμα και ακραία είναι δικαίωμά του. Κυρίαρχο λαό δεν τον ανέβαζαν, κυρίαρχο λαό δεν τον κατέβαζαν 35χρόνια οι σπουδαίοι πολιτικοί του; Ηρθε λοιπόν η στιγμή να δείξει ποιος είναι τελικά το αφεντικό σε αυτή την χώρα.
Πάσχα Ελλήνων ανέργων το φετινό. Με τα κόκκινα αυγά, το αρνάκι στις σούβλες, τα κοκορέτσια και τις λαδόκολλες, αλλά χωρίς δουλειά. Αν ένας αριθμός μπορεί να κάνει τη διαφορά σε μία χώρα τότε οι 1.084.668 άνεργοι Ελληνες δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Κάθε 24ωρο και 1.000 νέοι άνεργοι.
Αν υπήρχε λίγη τσίπα σε όσους μας έφτασαν ως εδώ θα είχαν περάσει μια θηλιά στο λαιμό τους και θα είχαν κρεμαστεί. Στο Σύνταγμα ή στο σπίτι τους είναι δικό τους θέμα. Έτσι αντρίκια, χωρίς πολλά λόγια. Όπως αυτοκτονούν κάθε μέρα οι ανώνυμοι φτωχοΈλληνες. Με τα «κοράκια» να έχουν πάθει υπερκόπωση από τα κηδειόχαρτα του μνημονίου και τα γυναικόπαιδα να αγκαλιάζουν μνήματα. Ένας λόγος συμπάθειας δεν βγήκε από τα χείλη σας. Πραγματικά ασύλληπτη ξεδιαντροπιά. Έχετε πάρει χαμπάρι τι γίνεται σε αυτή την χώρα; Ενοχές και τύψεις δεν συμπεριλαμβάνονται στα περισπούδαστα λεξιλόγιά σας. Ξέρετε, αυτά που μοστράρετε μπροστά στις κάμερες νομίζοντας ακόμα και τώρα πως μιλάτε σε αγράμματους και ηλίθιους…Πόσο γελιέστε.
«Να φύγετε όλοι σας»! Το σύνθημα της Αργεντινής της χρεοκοπίας που έγινε μύθος. Η απόλυτη οργή για τους πολιτικούς μέσα σε τέσσερις λέξεις. Σε τοίχους, σε πανό, σε κατσαρόλες, σε βραχνιασμένες φωνές. Que Se Vayan Todos, κύριοι. Είστε εθνικά επικίνδυνοι. Όλοι σας. Πληρώνουμε πολύ ακριβά την αποτυχία σας. Στο σταυροδρόμι επιβίωσης και ύπαρξης της Ελλάδας μια παρέα πολιτικών τα σκάτωσε. Εντελώς όμως. Ανεπάρκεια, ηλιθιότητα, αδράνεια, κακομοιριά, κουτοπονηριά, ψευτομαγκιές. Ο καθένας με το δικό του μερίδιο στην ευθύνη. Και η πόρτα της εξόδου άνοιξε. Κανένα χέρι να την κλείσει. Μπάζει από παντού.
Εξάσφαιρο περίστροφο μας κόλλησαν στον κρόταφο και μας διέταξαν να τραβήξουμε τη σκανδάλη. Η ζωή μας στη ρώσικη ρουλέτα. Κοροϊδεύοντας το θάνατο, προκαλώντας την τύχη. Έξι οι σφαίρες στη θαλάμη. Τα μυαλά μας σκορπισμένα στο πάτωμα. Η Ελλάδα σώθηκε. Οι αριθμοί της δεν χρεοκόπησαν. Δεν ζούμε για να δούμε το 8ο θαύμα. Πέσαμε στο πατριωτικό καθήκον. Πολεμήσαμε ηρωικά. Δοξάστε μας.
Εξευτέλισαν μία ολόκληρη χώρα. Ντρόπιασαν έναν περήφανο λαό. Διέλυσαν την κοινωνία. Καταστρέφουν την αγορά. Γκρεμίζουν ό,τι έχτισε ο καθένας με κόπο. Δεν πτοούνται όμως. Συνεχίζουν το «έργο» τους μέχρι ο Έλληνας να γονατίσει τελείως. Να σκύψει το κεφάλι, να φτύσει αίμα, να γίνει υπάκουος.
Τους ξέρουμε με τα μικρά τους ονόματα. Τους συναντάμε σε κάθε ελληνικό σπίτι. Όλες τις ώρες της μέρας. Συζητάμε για αυτούς συνεχώς. Σε κάθε οικογενειακή και φιλική συγκέντρωση. Στις χαρές και στις λύπες μας. Είναι οι δικοί μας άνθρωποι…
Καλήν εσπέραν άρχοντες… Άρχοντες μιας χώρας που αντί να περιμένει τη Γέννηση στην Φάτνη ανεβαίνει Γολγοθά για να σταυρωθεί.
Η Ελλάδα αλλάζει. Η καθημερινότητα των πολιτών της αλλάζει και αυτή δραματικά. Κατοχικές εικόνες πείνας και εξαθλίωσης γίνονται μέρος της ελληνικής πραγματικότητας. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια τσαλακώνεται. Παιδιά λιποθυμούν στα σχολεία από υποσιτισμό. Τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα του κόσμου κάνουν θέμα τους τούς Έλληνες νεοάστεγους.
Όταν πέφτει το σκοτάδι μια άλλη Ελλάδα στρώνει κρεβάτι στους δρόμους της Αθήνας. Ξύλινα παγκάκια, υγρά υπόγεια, σκισμένα χαρτόκουτα στεγάζουν τα όνειρα μιας νέας κοινωνικής ομάδας.
Αν θέλουμε να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας πρέπει να δούμε καθαρά τι συμβαίνει γύρω μας. Θέλουμε δεν θέλουμε η διαδικασία εξόδου της χώρας μας από το ευρώ έχει ήδη ξεκινήσει. Η αλήθεια είναι ότι βρισκόμαστε με το ένα πόδι εκτός του ενιαίου νομίσματος, με την άγρυπνη φροντίδα βέβαια της αγαπημένης μας Ανκελα αλλά και με δικές μας «ευρεσιτεχνίες». Από την άλλη, τα «πονταρίσματα» των διεθνών κερδοσκόπων δεν είναι πλέον αν η Ελλάδα πάει τελικά στη δραχμή αλλά αν ολόκληρη η Ευρώπη φύγει από το ευρώ.
Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή, σε γνωρίζω από την όψη που με βιά μετράει τη γη. Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!
Ζούμε πραγματικά ιστορικές στιγμές εθνικής υπερηφάνειας. Ο Έλληνας πρωθυπουργός στέλνει γράμμα στην Κριστίν Λαγκάρντ προσπαθώντας να την πείσει ότι από εδώ και στο εξής η κυβέρνησή του θα είναι συνεπής στις υποχρεώσεις που ανέλαβε.
Τα ψέματα τελείωσαν. Τελείωσαν τα αστεία και τα παιχνιδάκια. Η χώρα διαλύεται, η κοινωνία δεν αντέχει άλλο και οι πολιτικοί στην κοσμάρα τους. Πολίτες και πολιτικό προσωπικό εκπέμπουν σε εντελώς διαφορετικές συχνότητες. Έχουν άλλες προτεραιότητες, διαφορετικές ανησυχίες. Το πολιτικό κόστος και τα προσωπικά μικροσυμφέροντα κινούν τα νήματα ακόμα και την ύστατη στιγμή που ράβεται στον Έλληνα κουστούμι πείνας και ταπείνωσης.
Το πράγμα είναι απλό και δεν χρειάζεται να το κουράζουμε άλλο. Σε αυτή τη χώρα φορολογήθηκε κυριολεκτικά ό,τι κολυμπάει, ό, τι περπατάει και ό, τι πετάει αλλά το «μαχαίρι δεν μπήκε στο κόκαλο».
Σβήνει κεράκια το ΠΑΣΟΚ και σε ένα μήνα έχει γενέθλια και η Νέα Δημοκρατία
Τέτοιες μέρες πριν από τέσσερα χρόνια ακριβώς 70 συνάνθρωποί μας έχαναν τη ζωή τους στις φλόγες της μεγαλύτερης οικολογικής καταστροφής στη σύγχρονη ιστορία της χώρας. Ενας ολόκληρος νομός, ο νομός Ηλείας, εξαφανιζόταν από το χάρτη και δύο χωριά του, η Αρτέμιδα και η Μάκιστος, γίνονταν συνώνυμα της απόλυτης τραγωδίας.
Την περασμένη εβδομάδα ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος επενδυτής, Ουόρεν Μπάφετ, κάλεσε τους «υπερπλούσιους» συμπατριώτες του να βοηθήσουν τις ΗΠΑ να ξεπεράσουν την κρίση χρέους που αντιμετωπίζουν πληρώνοντας περισσότερους φόρους.
Από το να ψάχνουμε τη σωτηρία της χώρας στην φορολόγηση του πιτόγυρου του Ελληνα μήπως να βάζαμε τον Μιχάλη Χριστοφοράκο να μας κάνει τη «δουλειά» με τους Γερμανούς; Αν είναι δηλαδή να κόψουμε ακόμα και το σουβλάκι στον Ελληνα για να πείσουμε την Καγκελάριο, Ανκελα Μέρκελ, ότι αυτός ο λαός δίνει την έσχατη μάχη της σωτηρίας του προτιμότερο είναι να κάνουμε κάτι άλλο.
«Αφού τους ψηφίζουμε, καλά μας κάνουν». Η έκφραση αυτή που υποδηλώνει ταυτόχρονα αγανάκτηση και αυτοκριτική μονοπωλεί τις συζητήσεις των πολιτών που βλέπουν την καθημερινότητά τους να δυσκολεύει αφόρητα από την εφιαλτική οικονομική πραγματικότητα.
Αύξηση της ανεργίας και έξαρση της εγκληματικότητας απειλούν πλέον ευθέως, όχι μόνο τη συνοχή, αλλά και την επιβίωση της ελληνικής κοινωνίας, την ίδια στιγμή που η σωτηρία της εθνικής μας οικονομίας έχει μπει στη «ζυγαριά» των ισχυρών της Ευρώπης. Η πρόσφατη δημοσιοποίηση των ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών των συγκεκριμένων δεικτών έρχεται να επιβεβαιώσει και σε αριθμούς την καθημερινότητα που βιώνει ο Ελληνας.
