Δημήτρης Δανίκας

Η «Ομικρον» με ήπια συμπτώματα. Όμως δεν ξέρεις. Τι δεν ξέρω; Μπορεί να νοσήσεις. Βαριά. Μα πως; Εξαρτάται από την ηλικία και από την υγεία σου. Ωχ!

Κι αν ναι; Ε τότε άσε καλύτερα. Μα έχω εμβολιαστεί. Και μάλιστα τρεις φορές. Όλα είναι σχετικά. Σχετικά ήπια η «Ομικρον». Σχετικά ήπια θα την περάσεις. Σχετικά σε προστατεύουν οι τρεις δόσεις εμβολιασμού. Σχετικά δεν θα διασωληνωθείς. Σχετικά δεν θα καταλήξεις. Σχετικά κανείς δεν ξέρει

Τι δεν ξέρει; Αν η «Ομικρον» είναι μια μετάλλαξη ήπιων και χαμηλών τόνων. Ακόμα ερευνάται. Ακόμα η συντριπτική πλειοψηφία της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας να εκφέρει σίγουρη και τεκμηριωμένη γνώμη. Ακόμα το μελετάνε. Ακόμα το εξετάζουν. Ακόμα σε τίποτα οριστικό δεν έχουν καταλήξει

Δηλαδή; Δηλαδή ο Φάουτσι μας συμβουλεύει να αποφύγουμε πρωτοχρονιάτικα ρεβεγιόν και άλλα τέτοια ξεσαλώματα. Κάτι ξέρει

Μα αν είναι έτσι τότε η κυβέρνηση δεν θα έπρεπε από πριν όλα τα ψυχαγωγικά και άλλα τέτοια, ιδιαιτέρως τις πίστες, να τις είχε κλείσει; Τι περιμένει; Όταν τα κρούσματα θα ξεπερνούν, ημερησίως, τις δεκάδες χιλιάδες; Όταν τα νοσοκομεία θα έχουν φρακάρει; Όταν ακόμα και οι ιδιωτικές θα έχουν λυγίσει; Όταν ακόμα και τα ράντζα θα έχουν πλημμυρίσει; Και όταν αυτός ο έρμος τόπος θα έχει μετατραπεί όπως το Μπέργκαμο την Ανοιξη του 2000; Τότε; Πολύ αργά

Μα οι επιχειρήσεις θα χάσουν λεφτά. Η οικονομική ζημιά θα είναι μεγάλη. Πολλοί μικρομεσαίοι θα κατεβάσουν ρολά. Ολοι και όλα μεταξύ τρέλα και χρεοκοπίας. Τι να γίνει; Κάτι πρέπει επιτέλους να γίνει. Όπως ας πούμε η προσωπική ευθύνη του καθενός. Μπα η ιδέα σου είναι. Δεν βλέπει όλα αυτά τα κρούσματα από την πανδημία παράνοιας; Αντε βγάλε άκρη

Μα θα έπρεπε ο εμβολιασμός να είχε γίνει υποχρεωτικός. Για όλους. Δεν έχεις εμβολιαστεί; Δεν μπαίνεις στο λεωφορείο. Κάπως έτσι. Μα αυτό που λες ακούγεται αυταρχικό, δικτατορικό, σχεδόν φασιστικό. Μπορεί, αλλά έκτακτες πρωτοφανείς περιστάσεις, έκτακτα μέτρα

Μα δεν συμφωνούν όλα τα κόμματα. Η αντιπολίτευση θα αρπάξει την ευκαιρία να πει τα δικά της. Οι καταγγελίες θα πέφτουν σύννεφο. Ωραία λοιπόν. Πρόσεξε τώρα τι θα συμβεί στην εφιαλτική περίπτωση που το δημόσιο σύστημα Υγείας θα γκρεμιστεί. Τότε θα δεις μια κατρακύλα που ούτε στους χειρότερους εφιάλτες σου έχεις ονειρευτεί. Τότε θα είναι αργά. Too Late!

Επομένως που καταλήγουμε; Στο τίποτα; Στη σύγχυση; Στο εκκρεμές; Στη συμφιλίωση με τον τρόμο και την επερχόμενη λαίλαπα; Στο «αν είναι να ρθει ας έρθει»; Παραδομένοι; Με τα χέρια ψηλά; Όπως οι μελλοθάνατοι εκτελεσμένοι;

Ένα πράγμα έχω να πω. Ο καθένας πορεύεται σύμφωνα με τον χαρακτήρα του, την προσωπικότητά του, τη λογική του και τα κριτήριά του. Δηλαδή τα ακυρώνω όλα, δεν πάω πουθενά, δεν κάνω ρεβεγιόν, δεν πάω σε πίστες, δεν ξεσαλώνω, δεν θα εκτεθώ. Και από εκεί και πέρα περιμένω να δω. Θεέ μου όλοι μα όλοι τελειωμένοι; Σε τρεις μήνες θα ξέρω και τότε θα σου πω. Μέχρι τότε να προσέχεις. Αυτό μόνο έχω να σου πω!