Αποστολία Ζώη: Ο θάνατος των γονιών μου άλλαξε όλη μου τη ζωή, δεν μπορούσα να συλλάβω ότι δεν έσωσα τη μητέρα μου

Όλη η ζωή της Αποστολίας Ζώη άλλαξε με τον θάνατο των γονιών της, όπως εξομολογήθηκε η ίδια. Η τραγουδίστρια ανέφερε πως της πήρε πολύ χρόνο για να μπορέσει να επανέλθει μετά την απώλειά τους, ιδιαίτερα μετά από εκείνη της μητέρας της, καθώς δεν μπορούσε να συλλάβει ότι δεν την έσωσε.

Η τραγουδίστρια δήλωσε στην εκπομπή «Super Κατερίνα» την Τρίτη 30 Ιουνίου πως είχε ένα άσχημο προαίσθημα πριν φύγουν από τη ζωή και ένιωθε πως δεν είχε περάσει όσο χρόνο θα ήθελε μαζί τους: «Εμένα μου άλλαξε όλη τη ζωή η απώλεια. Ήταν ο μεγαλύτερός μου φόβος. Όταν με ρωτούσαν “ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;”, έλεγα "η απώλεια". Δεν ξέρω, δεν μπορώ να “χάσω” κανέναν. Ήμουν δεμένη με τους γονείς μου. Είναι μερικές φορές είναι σαν να έχω πολλά προαισθήματα ως άνθρωπος. Τα τελευταία χρόνια πριν “φύγουν” οι γονείς μου -καλά για τον πατέρα μου δεν το περίμενα καθόλου- σκεφτόμουν "πω πω ρε συ, έχω φύγει πολύ μικρή από το σπίτι". Έφυγα 14 από το σπίτι λόγω πρωταθλητισμού. Και είναι τα χρόνια που αρχίζει και μεστώνει ένα παιδικό μυαλό και μπορείς να κάνεις άλλες συζητήσεις με τους γονείς σου. Εγώ είχα ήδη φύγει και έλεγα "Πω πω, δεν έχω προλάβει να κάνω συζητήσεις μαζί τους”. Και εντωμεταξύ οι άνθρωποι ήταν τότε ξέρω 'γω 65. Δεν σκέφτεσαι στα 65 των γονιών σου ότι “κάτσε δεν έχω προλάβει να κάνω συζητήσεις”. Και έλεγα "Γιατί σκέφτεσαι έτσι; Μα έχεις χρόνο, δεν μπορεί να μην έχεις χρόνο μαζί τους". Είχα ένα προαίσθημα», είπε.

Έπειτα, η Αποστολία Ζώη πρόσθεσε πως παρόλα αυτά, προσπάθησε να σκέφτεται θετικά: «Και κάθε φορά που πήγαινα στο Βόλο να τους δω, κάθε φορά ήθελα να πιάσω όλες αυτές τις συζητήσεις και ξέρεις... σε παρασέρνει η καθημερινότητα και δεν γινόταν. Έφευγα από εκεί και ένιωθα τύψεις. Και να μετά που, μετά από λίγα χρόνια, έγινε αυτό. Μου άλλαξε τη ζωή, όπως σου αλλάζει κάθε τι μεγάλο, σε αλλαγή μεγάλο, αλλά πάντα, μα πάντα, βρίσκω το θετικό», ανέφερε.


Δείτε το βίντεο


Όπως επισήμανε, δυσκολεύτηκε πολύ όταν έχασε τη μητέρα της, αλλά στην πορεία κατάλαβε πως η απώλεια αυτή την έφερε πιο κοντά με τον πατέρα της: «Με την απώλεια της μητέρας μου μου πήρε καιρό. Δεν μπορούσα να συλλάβω ότι δεν μπόρεσα να τη βοηθήσω, δηλαδή να τη σώσω, που δεν είχε λογική αυτό μέσα στο κεφάλι μου. Το ήξερα ότι δεν είναι λογικό αλλά έτσι ένιωθα μέσα μου. Αυτό μου πήρε πάρα πολύ καιρό, αλλά όταν στάθηκα στο θετικό του, ότι με αυτόν τον τρόπο ήρθαμε πολύ πιο κοντά με τον πατέρα μου, περάσαμε εξαιρετικά ποιοτικό χρόνο τα τελευταία χρόνια, είπα "ναι, μάλλον γι’ αυτό έπρεπε να γίνει αυτό". Γιατί είχε δημιουργηθεί και μια εικόνα για τον μπαμπά μου ότι είναι πάρα πολύ αυστηρός και κατά καιρούς αισθανόμουν ότι είναι ο πιο ανοιχτός άνθρωπος του κόσμου. Αλλά υπήρχε μια προστασία και ένα έτσι πέπλο από τη μητέρα μου, οπότε όταν έφυγε η μητέρα μου βρήκα το θετικό ότι μίλησα πολύ περισσότερο με τον μπαμπά μου και στάθηκα σ’ αυτό. Ένα αν βρεις θετικό, μπορείς να κάνεις πολύ όμορφες σκέψεις και να αρχίσεις να ξεπερνάς πράγματα με ωραίο τρόπο. Θέλει χρόνο όμως και δεν πρέπει να το πιέζεις, για μένα. Δεν πίεσα "α, τώρα δεν είμαι καλά πρέπει να γίνω". Όχι, παιδιά, δεν γίνεται να γίνεις καλά», είπε.

Η Αποστολία Ζώη, κλείνοντας, τόνισε πως είναι πολύ ευγνώμων που μπόρεσε τελικά να συζητήσει με τους γονείς της όλα όσα ήθελε πριν τους χάσει: «Χρειάζεται να περάσεις όλα τα στάδια. Εγώ άφησα όλα τα στάδια να συμβούν και ήμουν πολύ πιο προετοιμασμένη για το θέμα του πατέρα μου, το οποίο ήταν σαρωτικό, γιατί είναι διαφορετικό το να είσαι ορφανή μετά. Αλλά βρίσκεις πάντα θετικό, βρίσκεις πάντα θετικό και ευτυχώς είχα την πολυτέλεια να τα πω όλα μαζί τους. Τα συζήτησα όλα και είμαι πολύ ήρεμη με αυτό», σημείωσε.