Με τα περιστατικά βίας εναντίον των ομοφυλόφιλων να γίνονται όλα και συχνότερα, αλλά και με αφορμή την επίθεση που δέχτηκε ένα queer άτομο στον σταθμό του ΗΣΑΠ μέσα στο Σαββατοκύριακο, ο Γιάννης Κατινάκηςεξέφρασε την άποψή του για τη σύγχρονη κοινωνία, ενώ περιέγραψε και τις δικές του εμπειρίες ως ανοιχτά ομοφυλόφιλος.
Μιλώντας στην εκπομπή Super Κατερίνα, σχολίασε την πρόσφατη επίθεση, καταθέτοντας και μια προσωπική του μαρτυρία, η οποία ευτυχώς δεν οδήγησε σε σωματική κακοποίηση, αλλά άφησε βαθιά χαραγμένο μέσα του τον φόβο.
Ο κωμικός και ραδιοφωνικός παραγωγός δήλωσε αρχικά: «Δεχόμαστε έναν καθημερινό πόλεμο, τη στέρηση της ελευθερίας μας. Βιώνουμε τον φόβο και κάποια στιγμή ξεχειλίζει το ποτήρι της υπομονής και της αντοχής. Δεν μπορείς να είσαι πάντα δυνατός και γενναίος και να ασκήσεις το πιο απλό δικαίωμα, που είναι να ζεις και να περπατάς στον δρόμο ελεύθερα».
Δείτε το βίντεο
Στη συνέχεια, ο Γιάννης Κατινάκης θυμήθηκε τα νεανικά του χρόνια, όταν μετακινούνταν κυρίως με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και όπως ανέφερε: «Ευτυχώς, δεν είχα βιώσει σωματική βία, αλλά πάρα πολλές απειλές, λεκτική βία. Κάθε φορά που έμπαινα στο τρένο, έπαιρνα μια βαθιά ανάσα και έλεγα "μακάρι να βγω ασφαλής"».
Ακόμα και σήμερα, όπως είπε, ο φόβος δεν έχει εκλείψει από την καθημερινότητά του. «Εξακολουθώ να βιώνω φόβο στον δρόμο. Θυμάμαι παλιά στο τρένο, πριν καμιά 10ετία, καθόμουν στη γαλαρία πίσω-πίσω και ήρθαν και έκατσαν απέναντί μου κάποιοι τύποι. Θυμάμαι που έλεγαν χαρακτηριστικά "να τον βγάλουμε έξω στην επόμενη στάση να τον σκοτώσουμε;". Δεν ξέρεις αν αυτό το λένε στα σοβαρά ή αν είναι μια καφρίλα», περιέγραψε.
Κλείνοντας, έστειλε το δικό του μήνυμα σε όσους βρίσκονται σε αντίστοιχη θέση: «Το διαχειρίζομαι κι αυτό συνιστώ και στα παιδιά που το βιώνουν. Να διώξεις από πάνω σου την ενοχή, να κατανοήσεις βαθιά ότι δεν έχεις καμία ευθύνη στα ζωώδη ένστικτα του κάθε ανθρώπου».
Με στρατηγικό όραμα και σταθερά ανοδική πορεία, ο Όμιλος Revoil κινείται ταυτόχρονα σε τρεις διαφορετικούς αλλά συμπληρωματικούς άξονες που έχουν ως κοινό σημείο αναφοράς την ενέργεια.
Η αυτοκίνηση αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Όμως η μεγαλύτερη επανάσταση δεν είναι ένα καλύτερο αυτοκίνητο αλλά ένας κόσμος που το χρειάζεται λιγότερο. Και εντελώς διαφορετικό.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.