Η Καναδική εταιρεία «Nautilus Minerals» σε συνεργασία με το κράτος της Παπούα - Νέας Γουινέας συμφώνησαν να γίνει πραγματικότητα η πιο απίθανη εξόρυξη μετάλλων που έχει συμβεί ποτέ
Χρυσό από τον πυθμένα της θάλασσας θα ξεκινήσει να εξορύσσει μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια καναδική εταιρεία, μετά από συμφωνία με την κυβέρνηση της Παπούα - Νέας Γουινέας.
Πριν από 24 χρόνια η εταιρεία «Nautilus Minerals» πραγματοποίησε έρευνα και ανακάλυψε ότι ο βυθός της θάλασσας στη συγκεκριμένη περιοχή είναι πλούσιος σε πολύτιμα μέταλλα όπως χρυσός, ασήμι και χαλκός.
Από τότς η εταιρεία έχει επιδοθεί σε... αγώνα δρόμου για να καταφέρει να φτάσει σε συμφωνία με την κυβέρνηση της χώρας και να μπορέσει να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα που βρίσκονται σε βάθος 1500 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.
«Πήρε πάρα πολλά χρόνια αλλά επιτέλους όλοι είναι ευχαριστημένοι» ανέφερε ο Μαίκ Τζόνστον, διευθύνων σύμβουλος της καναδικής εταιρείας.
Κλείσιμο
Η τελική συμφωνία προβλέπει πως η κυβέρνηση της Παπούα - Νέας Γουινέας θα λάβει το 15% των μετοχών του υποθαλάσσιου ορυχείου αφού πρώτα καταβάλει 120 εκατομμύρια δολάρια.
«Υπήρχε πάντα υποστήριξη γι' αυτό το εγχείρημα. Είναι πολύ ελκυστικό, καθώς θα εξελιχθεί σε σημαντική πηγή εσόδων για την περιοχή» συμπλήρωσε ο Τζόνστον.
Το ορυχείο θα κατασκευαστεί κοντά σε μια περιοχή με υδροθερμικές πηγές. Σε αυτό το σημείο, το εξαιρετικά όξινο νερό των πηγών συναντά το παγωμένο και αλκαλικό θαλασσινό νερό, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μέταλλα σε υψηλές συγκεντρώσεις.
Παρότι οι δυο πλευρές είναι ευχαριστημένες με τους όρους της συμφωνίας, δεν ισχύει το ίδιο και για τις περιβαλλοντολογικές οργανώσεις που ανησυχούν για το θαλάσσιο οικοσύστημα.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.