Κυρά Παναγιά: Ανάμεσα στο βαθύ μπλε του βορείου Αιγαίου και στο γαλάζιο του ουρανού

Σε αρκετά δημοσιεύματα, αλλά και σε ιστότοπους με πληροφοριακό ή εγκυκλοπαιδικό χαρακτήρα, η Κυρά Παναγιά χαρακτηρίζεται συνήθως ως «ερημονήσι». Ή, πιο συγκεκριμένα, ως το μεγαλύτερο από τα ερημονήσια των Βορείων Σποράδων, όσα απαρτίζουν το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλόννησου: ένα από τα σπουδαιότερα καταφύγια για τη διάσημη μεσογειακή φώκια μονάχους μονάχους, η οποία απειλείται με εξαφάνιση.

Αυτό, ωστόσο, δεν είναι ακριβές. Η Κυρά Παναγιά μπορεί να μην έχει οικισμούς και οργανωμένη κοινοτική ζωή, αλλά δεν είναι και ακατοίκητη –όπως θα περίμενε κανείς διαβάζοντας για ένα «ερημονήσι». Ως το 2001, μάλιστα, κατέγραφε 10 κατοίκους στις επίσημες απογραφές. Στις δικές μας ημέρες, βέβαια, τα πράγματα έχουν πέσει κάτω από ένα τέτοιο, διψήφιο νούμερο. Παρά ταύτα, ακόμα και στην πιο πρόσφατη απογραφή (2021) το νησί κατέγραψε 3 μόνιμους κατοίκους: τον καλόγερο του μοναστηριού της Γεννήσεως της Θεοτόκου, συν δύο εργάτες κτηνοτρόφους, συνεργαζόμενους με τυροκομική επιχείρηση στον Αλμυρό της Μαγνησίας.

Επιπλέον, εάν φτάσετε στο νησάκι κατά την αιχμή του ελληνικού καλοκαιριού, θα διαπιστώσετε ότι δεν είστε ο μοναδικός του επισκέπτης: πολλοί έρχονται εδώ για το μοναστήρι της Κυρά Παναγιάς, αλλά και για μια βουτιά στα βαθυγάλανα νερά της, εκμεταλλευόμενοι τα τουριστικά καραβάκια που εκτελούν τα σχετικά δρομολόγια. Κοσμοσυρροή, επίσης, παρατηρείται και το πρώτο Σαββατοκύριακο κάθε Σεπτέμβρη, όταν γιορτάζει η μονή, προσελκύοντας προσκυνητές από όλες τις Σποράδες, καθώς και από τη Μαγνησία.

Διαβάστε περισσότερα στο Travel.gr